↑
HOME ครอบครัว ธุรกิจ แถวนี้ 101
สมุดร้านลงร้านฟรี
แซ่อึ้ง บทความ ติดต่อครอบครัว
OTOP ประเทศจีน · One Village One Product

จีนมี OTOP ไหม รู้จัก OTOP ประเทศจีน และของดีบ้านเกิด 124 อย่าง

จีนมี OTOP ไหม ทำความรู้จักหนึ่งหมู่บ้านหนึ่งผลิตภัณฑ์ของจีน แบรนด์ร่วม GI และบัญชีจีน–ยุโรป พร้อมคู่มือของดีบ้านเกิด 124 อย่างใน 4 โซน

โดย · · อ่าน ~18 นาที
ภาพจัดฉากด้วย AI: MingPaPa สวมเสื้อเชิ้ตขาวยกถุงกระดาษคราฟต์ไม่มีฉลากสองใบขึ้นเทียบกัน ยืนหน้าหมู่บ้านบ้านหลังคาดำกลางหุบเขาเขียว ด้านหน้ามีกระด้งใบชาแห้ง ถ้วยชา และกองข้าวเปลือก พร้อมชื่อ 一村一品 และของดีบ้านเกิดจีน
ภาพจัดฉากด้วย AI: MingPaPa สวมเสื้อเชิ้ตขาวยกถุงกระดาษคราฟต์ไม่มีฉลากสองใบขึ้นเทียบกัน ยืนหน้าหมู่บ้านบ้านหลังคาดำกลางหุบเขาเขียว ด้านหน้ามีกระด้งใบชาแห้ง ถ้วยชา และกองข้าวเปลือก พร้อมชื่อ 一村一品 และของดีบ้านเกิดจีน

ปี 2544 ตอนที่รัฐบาลไทยเริ่มโครงการหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ หรือ OTOP อย่างเป็นทางการ ผมอายุราว 31 ปี เรียนการตลาดมาและทำธุรกิจมาได้ราวสิบปีแล้ว จำได้ว่ารู้สึกดีใจมากที่เมืองไทยมีโครงการนี้ เพราะเคยเห็นระบบแบบเดียวกันตอนไปเที่ยวญี่ปุ่น ซึ่งเป็นต้นแบบที่ไทยรับมาจากขบวนการ 一村一品 (จีนกลาง อี้ชุนอี้ผิ่น — หนึ่งหมู่บ้านหนึ่งผลิตภัณฑ์) ของจังหวัดโออิตะ ของประจำถิ่นของญี่ปุ่นราคาแพงมาก แต่คนก็ยอมจ่าย เพราะบรรจุภัณฑ์ทำมาอย่างดี บอกชัดว่าเป็นของจากเมืองไหน และมีเรื่องเล่าอยู่ในทุกชิ้น ในสายตาคนเรียนการตลาด นี่คือเทคนิคเพิ่มมูลค่าที่สุดยอด

คำถามที่ค้างในใจผมตั้งแต่นั้นคือ จีนซึ่งเก่งเรื่องการค้ามาก ทำแบบนี้บ้างไหม พอค้นดูก็พบว่าจีนใช้คำเดียวกันคือ 一村一品 มาขับเคลื่อนเศรษฐกิจชนบท แก้ปัญหาภาคเกษตร และฟื้นฟูชนบทในหลายมณฑล โดยผูกเข้ากับการสร้างจุดเด่นเฉพาะถิ่น การแปรรูปสินค้าเกษตร และการขายออนไลน์ ตอนผมไปเท่งไฮ้ ถิ่นของบรรพบุรุษตระกูลอึ้ง คนที่นั่นยังเล่าให้ฟังว่า ห่านหัวสิงโต 狮头鹅 (จีนกลาง ซือโถวเอ๋อ — ห่านหัวสิงโต) ซึ่งเป็นของขึ้นชื่อของเท่งไฮ้ ก็เป็นสินค้าในโครงการหนึ่งหมู่บ้านหนึ่งผลิตภัณฑ์เหมือนกัน เรื่องห่านพะโล้ของเท่งไฮ้ผมเคยเล่าไว้ในเป็ดพะโล้เท่งไฮ้ บทนี้จะพาไปดูภาพใหญ่ว่า OTOP ประเทศจีนทำงานอย่างไร

คำตอบสั้น ๆ

จีนไม่ได้ใช้คำว่า OTOP แต่มีโครงการที่ใกล้เคียงที่สุด คือ 一村一品 (จีนกลาง อี้ชุนอี้ผิ่น — หนึ่งหมู่บ้านหนึ่งผลิตภัณฑ์) ซึ่งกระทรวงเกษตรและกิจการชนบทจีนใช้รับรองหมู่บ้านและตำบลต้นแบบตามอุตสาหกรรมเด่นของถิ่น และมียอดสะสม 4,068 แห่งหลังรอบปี 2022 [1][2] ถัดจากระดับหมู่บ้านยังมีแบรนด์ร่วมของแหล่งผลิต สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ หรือ GI และบัญชีชื่อสินค้าที่จีนกับสหภาพยุโรปตกลงคุ้มครองร่วมกัน [5][7] ซีรีส์ OTOP ประเทศจีนชุดนี้คัดของดีบ้านเกิดมา 124 อย่างจาก 31 เขตระดับมณฑล แบ่งเป็นสี่โซนตามกรอบสถิติของจีน [4]

ประเด็นสำคัญ

  • หนึ่งหมู่บ้านหนึ่งผลิตภัณฑ์ของจีนรับรองพื้นที่ ไม่ได้รับรองสินค้าทีละถุง หมู่บ้านหรือตำบลยื่นอุตสาหกรรมหลักของตน ตั้งแต่เพาะปลูก เลี้ยงสัตว์ แปรรูปอาหาร งานฝีมือ ไปจนถึงท่องเที่ยวชนบท [1][3]
  • 4,068 แห่ง คือยอดสะสมหมู่บ้านและตำบลต้นแบบระดับชาติที่รายงานหลังรอบปี 2022 ซึ่งรอบนั้นรับรองเพิ่ม 395 แห่ง [2][3]
  • กว่า 1,400 แบรนด์ร่วมของแหล่งผลิต อยู่ในบัญชีแบรนด์เกษตรที่ 30 เขตระดับมณฑลจัดทำเอง ตามข้อมูลเดือนกรกฎาคม 2026 [6]
  • ข้อตกลง GI จีน–สหภาพยุโรปมีผลวันที่ 1 มีนาคม 2021 ชื่อชุดแรกฝ่ายละ 100 ชื่อได้รับความคุ้มครองตั้งแต่วันนั้น ส่วนชุดที่สองฝ่ายละ 175 ชื่อ ณ ธันวาคม 2025 ยังอยู่ระหว่างดำเนินการ [38][39][40]
  • 124 ผลิตภัณฑ์ในสี่โซน คือ จีนตะวันออก 40 เรื่อง จีนภาคกลาง 24 จีนตะวันตก 48 และจีนตะวันออกเฉียงเหนือ 12 คัดเขตระดับมณฑลละสี่เรื่อง [4]

อ่านชื่อจีน 一村一品

ชื่อโครงการมีสี่ตัวอักษร อ่านเป็นสองจังหวะ คือ "หนึ่งหมู่บ้าน" กับ "หนึ่งผลิตภัณฑ์"

อักษร จีนกลาง ความหมายตามพจนานุกรม
一 อี (ในวลีนี้ออกเสียงเป็น อี้) หนึ่ง
村 ชุน หมู่บ้าน
一 อี้ หนึ่ง
品 ผิ่น สิ่งของ ผลิตภัณฑ์ ชนิด และยังใช้หมายถึงระดับหรือคุณภาพ

ตัว 一 ปกติอ่านว่า อี แต่เมื่อวางหน้าคำบางเสียง เสียงวรรณยุกต์จะเปลี่ยน ในชื่อนี้จึงอ่านทั้งวลีว่า อี้ชุนอี้ผิ่น ตัวที่น่าสนใจที่สุดคือ 品 เพราะคำเดียวกันพาไปได้ทั้งความหมาย "ตัวสินค้า" และ "คุณภาพ"

อีกสองคำที่จะเจอบ่อยในซีรีส์นี้อ่านแยกได้แบบเดียวกัน

คำ จีนกลาง ความหมายแยกคำ ความหมายรวม
区域公用品牌 ชวีอวี้กงย่งผิ่นไผ 区域 เขตพื้นที่ · 公用 ใช้ร่วมกัน · 品牌 แบรนด์ (ตรงตัวคือ สินค้า + ป้าย) แบรนด์ร่วมของแหล่งผลิต
地理标志 ตี้หลี่เปียวจื้อ 地理 ภูมิศาสตร์ · 标志 เครื่องหมาย สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ หรือ GI

สามชื่อนี้บอกผู้ซื้อคนละเรื่อง ชื่อแรกบอกว่าพื้นที่ใดเก่งอุตสาหกรรมอะไร ชื่อที่สองบอกว่ามีผู้ผลิตหลายรายใช้ชื่อถิ่นเดียวกันภายใต้กติกา ส่วนชื่อที่สามบอกว่าชื่อสินค้าผูกกับแหล่งกำเนิดตามข้อกำหนดที่ขึ้นทะเบียน [1][5][7]

จีนมี OTOP ไหม เทียบไทย ญี่ปุ่น และจีน

ญี่ปุ่นเริ่ม ขบวนการหนึ่งหมู่บ้านหนึ่งผลิตภัณฑ์ ที่โออิตะในปี 1979 ตามข้อมูลของ JICA และหน่วยงานนี้ช่วยขยายแนวทางไปยังประเทศอื่น [8] ไทยใช้ชื่อ หนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ หรือ OTOP กรมการพัฒนาชุมชนอธิบายงานของไทยไว้ทั้งการพัฒนาผลิตภัณฑ์ ผู้ประกอบการ และช่องทางจำหน่าย [9] จุดร่วมของทั้งสามประเทศคือการทำให้ของหรือฝีมือที่มีอยู่ในชุมชนกลายเป็นรายได้ที่ไปได้ไกลกว่าตลาดในบ้านตัวเอง

จีนใช้คำว่าหนึ่งหมู่บ้านหนึ่งผลิตภัณฑ์ในงานพัฒนาอุตสาหกรรมชนบท กระทรวงเกษตรและกิจการชนบทมีบัญชี หมู่บ้านและตำบลต้นแบบหนึ่งหมู่บ้านหนึ่งผลิตภัณฑ์ระดับประเทศ หลักเกณฑ์เปิดให้หมู่บ้าน ตำบล รวมทั้งชุมชนหรือหน่วยระดับท้องถิ่นที่มีอุตสาหกรรมเกี่ยวเนื่องกับเกษตรเสนอชื่อตามเงื่อนไขของแต่ละรอบ [1][3]

ประเภทที่สมัครได้บอกเจตนาของโครงการได้ชัด เอกสารระบุทั้งการเพาะปลูก การเลี้ยงสัตว์ การแปรรูปอาหาร งานฝีมือพื้นบ้าน การท่องเที่ยวพักผ่อน โฮมสเตย์ และอีคอมเมิร์ซ เกณฑ์ถามถึงฐานการผลิต การเชื่อมการผลิตเข้ากับการขาย และการมีส่วนร่วมของคนในท้องถิ่น [1][3] คำว่า "หนึ่งผลิตภัณฑ์" จึงหมายถึงอุตสาหกรรมหลักที่ยื่นเป็นตัวชู ชุมชนเดียวกันยังมีรายได้จากกิจกรรมอื่นได้

เส้นทางคัดเลือกเริ่มจากพื้นที่เสนอชื่อ ผ่านการกลั่นกรองของอำเภอและเมือง หน่วยงานระดับมณฑลจัดลำดับตามโควตา แล้วกระทรวงตัดสินในระดับชาติ รอบที่ 12 ตารางกระจายโควตาให้ 31 เขตระดับมณฑล และมีแถวแยกให้กองกำลังผลิตและก่อสร้างซินเจียงอีก 4 ที่ ในตารางรับสมัครทั้งรอบ 400 ที่ ยอดรับรองจริงของรอบนั้นคือ 395 แห่ง [2][3]

ข้อควรระวังมีข้อเดียวแต่สำคัญ เมื่อมีคนชี้หมู่บ้านที่ขึ้นบัญชีแล้วบอกว่า "ของทุกถุงจากที่นี่เป็นของแท้" ให้ย้อนดูว่าต้นทางรับรองอะไร การรับรองพื้นที่ต้นแบบบอกว่าท้องถิ่นสร้างอุตสาหกรรมเด่นได้ดีเพียงใด ส่วนสิทธิใช้ชื่อบนฉลากต้องเปิดเอกสารของสินค้านั้นต่อ [1][5][7]

สี่ชั้นของชื่อถิ่น จากหมู่บ้านต้นแบบถึงบัญชีจีน–ยุโรป

ลองนึกถึงชาสองถุงที่หน้าซองเขียนชื่อเดียวกันว่า 凤凰单丛茶 (จีนกลาง เฟิ่งหวงตานฉงฉา — ชาตานฉงแห่งเขาเฟิ่งหวง) พอพลิกดู ถุงหนึ่งเป็นของผู้ผลิตใน 潮安 (จีนกลาง เฉาอาน / แต้จิ๋ว แต้อัว) เขตปลูกชาของเมืองแต้จิ๋ว อีกถุงเป็นของผู้ผลิตอีกราย ชื่อเฟิ่งหวงบนหน้าซองพากลับไปหาแหล่งผลิต ส่วนชื่อบริษัทตอบว่าใครทำชาถุงนั้น [5][10][11] ชื่อถิ่นหนึ่งจึงเดินทางไกลกว่าชื่อผู้ผลิตแต่ละราย และจีนมีเครื่องมือหลายชั้นที่คุมชื่อแบบนี้

แบรนด์ร่วมของแหล่งผลิต คือแบรนด์ที่องค์กรในพื้นที่ดูแลและให้ผู้ผลิตหลายรายใช้ตามกติกา ประกาศบ่มเพาะแบรนด์เกษตรของกระทรวงเกษตรจีนปี 2024 อธิบายแหล่งผลิตในโครงการว่าเป็นพื้นที่ที่มีเงื่อนไขทางธรรมชาติ ประวัติศาสตร์ หรือวัฒนธรรมชัดเจน ใช้ชื่อแบบ "แหล่งผลิต + สินค้า" และระบุพื้นที่ระดับอำเภอหรือเมือง [5] ผู้ดูแลชื่อร่วมกำหนดคุณสมบัติผู้ใช้ชื่อ ขณะที่ผู้ผลิตแต่ละรายยังแข่งกันด้วยฝีมือ สูตร การคัดเกรด และวิธีขายของตัวเอง [5][18]

สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ หรือ GI ผูกชื่อสินค้าเข้ากับถิ่นตามนิยามและข้อกำหนดในทะเบียน ข้อความในข้อตกลงจีน–อียูอธิบายการคุ้มครองชื่อเมื่อคุณภาพ ชื่อเสียง หรือคุณลักษณะของสินค้าเชื่อมโยงกับแหล่งกำเนิด สิ่งที่ต้องอ่านต่อคือเขตคุ้มครอง ลักษณะสินค้า และกติกาที่ผู้ใช้ชื่อต้องทำตาม [7]

ทะเบียนมรดกภูมิปัญญา รับรองวิธีทำ เช่น ทักษะทำกระดาษเซวียนที่ยูเนสโกขึ้นบัญชีไว้ สถานะนี้ช่วยให้ตามเรื่องคนทำและการส่งต่อฝีมือ แต่ไม่ได้บอกว่ากระดาษแผ่นใดใช้ชื่ออะไรได้ [12][13][19]

สิ่งที่เห็น คำถามที่เอกสารช่วยตอบ หลักฐานที่ควรเปิด
หมู่บ้านหรือตำบลต้นแบบหนึ่งหมู่บ้านหนึ่งผลิตภัณฑ์ พื้นที่ใดเชี่ยวชาญอุตสาหกรรมอะไร ประกาศรับรองของรอบนั้น [1][2]
แบรนด์ร่วมของแหล่งผลิต ใครดูแลชื่อร่วม ใครได้รับอนุญาตให้ใช้ กติกาแบรนด์และทะเบียนผู้ใช้ชื่อ [5]
สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ ชื่อใดมีข้อกำหนดถิ่นผลิตและคุณลักษณะอย่างไร ทะเบียน ขอบเขต และข้อกำหนดสินค้า [7]
มรดกภูมิปัญญา วิธีทำหรือทักษะใดมีหลักฐานการสืบทอด รายการภูมิปัญญาและข้อมูลผู้สืบทอด [12][19]

ชั้นบนสุด ข้อตกลง GI จีน–สหภาพยุโรป

จีนกับสหภาพยุโรปลงนามความตกลงว่าด้วยความร่วมมือและการคุ้มครองสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ในปี 2020 และความตกลงมีผลวันที่ 1 มีนาคม 2021 [38][39][40] ชื่อจากจีนแยกอยู่ในภาคผนวกต่างกัน และแต่ละภาคผนวกมีสถานะไม่เท่ากัน

  • ภาคผนวก III (ชุดแรก) สหภาพยุโรปตรวจข้อกำหนดแล้วรับคุ้มครอง ชื่อเข้าทะเบียนของยุโรปตั้งแต่วันที่ความตกลงมีผล ฝ่ายจีนรายงานว่าชุดแรกฝ่ายละ 100 ชื่อได้รับความคุ้มครองแล้ว [38][39]
  • ภาคผนวก V (ชุดที่สอง) ความตกลงให้พิจารณาภายในสี่ปีแรกหลังมีผล ณ ธันวาคม 2025 หน่วยงานจีนยังเขียนว่าการรับรองร่วมฝ่ายละ 175 ชื่อกำลังเดินหน้าตามลำดับ ชื่อในชุดนี้จึงยังไม่ควรเรียกว่าคุ้มครองแล้ว [38][39] เชิงอรรถของความตกลงยังระบุว่าชื่อลำดับ 55–68 ซึ่งเป็นงานไหม งานจักสาน กระดาษ และอื่น ๆ จะเข้าทะเบียนได้เมื่อกฎหมายของสหภาพยุโรปขยายไปครอบคลุม ในซีรีส์นี้ กระดาษเซวียน (ลำดับ 59) และ ผ้าไหมทอลายสู่จิ่น (ลำดับ 63) อยู่ในช่วงนี้ [38]
  • ภาคผนวก VII (งานหัตถกรรม) เป็นชื่อที่จะได้คิวก่อนเมื่อความตกลงขยายขอบเขตการคุ้มครอง ยังไม่อยู่ในขอบเขตคุ้มครองตอนนี้ [38]

ในสินค้า 124 เรื่องของซีรีส์ มี 26 ชื่ออยู่ในภาคผนวก III เช่น ชาผู่เอ๋อร์ เหล้าเหมาไถกุ้ยโจว ข้าวอู่ฉาง ส้มสะดือก้านหนาน และ ชาเฟิ่งหวงตานฉง มี 17 ชื่ออยู่ในภาคผนวก V เช่น ปูขนทะเลสาบหยางเฉิง แฮมจินหัว เปลือกส้มตากแห้งซินฮุ่ย และ ชาหวงซานเหมาเฟิง ส่วนอีก 4 ชื่อเป็นเครื่องเคลือบในภาคผนวก VII คือ หลงเฉวียน เต๋อฮว่า จิ่งเต๋อเจิ้น และ เจี้ยนสุ่ย [38]

ข้อที่ควรจำคือ การคุ้มครองในยุโรปคุ้มครองชื่อจากการถูกนำไปใช้ผิดที่ ไม่ใช่การตรวจคุณภาพสินค้าทีละถุง ผู้ซื้อยังต้องอ่านชื่อผู้ผลิตและข้อมูลบนฉลากเหมือนเดิม [38]

ทำไมตัวเลข 31, 4,068 และ 124 นับคนละอย่าง

31 เขตระดับมณฑล คือขอบเขตจีนแผ่นดินใหญ่ที่ใช้จัดสารบัญ สำนักงานสถิติจีนจำแนกเป็นตะวันออก 10 กลาง 6 ตะวันตก 12 และตะวันออกเฉียงเหนือ 3 การแบ่งนี้ทำขึ้นเพื่อสถิติ ชื่อโซนจึงอาจไม่ตรงกับทิศบนแผนที่ เช่น มองโกเลียในและกว่างซีอยู่ในกลุ่มตะวันตก ส่วนกวางตุ้ง ไหหลำ ปักกิ่ง และเซี่ยงไฮ้อยู่ในกลุ่มตะวันออก [4]

4,068 แห่ง เป็นยอดสะสมหมู่บ้านและตำบลต้นแบบที่รายงานหลังรอบปี 2022 ซึ่งประกาศต้นปี 2023 ส่วนข้อมูลเดือนกรกฎาคม 2026 ระบุว่า 30 เขตระดับมณฑล ทำบัญชีแบรนด์เกษตรของตัวเอง และมีแบรนด์ร่วมของแหล่งผลิตในบัญชีรวมกันกว่า 1,400 แบรนด์ สองตัวเลขนี้นับคนละหน่วยและคนละปี เวลายกไปเล่าต่อควรพกปีไปด้วยเสมอ [2][6]

124 ผลิตภัณฑ์ เป็นขอบเขตที่ซีรีส์นี้เลือกเอง คือเขตระดับมณฑลละ 4 เรื่อง เพื่อให้ผู้อ่านเปิดดูได้ทั่วจีน และให้สินค้าหลายแบบอยู่ร่วมกัน ตั้งแต่ของกินที่ซื้อเป็นถุงได้ ไปจนถึงสิ่งทอและเครื่องเคลือบที่ต้องเข้าใจฝีมือ รวมบทหลักกับบทนำสี่โซนแล้วเป็น 129 หัวข้อ เมื่อจัดตามประเภท ผลไม้มีมากที่สุด 28 เรื่อง ตามด้วยหัตถกรรม 19 อาหารแปรรูป 17 เนื้อสัตว์และสัตว์น้ำ 16 ผักและธัญพืช 12 ชา 12 สมุนไพรและเห็ด 8 ข้าว 6 และเครื่องดื่มกับเหล้า 6

คู่มือสี่โซนของ OTOP ประเทศจีน

แต่ละโซนมีบทนำของตัวเองที่เล่าพื้นที่ ประเภทสินค้า และเหตุผลที่แต่ละเรื่องน่าอ่าน ด้านล่างคือภาพย่อของแต่ละโซนเพื่อเลือกว่าจะเริ่มจากตรงไหน

จีนตะวันออก · จากชานมหานครถึงงานช่างชายฝั่ง

สิบพื้นที่ คือ ปักกิ่ง เทียนจิน เหอเป่ย เซี่ยงไฮ้ เจียงซู เจ้อเจียง ฝูเจี้ยน ซานตง กวางตุ้ง และไหหลำ รวม 40 เรื่อง มีผลไม้มากที่สุด 13 เรื่อง ตามด้วยอาหารแปรรูป 6 และหัตถกรรม 5 [4] ปักกิ่งให้เห็นว่าผลไม้ชานเมืองอย่าง ลูกพีชผิงกู่ ขายผ่านชื่อเขตได้ ส่วนบัญชีแบรนด์เกษตรของเซี่ยงไฮ้ยก แตงโมหนานฮุ่ย 8424 องุ่นหม่าลู่ ข้าวซงเจียง และ แพะขาวฉงหมิง เป็นตัวอย่าง ชื่อเมืองใหญ่บนป้ายจึงยังตามลงไปถึงเขตและกลุ่มผู้ผลิตได้ [20]

กวางตุ้งเปิดมุมที่ใกล้ผู้อ่านไทยเชื้อสายแต้จิ๋ว ชาเฟิ่งหวงตานฉง มีทั้งแผนพัฒนาของเมืองแต้จิ๋วที่ผูกการผลิตเข้ากับการท่องเที่ยว และพิพิธภัณฑ์ชาในหมู่บ้านตงซิง ส่วน เต้าหู้โผวเล้ง จาก 普宁 (จีนกลาง ผู่หนิง / แต้จิ๋ว โผวเล้ง) พาไปดูชุมชน วิธีทอด และการถ่ายทอดฝีมือ [10][21][26] ใครชอบอาหารแต้จิ๋วสายครอบครัว อ่านต่อได้ที่ เป็ดพะโล้เท่งไฮ้ ซึ่งอยู่ในหมวดเดียวกัน อ่านทั้งโซนได้ที่ ของดีจีนตะวันออก

จีนภาคกลาง · จากครัวท้องถิ่นถึงเมืองเครื่องเคลือบ

หกพื้นที่ คือ ซานซี อานฮุย เจียงซี เหอหนาน หูเป่ย และหูหนาน รวม 24 เรื่อง อาหารแปรรูปกับหัตถกรรมมีเท่ากันที่ 5 เรื่อง ตามด้วยชา 4 เรื่อง [4] โซนนี้เหมาะกับคำถามว่า "เมื่อเอาวัตถุดิบไปทำอะไรต่อ ชื่อถิ่นจึงติดกับสินค้า" มีตั้งแต่ เนื้อวัวผิงเหยา น้ำส้มสายชูหมักซานซี และ ชาซิ่นหยางเหมาเจียน ไปจนถึง เครื่องเคลือบจิ่งเต๋อเจิ้น และ เครื่องเคลือบจวินแห่งอวี่โจว หูเป่ยเติมของสดอย่าง กุ้งเครย์ฟิชเฉียนเจียง และ รากบัวหงหู [7][19][22]

กระดาษเซวียน เป็นจุดอ่านที่ดีของโซน ยูเนสโกระบุถึงคุณภาพน้ำ ภูมิอากาศ และองค์ความรู้ในจิงเซี่ยน เอกสารของเมืองเองช่วยแยกประวัติงานทำกระดาษออกจากกิจกรรมสาธิตของอุทยานวัฒนธรรมที่เข้าชมได้ [12][13] อ่านทั้งโซนได้ที่ ของดีจีนภาคกลาง

จีนตะวันตก · จากที่ราบสูง ไร่กาแฟ และโอเอซิส

สิบสองพื้นที่ คือ มองโกเลียใน กว่างซี ฉงชิ่ง เสฉวน กุ้ยโจว ยูนนาน ทิเบต ส่านซี กานซู่ ชิงไห่ หนิงเซี่ย และซินเจียง รวม 48 เรื่อง เป็นโซนใหญ่ที่สุดของซีรีส์ มีผลไม้ 10 เรื่อง เนื้อสัตว์ 8 และหัตถกรรม 8 [4] ข้าวฟ่างอ้าวฮั่น ชาผู่เอ๋อร์ ลูกเกดถู่หลู่ฟาน และ ภาพทังกาเร่อก้ง ต้องตามเอกสารคนละสาย [7][19]

กาแฟเมล็ดเล็กเป่าซาน ให้ภาพชัด ทางการเป่าซานชี้แหล่งผลิตที่หุบเขาลู่เจียงป้าในเขตหลงหยาง ขณะที่หลักฐานด้านแบรนด์ระบุสถานะ GI และรายชื่อแบรนด์ในพื้นที่ ชื่อพื้นที่ตอบว่ากาแฟเชื่อมกับถิ่นไหน ชื่อโรงคั่วตอบว่าใครคัดและคั่ว [14][15] ส่วน พรมทอเจียงจือ กับภาพทังกาชวนให้ตามหลักฐานเรื่องฝีมือ สถานที่เรียนรู้ และการให้เครดิตช่าง [23][24] อ่านทั้งโซนได้ที่ ของดีจีนตะวันตก

จีนตะวันออกเฉียงเหนือ · จากนาข้าวถึงโสมและทะเล

สามพื้นที่ คือ เหลียวหนิง จี๋หลิน และเฮยหลงเจียง รวม 12 เรื่อง ข้าวกับสมุนไพรและเห็ดมีกลุ่มละ 3 เรื่อง [4] ข้าวผานจิ่น กับ ข้าวอู่ฉาง เป็นตัวอย่างสำหรับถามเรื่องพันธุ์ข้าวและถิ่นผลิต ปลิงทะเลต้าเหลียน พาไปดูการผลิตอีกระบบ ส่วน โสมฝู่ซง เห็ดหูหนูดำ และ เต้าหู้ยี้เค่อตง ทำให้เห็นของป่า การเพาะเลี้ยง และอาหารหมักในมุมต่างกัน [19][25]

ชื่อข้าวอู่ฉางบนถุงเป็นเรื่องของแหล่งผลิตและข้อกำหนด มาตรฐานจีนฉบับที่ใช้อยู่คือ GB/T 19266-2024 ส่วนชื่อเต้าฮวาเซียงที่อาจเห็นข้างกันชวนให้ถามเรื่องพันธุ์ แหล่งทางการของเฮยหลงเจียงอธิบายว่าพันธุ์หลักคือ "อู่โหยวเต้าหมายเลข 4" ซึ่งคนเรียกกันว่า "เต้าฮวาเซียงหมายเลขสอง" [16][17][18] อ่านทั้งโซนได้ที่ ของดีจีนตะวันออกเฉียงเหนือ

รายชื่อ 124 ผลิตภัณฑ์ แยกตามโซน

คลิกชื่อเพื่ออ่านบทของแต่ละเรื่อง ชื่อที่ยังไม่มีลิงก์คือบทที่ยังไม่เผยแพร่

จีนตะวันออก 40 เรื่อง

ชื่อ มณฑล ประเภท
ลูกพีชผิงกู่ ปักกิ่ง ผลไม้
แตงโมต้าซิง ปักกิ่ง ผลไม้
เกาลัดหวยโหรว ปักกิ่ง ผลไม้
ลูกพลับโม่ผานฝางซาน ปักกิ่ง ผลไม้
ข้าวเสี่ยวจ้าน เทียนจิน ข้าว
หัวไชเท้าซาหวอ เทียนจิน ผักและธัญพืช
ปูน้ำจืดชีหลี่ไห่ เทียนจิน เนื้อสัตว์และสัตว์น้ำ
องุ่นกลิ่นกุหลาบฉาเตี้ยน เทียนจิน ผลไม้
เกาลัดเชียนซี เหอเป่ย ผลไม้
มันจีนหลี่เซี่ยน เหอเป่ย ผักและธัญพืช
ลูกพีชหวานเซินโจว เหอเป่ย ผลไม้
พุทราจีนฝู่ผิง เหอเป่ย ผลไม้
แตงโมหนานฮุ่ย 8424 เซี่ยงไฮ้ ผลไม้
องุ่นหม่าลู่ เซี่ยงไฮ้ ผลไม้
ข้าวซงเจียง เซี่ยงไฮ้ ข้าว
แพะขาวฉงหมิง เซี่ยงไฮ้ เนื้อสัตว์และสัตว์น้ำ
ปูขนทะเลสาบหยางเฉิง เจียงซู เนื้อสัตว์และสัตว์น้ำ
น้ำส้มสายชูเจิ้นเจียง เจียงซู อาหารแปรรูป
ชาปี้หลัวชุนแห่งต้งถิงซาน เจียงซู ชา
ไข่เป็ดเกาโหยว เจียงซู อาหารแปรรูป
ชาหลงจิ่งซีหู เจ้อเจียง ชา
เหล้าเส้าซิง เจ้อเจียง เครื่องดื่มและเหล้า
แฮมจินหัว เจ้อเจียง อาหารแปรรูป
เครื่องเคลือบเขียวหลงเฉวียน เจ้อเจียง หัตถกรรม
ชาอู่หลงอู่อี๋ ฝูเจี้ยน ชา
ส้มโอก่วนซี ฝูเจี้ยน ผลไม้
เห็ดหูหนูขาวกู่เถียน ฝูเจี้ยน สมุนไพรและเห็ด
เครื่องเคลือบขาวเต๋อฮว่า ฝูเจี้ยน หัตถกรรม
แอปเปิลเยียนไถ ซานตง ผลไม้
ต้นหอมจางชิว ซานตง ผักและธัญพืช
วุ้นเส้นหลงโข่ว ซานตง อาหารแปรรูป
ว่าวเหวยฟาง ซานตง หัตถกรรม
ชาเฟิ่งหวงตานฉง กวางตุ้ง ชา
เต้าหู้โผวเล้ง กวางตุ้ง อาหารแปรรูป
เปลือกส้มตากแห้งซินฮุ่ย กวางตุ้ง อาหารแปรรูป
ไม้แกะสลักแต้จิ๋ว กวางตุ้ง หัตถกรรม
ไก่เหวินชาง ไหหลำ เนื้อสัตว์และสัตว์น้ำ
ส้มเปลือกเขียวฉงจง ไหหลำ ผลไม้
กาแฟซิงหลง ไหหลำ เครื่องดื่มและเหล้า
ผ้าทอชาวหลี ไหหลำ หัตถกรรม

จีนภาคกลาง 24 เรื่อง

ชื่อ มณฑล ประเภท
เนื้อวัวผิงเหยา ซานซี อาหารแปรรูป
น้ำส้มสายชูหมักซานซี ซานซี อาหารแปรรูป
ข้าวฟ่างเหลืองชิ่นโจว ซานซี ผักและธัญพืช
แท่นฝนหมึกดินเจี้ยงโจว ซานซี หัตถกรรม
ชาหวงซานเหมาเฟิง อานฮุย ชา
สาลี่ต้างซาน อานฮุย ผลไม้
กระดาษเซวียน อานฮุย หัตถกรรม
ไก่ปรุงเครื่องเทศฝูหลีจี๋ อานฮุย อาหารแปรรูป
เครื่องเคลือบจิ่งเต๋อเจิ้น เจียงซี หัตถกรรม
ชาหลูซานอวิ๋นอู้ เจียงซี ชา
ส้มสะดือก้านหนาน เจียงซี ผลไม้
ข้าวบรรณาการว่านเหนียน เจียงซี ข้าว
ชาซิ่นหยางเหมาเจียน เหอหนาน ชา
ไก่ปรุงเครื่องเทศเต้าโข่ว เหอหนาน อาหารแปรรูป
มันจีนเวินเซี่ยน เหอหนาน ผักและธัญพืช
เครื่องเคลือบจวินแห่งอวี่โจว เหอหนาน หัตถกรรม
กุ้งเครย์ฟิชเฉียนเจียง หูเป่ย เนื้อสัตว์และสัตว์น้ำ
ส้มสะดือจื่อกุย หูเป่ย ผลไม้
รากบัวหงหู หูเป่ย ผักและธัญพืช
ปลาอู่ชางแห่งเอ้อโจว หูเป่ย เนื้อสัตว์และสัตว์น้ำ
ชาหมักอานฮว่า หูหนาน ชา
ถั่วเหลืองหมักหลิวหยาง หูหนาน อาหารแปรรูป
เป็ดหลินอู่ หูหนาน เนื้อสัตว์และสัตว์น้ำ
งานปักเซียงซิ่ว หูหนาน หัตถกรรม

จีนตะวันตก 48 เรื่อง

ชื่อ มณฑล ประเภท
ข้าวสาลีเหอเท่า มองโกเลียใน ผักและธัญพืช
ข้าวฟ่างอ้าวฮั่น มองโกเลียใน ผักและธัญพืช
เนื้อวัวเคอเอ่อร์ชิ่น มองโกเลียใน เนื้อสัตว์และสัตว์น้ำ
เนื้อแกะซีหลินกัวเล่อ มองโกเลียใน เนื้อสัตว์และสัตว์น้ำ
เส้นข้าวน้ำซุปหอยหลิ่วโจว กว่างซี อาหารแปรรูป
ชาลิ่วเป่าอู๋โจว กว่างซี ชา
มะม่วงไป่เซ่อ กว่างซี ผลไม้
ผ้าทอลายจ้วง กว่างซี หัตถกรรม
ผักกาดดองฝูหลิง ฉงชิ่ง อาหารแปรรูป
ส้มสะดือเฟิ่งเจี๋ย ฉงชิ่ง ผลไม้
มันฝรั่งอูซี ฉงชิ่ง ผักและธัญพืช
เครื่องปั้นดินเผาหรงชาง ฉงชิ่ง หัตถกรรม
เต้าเจี้ยวพริกผีเซี่ยน เสฉวน อาหารแปรรูป
พริกหอมฮั่นหยวน เสฉวน สมุนไพรและเห็ด
ผักดองเสฉวน เสฉวน อาหารแปรรูป
ผ้าไหมทอลายสู่จิ่น เสฉวน หัตถกรรม
เหล้าเหมาไถกุ้ยโจว กุ้ยโจว เครื่องดื่มและเหล้า
ชาตูอวิ๋นเหมาเจียน กุ้ยโจว ชา
วัวกวนหลิ่ง กุ้ยโจว เนื้อสัตว์และสัตว์น้ำ
งานปักชาวเหมียวไถเจียง กุ้ยโจว หัตถกรรม
ชาผู่เอ๋อร์ ยูนนาน ชา
แฮมเซวียนเวย ยูนนาน เนื้อสัตว์และสัตว์น้ำ
กาแฟเมล็ดเล็กเป่าซาน ยูนนาน เครื่องดื่มและเหล้า
เครื่องปั้นดินเผาสีม่วงเจี้ยนสุ่ย ยูนนาน หัตถกรรม
ข้าวบาร์เลย์เปลือยซีกาเจ๋อ ทิเบต ผักและธัญพืช
เนื้อจามรีตังสยง ทิเบต เนื้อสัตว์และสัตว์น้ำ
เห็ดมัตสึตาเกะหลินจือ ทิเบต สมุนไพรและเห็ด
พรมทอเจียงจือ ทิเบต หัตถกรรม
แอปเปิลลั่วชวน ส่านซี ผลไม้
กีวีเหมยเซี่ยน ส่านซี ผลไม้
ลูกพลับแห้งฟู่ผิง ส่านซี อาหารแปรรูป
ชาฝูอัดก้อนจิงหยาง ส่านซี ชา
หัวลิลลีหลานโจว กานซู่ ผักและธัญพืช
แอปเปิลจิ้งหนิง กานซู่ ผลไม้
ตังกุยหมินเซี่ยน กานซู่ สมุนไพรและเห็ด
จามรีขาวเทียนจู้ กานซู่ เนื้อสัตว์และสัตว์น้ำ
เก๋ากี้ไฉต๋ามู่ ชิงไห่ ผลไม้
จามรีชิงไห่ ชิงไห่ เนื้อสัตว์และสัตว์น้ำ
เหล้าบาร์เลย์ฮู่จู้ ชิงไห่ เครื่องดื่มและเหล้า
ภาพทังกาเร่อก้ง ชิงไห่ หัตถกรรม
เก๋ากี้จงหนิง หนิงเซี่ย สมุนไพรและเห็ด
เนื้อแกะเหยียนฉือ หนิงเซี่ย เนื้อสัตว์และสัตว์น้ำ
ไวน์เชิงเขาเฮ่อหลาน หนิงเซี่ย เครื่องดื่มและเหล้า
พุทราผลยาวหลิงอู่ หนิงเซี่ย ผลไม้
ลูกเกดถู่หลู่ฟาน ซินเจียง ผลไม้
สาลี่หอมคู่เอ่อร์เล่อ ซินเจียง ผลไม้
แตงฮามี่ ซินเจียง ผลไม้
พรมทอเหอเถียน ซินเจียง หัตถกรรม

จีนตะวันออกเฉียงเหนือ 12 เรื่อง

ชื่อ มณฑล ประเภท
ข้าวผานจิ่น เหลียวหนิง ข้าว
ปลิงทะเลต้าเหลียน เหลียวหนิง เนื้อสัตว์และสัตว์น้ำ
สตรอว์เบอร์รีตานตง เหลียวหนิง ผลไม้
หยกแกะสลักซิ่วเหยียน เหลียวหนิง หัตถกรรม
โสมฝู่ซง จี๋หลิน สมุนไพรและเห็ด
เห็ดหูหนูดำวังชิง จี๋หลิน สมุนไพรและเห็ด
ข้าวเหยียนเปียน จี๋หลิน ข้าว
องุ่นภูเขาจี๋อาน จี๋หลิน ผลไม้
ข้าวอู่ฉาง เฮยหลงเจียง ข้าว
ถั่วเหลืองเฮยเหอ เฮยหลงเจียง ผักและธัญพืช
เห็ดหูหนูดำตงหนิง เฮยหลงเจียง สมุนไพรและเห็ด
เต้าหู้ยี้เค่อตง เฮยหลงเจียง อาหารแปรรูป

อ่านฉลากและวางแผนไปดูแหล่งผลิต

เริ่มด้วยชื่อจีนเต็ม ค้นชื่อพร้อมมณฑลและอำเภอ ถ้าสินค้ามีคำกว้าง เช่น ชา ข้าว หรือส้ม ให้เพิ่มคำบนฉลากที่เจาะจงถิ่น ชื่อที่สะกดใกล้กันบนแพ็กอาจพาไปคนละที่ เมื่อตรงกับเอกสารแล้วจึงจดชื่อถิ่นและชื่อผู้ผลิตแยกช่องกัน [5][7][18]

เปิดเอกสารให้ตรงกับคำถาม ถามว่าหมู่บ้านเป็นต้นแบบไหม ให้เปิดประกาศรับรอง ถามว่าสินค้าขึ้นทะเบียนอะไร ให้เปิดทะเบียนหรือมาตรฐาน ถามว่าสถานที่เปิดให้เข้าชมไหม ให้เปิดประกาศของผู้ดูแลสถานที่ หน้าแนะนำท่องเที่ยวสรุปสิทธิใช้ชื่อบนฉลากไม่ได้ และทะเบียนสินค้าก็ยืนยันเวลาเปิดร้านไม่ได้ [1][3][7][13][17]

แยกการดูงานออกจากการซื้อของ พิพิธภัณฑ์ช่วยให้เข้าใจวิธีผลิต ร้านให้ดูฉลากและราคา ส่วนผู้ผลิตหรือสหกรณ์อาจมีทั้งสองอย่างในคนละอาคาร ก่อนเดินทางให้ตรวจวิธีเข้าชมกับผู้ดูแล [13][17][21]

ผู้อ่านที่เคยตามเรื่อง ถนนซุ้มประตูเมืองแต้จิ๋ว หรือ ประวัติเมืองท่าซัวเถา เริ่มโซนตะวันออกได้จากชื่อสถานที่ที่คุ้นเคย แล้วค่อยเทียบว่าแต่ละถิ่นทำให้ชื่อของตัวเองน่าเชื่อถือได้อย่างไร

มองแบบนักการตลาด

แนวคิดหลักของบทนี้คือ The Market for Lemons หรือ "ตลาดของมะนาวเปรี้ยว" จากบทความของนักเศรษฐศาสตร์ George Akerlof ปี 1970 งานที่ทำให้เขาได้รางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ปี 2001 ตัวอย่างในบทความคือตลาดรถมือสอง คำว่า lemon ในภาษาอังกฤษแบบอเมริกันหมายถึงรถห่วยที่ดูจากภายนอกไม่ออก คนขายรู้ว่ารถคันไหนดีคันไหนเสีย แต่คนซื้อไม่รู้ ข้อมูลสองฝั่งจึงไม่เท่ากัน

ผลที่ตามมาคือคนซื้อยอมจ่ายแค่ราคากลาง ๆ เผื่อว่าจะได้ของไม่ดี คนที่ถือของดีขายไม่คุ้มจึงค่อย ๆ ถอนตัว ตลาดเหลือแต่ของคุณภาพต่ำลงเรื่อย ๆ ทางแก้ที่ Akerlof ชี้ไว้คือสัญญาณที่คนซื้อตรวจได้เอง เช่น ตรา ทะเบียน การรับประกัน และชื่อผู้ผลิตที่ต้องรับผิดชอบ

ลองย้อนไปที่ชาสองถุงชื่อถิ่นเดียวกันแต่คนละผู้ผลิต คนซื้อในเมืองไกลชิมผ่านถุงไม่ได้ ถ้าทุกถุงใช้ชื่อถิ่นได้เท่ากันโดยไม่มีอะไรรับรอง คนซื้อจะให้ราคาแค่ระดับกลาง ผู้ผลิตที่ตั้งใจทำของดีก็เสียเปรียบ ชั้นต่าง ๆ ที่จีนสร้างขึ้นจึงอ่านได้ว่าเป็นเครื่องมือลดช่องว่างข้อมูลคนละแบบ หนึ่งหมู่บ้านหนึ่งผลิตภัณฑ์บอกว่าพื้นที่ใดเก่งอะไร แบรนด์ร่วมกำหนดว่าใครใช้ชื่อได้และต้องแสดงหลักฐาน GI ขีดเส้นถิ่นผลิตและข้อกำหนดสินค้า ส่วนรหัสตรวจย้อนกลับบนถุงข้าวอู่ฉางพาคนซื้อไปถึงข้อมูลของถุงนั้นจริง ๆ [1][5][7][18]

แต่สัญญาณจะใช้ได้ก็ต่อเมื่ออ่านถูกชั้น ป้ายหมู่บ้านต้นแบบไม่ได้รับรองว่าของทุกถุงในหมู่บ้านเป็นของดี และชื่อที่อยู่ในบัญชีจีน–ยุโรปก็คุ้มครองการใช้ชื่อ ไม่ได้ตรวจคุณภาพทีละถุง [1][38] ถ้าผู้ขายหรือผู้ซื้อหยิบสัญญาณผิดชั้นมาอ้าง ปัญหามะนาวเปรี้ยวก็กลับมาในรูปใหม่ คือความเชื่อใจที่ไม่มีอะไรรองรับ

เรื่องนี้สำคัญกับผู้ขาย OTOP ไทยโดยตรง เพราะสินค้าชุมชนจำนวนมากวางขายข้างของหน้าตาคล้ายกันจากถิ่นเดียวกัน ถ้าคนซื้อแยกไม่ออก ของที่ตั้งใจทำจะถูกตีราคาเท่าของทั่วไป

บทเรียนสำหรับผู้ขาย OTOP และ SME ไทย: อย่าปล่อยให้ลูกค้าเดาคุณภาพเอง ให้สัญญาณที่เขาตรวจได้ เช่น ชื่อผู้ผลิต ที่อยู่ ล็อตการผลิต และเอกสารรับรองที่บอกชัดว่ารับรองเรื่องอะไร

ส่วนตัวผมเวลาไปจีนมักซื้อของที่แหล่งผลิตจริงเลย จึงแทบไม่ต้องเลือกระหว่างถุงที่ชื่อถิ่นเหมือนกัน แต่คนซื้อส่วนใหญ่ไม่มีโอกาสแบบนั้น เขาต้องตัดสินจากสิ่งที่เห็นบนบรรจุภัณฑ์อย่างเดียว เรื่องนี้ผมเห็นกับตาในงานโรงพิมพ์ เพราะเรามีลูกค้าที่เป็นผู้ผลิต OTOP มาสั่งพิมพ์ฉลาก กล่องบรรจุภัณฑ์ และถุงกระดาษ สินค้า OTOP ส่วนใหญ่ที่ลูกค้าทำกันตั้งราคาเป็นธรรมตามต้นทุน แต่บางรายที่ลงทุนทำแบรนด์จริงจังขยับราคาได้ไกลกว่านั้นมาก เช่น สบู่ OTOP บางเจ้าที่ขายได้ก้อนละเกือบ 250 บาท ความต่างไม่ได้อยู่ที่เนื้อสบู่อย่างเดียว แต่อยู่ที่สัญญาณที่ลูกค้าเห็นก่อนซื้อ ทั้งบรรจุภัณฑ์ ที่มา และเรื่องเล่า แบบเดียวกับที่ญี่ปุ่นทำ และที่จีนกำลังทำกับชื่อถิ่นของตัวเอง

ผมอยากให้คนไทยศึกษาจีนให้มากขึ้น จีนเป็นประเทศที่ทำอะไรทำจริงและเก่งเรื่องการค้า การดูแนวทางที่จีนพัฒนาสินค้าประจำถิ่นจะช่วยให้ผู้ประกอบการไทยพัฒนาทั้งตัวสินค้าและวิธีบริการให้มีมูลค่าเพิ่ม ซึ่งสุดท้ายก็เป็นประโยชน์ต่อเศรษฐกิจของประเทศ

จุดซื้อและจุดแวะตามชื่อจีน

ชุดค้นคว้าของซีรีส์คัดจุดซื้อไว้โซนละสองแห่ง รวมแปดแห่ง โดยเทียบหลักฐานการจำหน่ายหรือเมนูกับชื่อและที่อยู่บน Amap ตรวจซ้ำล่าสุดวันที่ 19 พฤศจิกายน 2569 บางหมุดพาไปถึงตัวอาคาร ให้ใช้เลขร้านหรือชั้นที่ระบุไว้เพื่อไปต่อ และสอบถามวันเปิดกับสินค้าที่มีกับผู้ขายก่อนเดินทาง

จีนตะวันออก

  • 普宁炸豆干 · ร้านเต้าหู้ทอด · ตำบลหงหยาง เมืองโผวเล้ง มณฑลกวางตุ้ง · 广东省揭阳市普宁市洪阳镇中山路115号
    Ctrip ลงเลขที่ 115 ถนนจงซาน ส่วน Amap ใช้ประตูตะวันออกเก่าของเต๋ออันหลี่เป็นจุดสังเกต เหมาะสำหรับแวะชิมเต้าหู้โผวเล้งทอดร้อน ๆ [27] · เปิดใน Amap
  • 龙泉瓯江青瓷(龙泉青瓷宝剑园区店) · ร้านเครื่องเคลือบเขียว · เมืองหลงเฉวียน มณฑลเจ้อเจียง · 浙江省丽水市龙泉市剑池路225号
    ผู้ผลิตระบุว่ามีทั้งชุดชา ภาชนะ และงานประดับ ส่วนหมุดชี้สาขาในย่านเครื่องเคลือบและดาบหลงเฉวียน ข้างประตูตะวันตกเฉียงใต้หมายเลข 1 ของศูนย์เครื่องเคลือบและดาบเต๋อกวาง [28] · เปิดใน Amap

จีนภาคกลาง

  • 红星阁旗舰店 · ร้านกระดาษเซวียน · อำเภอจิงเซี่ยน มณฑลอานฮุย · 安徽省宣城市泾县中国宣纸城117–120号
    บัญชีผู้จำหน่ายของผู้ผลิตระบุร้านเลขที่ 117–120 ในเมืองกระดาษเซวียน ลิงก์แผนที่พาไปที่ศูนย์ ให้ใช้เลขร้านต่อเมื่อไปถึง [29][36] · เปิดใน Amap
  • 陶溪川市集 · ตลาดงานเซรามิก · เมืองจิ่งเต๋อเจิ้น มณฑลเจียงซี · 江西省景德镇市珠山区新厂西路150号陶溪川文创街区
    ในย่านโรงงานเซรามิกเดิมมีตลาดงานสร้างสรรค์ให้เลือกซื้อถ้วย จาน และงานทำมือจากหลายแผง วันจัดตลาดย่อยและงานพิเศษควรตรวจใกล้วันเดินทาง [30][35] · เปิดใน Amap

จีนตะวันตก

  • 榕树林布莱恩咖啡体验中心 · คาเฟ่และจุดชิม · เขตหลงหยาง เมืองเป่าซาน มณฑลยูนนาน · 云南省保山市隆阳区潞江镇丙闷村豪咖毒咖啡庄园
    รัฐบาลเขตหลงหยางระบุว่าจุดนี้เสิร์ฟกาแฟเมล็ดเล็กเป่าซาน เหมาะสำหรับสั่งชิมเป็นแก้ว หากอยากซื้อเมล็ดกลับให้สอบถามร้านเรื่องถุงและล็อตที่มี [31] · เปิดใน Amap
  • 西安SKP · ห้างที่รับสินค้าถิ่นเข้าจำหน่าย · เมืองซีอาน มณฑลส่านซี · 陕西省西安市碑林区长安北路261号
    รายงานเดือนกุมภาพันธ์ 2569 ระบุว่าลูกพลับแห้งฟู่ผิงเป็นหนึ่งในสินค้าถิ่นส่านซีที่เข้าห้างนี้ หมุดอยู่ที่ตัวห้าง สอบถามเคาน์เตอร์และสต็อกกับห้างก่อนเดินทาง [32] · เปิดใน Amap

จีนตะวันออกเฉียงเหนือ

  • 长白山野山参市场 · ตลาดโสมป่า · อำเภอฝู่ซง มณฑลจี๋หลิน · 吉林省白山市抚松县万良镇人参市场四期
    ตลาดว่านเหลียงระยะที่ 4 มีพื้นที่ซื้อขายโสมป่าและโสมปลูกใต้ป่าที่ชั้น 2 ตามรายงานเปิดตลาดของรัฐบาลจี๋หลิน เมื่อเลือกซื้อให้ถามชนิด แหล่งที่มา และเอกสารตรวจสอบของผู้ขาย [33] · เปิดใน Amap
  • 汪清县第一书记代言旗舰店 · ร้านสินค้าเกษตรชุมชน · อำเภอวังชิง มณฑลจี๋หลิน · 吉林省延边朝鲜族自治州汪清县大川街与滨河街交叉口东80米
    รายงานท้องถิ่นระบุว่าร้านเครือข่ายเลขานุการหมู่บ้านจำหน่ายสินค้าเกษตรในพื้นที่ทั้งหน้าร้านและทางออนไลน์ โดยมีเห็ดหูหนูอยู่ในรายการ ให้ดูชื่อผู้ผลิตและที่มาบนถุงเมื่อเลือกเห็ดหูหนูดำวังชิง [34][37] · เปิดใน Amap

คำถามที่พบบ่อย

จีนมี OTOP ไหม

จีนไม่ได้ใช้คำว่า OTOP แต่มีโครงการหนึ่งหมู่บ้านหนึ่งผลิตภัณฑ์ ซึ่งกระทรวงเกษตรและกิจการชนบทใช้รับรองหมู่บ้านและตำบลต้นแบบตามอุตสาหกรรมหลัก เกณฑ์ครอบคลุมตั้งแต่เกษตรและอาหารแปรรูปไปถึงหัตถกรรมและท่องเที่ยวชนบท ยอดสะสมหลังรอบปี 2022 อยู่ที่ 4,068 แห่ง [1][2][3]

หมู่บ้านที่ได้รับรองหนึ่งหมู่บ้านหนึ่งผลิตภัณฑ์ แปลว่าสินค้าทุกถุงเป็นของแท้หรือไม่

ไม่ใช่ การรับรองผูกกับพื้นที่และอุตสาหกรรมหลักที่เสนอในรอบนั้น ถ้าต้องการรู้ว่าสินค้าถุงหนึ่งใช้ชื่อถิ่นได้หรือไม่ ต้องดูทะเบียน GI กติกาแบรนด์ร่วม และชื่อผู้ผลิตบนฉลาก [1][5][7]

แบรนด์ร่วมของแหล่งผลิตกับ GI ต่างกันอย่างไร

แบรนด์ร่วมตอบว่าผู้ผลิตรายใดอยู่ภายใต้ชื่อเดียวกันและใครกำกับการใช้ชื่อ ส่วน GI ตอบว่าชื่อสินค้าผูกกับแหล่งกำเนิดและข้อกำหนดใด เวลาซื้อให้ดูชื่อบนฉลาก ผู้ผลิต และเอกสารที่รองรับชื่อ [5][7]

สินค้าจีนในข้อตกลง GI กับสหภาพยุโรปได้รับความคุ้มครองทุกชื่อแล้วหรือยัง

ยังไม่ทุกชื่อ ชุดแรกฝ่ายละ 100 ชื่อในภาคผนวก III ได้รับความคุ้มครองตั้งแต่ความตกลงมีผลวันที่ 1 มีนาคม 2021 ชุดที่สองฝ่ายละ 175 ชื่อในภาคผนวก V ยังอยู่ระหว่างดำเนินการ ณ ธันวาคม 2025 ส่วนงานหัตถกรรมในภาคผนวก VII รอการขยายขอบเขตของความตกลง [38][39][40]

ซีรีส์ OTOP ประเทศจีนแบ่งจีนเป็นกี่โซน

สี่โซนตามการแบ่งเพื่อสถิติของจีน คือ จีนตะวันออก 10 เขตระดับมณฑล 40 เรื่อง จีนภาคกลาง 6 เขต 24 เรื่อง จีนตะวันตก 12 เขต 48 เรื่อง และจีนตะวันออกเฉียงเหนือ 3 เขต 12 เรื่อง รวม 31 เขตและ 124 ผลิตภัณฑ์ [4]

จีนไม่มีคำว่า OTOP แต่มีระบบที่คุมชื่อถิ่นหลายชั้น ตั้งแต่หมู่บ้านต้นแบบ แบรนด์ร่วม GI ไปจนถึงบัญชีที่ยุโรปรับรอง เลือกโซนที่คุ้นที่สุดก่อน แล้วค่อยเทียบว่าแต่ละถิ่นดูแลชื่อของตัวเองอย่างไร

อ่านต่อ: OTOP ประเทศจีน ทั้งหมด · ของดีจีนตะวันออก · ของดีจีนภาคกลาง · ของดีจีนตะวันตก · ของดีจีนตะวันออกเฉียงเหนือ · นโยบายบรรณาธิการ

แหล่งอ้างอิง

  1. เกณฑ์รับรองและติดตามหมู่บ้านและตำบลต้นแบบ — กระทรวงเกษตรและกิจการชนบทจีน

  1. ยอดสะสม 4,068 และจำนวนที่รับรองในรอบ 2022 — สำนักงานเกษตรอู่ฮั่น

  1. เงื่อนไข การเสนอชื่อ และบัญชีจัดสรรโควตารอบที่ 12 — ราชกิจจานุเบกษากระทรวงเกษตรจีน

  1. การแบ่ง 4 ภาคเพื่อสถิติ — สำนักงานสถิติจีน

  1. หลักเกณฑ์บ่มเพาะแบรนด์เกษตร 2024 — กระทรวงเกษตรและกิจการชนบทจีน

  1. จำนวนบัญชีแบรนด์มณฑลและแบรนด์ร่วม กรกฎาคม 2026 — เผยแพร่บนเว็บกระทรวงเกษตรจีน อ้างข้อมูลกระทรวง

  1. ข้อตกลง GI จีน–อียูและบัญชีชื่อสินค้า — กระทรวงพาณิชย์จีน

  1. การเริ่ม OVOP ที่โออิตะและการขยายแนวทาง — JICA

  1. ข้อมูลโครงการหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ — กรมการพัฒนาชุมชน

  1. แผนพัฒนาชาเฟิ่งหวงตานฉง — รัฐบาลเมืองเฉาโจว

  1. เฟิ่งหวงตานฉง ชาอู่หลงจากขุนเขาเตี่ยอัน — Supapitakpong / MingPaPa

  1. Traditional handicrafts of making Xuan paper — UNESCO

  1. ศูนย์วัฒนธรรมกระดาษเซวียนและการสาธิต — รัฐบาลเมืองเซวียนเฉิง

  1. แหล่งผลิตและประวัติกาแฟเมล็ดเล็กเป่าซาน — รัฐบาลเมืองเป่าซาน

  1. บัญชีแบรนด์และ GI ของเป่าซาน — รัฐบาลเมืองเป่าซาน

  1. มาตรฐานที่ใช้ปัจจุบันสำหรับข้าวอู่ฉาง GB/T 19266-2024 — ระบบเผยแพร่มาตรฐานแห่งชาติจีน

  1. เส้นทางเรียนรู้ข้าวอู่ฉางและข้อมูลพันธุ์หลัก — รัฐบาลมณฑลเฮยหลงเจียง

  1. อุตสาหกรรม ช่องทางขาย และการตรวจย้อนกลับข้าวอู่ฉาง — เว็บไซต์ข้าวอู่ฉาง

  1. บัญชีมรดกภูมิปัญญาและรายการขยาย — กระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวจีน

  1. บัญชีแบรนด์เกษตรเซี่ยงไฮ้และสี่ตัวอย่างสินค้า — คณะกรรมการเกษตรและกิจการชนบทเซี่ยงไฮ้

  1. พิพิธภัณฑ์ชาเฟิ่งหวงและอาคารเก่าในตงซิง — สำนักงานกิจการชาวจีนโพ้นทะเลกวางตุ้ง

  1. แบรนด์เกษตรเด่นของหูเป่ย — กรมเกษตรมณฑลหูเป่ย

  1. งานทอพรมเจียงจือและบทบาทของโรงงานอนุรักษ์ — กระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวจีน

  1. ภาพทังกาเร่อก้งและสินค้าถิ่นชิงไห่ — กระทรวงพาณิชย์จีน

  1. บัญชีสินค้าถิ่นเหลียวหนิง — สำนักงานทรัพย์สินทางปัญญาเหลียวหนิง

  1. เต้าหู้โผวเล้ง ของขึ้นชื่อผู่หนิง กรอบนอกนุ่มใน — Supapitakpong / MingPaPa

  1. รายการร้านเต้าหู้ทอดที่ถนนจงซาน หงหยาง · Ctrip

  1. ประเภทสินค้าและการจำหน่ายเครื่องเคลือบของโอวเจียง · 龙泉瓯江青瓷

  1. บัญชีร้านจำหน่ายกระดาษเซวียนหงซิงปี 2026 · 中国宣纸股份有限公司

  1. ที่อยู่และกิจกรรมตลาดในย่านเถาซีชวน · รัฐบาลเมืองจิ่งเต๋อเจิ้น

  1. เส้นทางชิมกาแฟเมล็ดเล็กและคาเฟ่ที่หมู่บ้านปิ่งเมิ่น · รัฐบาลเขตหลงหยาง

  1. การนำลูกพลับแห้งฟู่ผิงและสินค้า GI เข้าห้างซีอาน SKP · เว็บไซต์ทรัพย์สินทางปัญญาของกระทรวงพาณิชย์จีน

  1. การเปิดตลาดโสมป่าฉางไป๋ซานและพื้นที่ซื้อขายชั้น 2 · รัฐบาลมณฑลจี๋หลิน

  1. ร้านสินค้าชุมชนวังชิงและรายการเห็ดหูหนูที่จำหน่าย · 延边新闻网

  1. บันทึกตลาดเถาซีชวนและสินค้าจากแผงเซรามิก · Qunar

  1. ประวัติและลักษณะร้านเครื่องเขียนหงซิงเก๋อในศูนย์ค้ากระดาษ · 中国宣纸股份有限公司

  1. การจำหน่ายสินค้าและเห็ดหูหนูผ่านร้านเครือข่ายหมู่บ้านวังชิง · People’s Daily ฉบับจี๋หลิน

  1. ความตกลงสหภาพยุโรป–จีนว่าด้วยความร่วมมือและการคุ้มครองสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ OJ L 408I, 4.12.2020 — EUR-Lex

  1. สถานะบัญชีชุดแรกและชุดที่สองของข้อตกลง GI จีน–ยุโรป ธันวาคม 2025 — สำนักงานทรัพย์สินทางปัญญาแห่งชาติจีน

  1. ข้อตกลง GI จีน–ยุโรปมีผลและชุดแรกได้รับความคุ้มครอง 1 มีนาคม 2021 — 封面新闻

เกี่ยวกับผู้เขียน

ธนินพงษ์ ศุภพิทักษ์พงษ์ (MingPaPa)
黄柄明 - MingPaPa

เขียนโดย

ชื่อจีน หวงปิ่งหมิง - 黄柄明

นักธุรกิจโรงพิมพ์ ครูศิลปะการต่อสู้ และผู้ถ่ายทอดวัฒนธรรมจีน ศาสนา และความเชื่อ

ประสบการณ์ที่เกี่ยวข้องกับบทความนี้: ผู้เขียนเรียนการตลาดและทำธุรกิจโฆษณาสิ่งพิมพ์ ติดตามโครงการ OTOP ของไทยมาตั้งแต่เริ่มในปี 2544 เคยเห็นระบบหนึ่งหมู่บ้านหนึ่งผลิตภัณฑ์ของญี่ปุ่นระหว่างเดินทาง ได้ฟังคนเท่งไฮ้เล่าว่าห่านหัวสิงโตเป็นสินค้าในโครงการนี้ และโรงพิมพ์ของครอบครัวรับพิมพ์ฉลาก กล่อง และถุงกระดาษให้ผู้ผลิต OTOP

ประวัติการแก้ไข

  • — เผยแพร่ครั้งแรก

พบข้อมูลคลาดเคลื่อน แจ้งได้ที่หน้าติดต่อ และอ่านวิธีตรวจสอบกับแก้ไขข้อผิดพลาดได้ที่นโยบายบรรณาธิการ

อ้างอิงบทความนี้

นำไปอ้างอิงในรายงาน บทความ หรือเว็บไซต์ได้ กรุณาใส่ลิงก์กลับมาที่หน้านี้

รูปแบบอ้างอิง

ธนินพงษ์ ศุภพิทักษ์พงษ์ (MingPaPa). (2569). จีนมี OTOP ไหม รู้จัก OTOP ประเทศจีน และของดีบ้านเกิด 124 อย่าง. ครอบครัวศุภพิทักษ์พงษ์. https://www.supapitakpong.com/articles/china-local-products

ลิงก์สำหรับเว็บไซต์ (HTML)

<a href="https://www.supapitakpong.com/articles/china-local-products">จีนมี OTOP ไหม รู้จัก OTOP ประเทศจีน และของดีบ้านเกิด 124 อย่าง</a> — MingPaPa, supapitakpong.com

บทความที่เกี่ยวข้อง

ดูบทความทั้งหมดในหมวดOTOP ประเทศจีน