เทพเจ้าสายฟ้า 五雷判官辛元帅 (อู่เหลยพ่านกวน ซินหยวนซ่วย)

ภาพเทพจีนที่ถือพู่กันกับสมุดบัญชี คนส่วนใหญ่มักนึกถึงผู้พิพากษาในยมโลกที่จดบุญบาปของคนตาย แต่ในกรมสายฟ้าของลัทธิเต๋าก็มีเทพที่ถือของสองอย่างนี้เหมือนกัน ต่างกันตรงที่พู่กันของท่านลุกเป็นไฟ องค์นั้นคือเทพเจ้าสายฟ้าองค์ที่สองของชุดนี้ 五雷判官辛元帅 (แต้จิ๋ว โหงวลุ่ยพ่วงกัว ซิงง้วนโซ่ย / จีนกลาง อู่เหลยพ่านกวน ซินหยวนซ่วย — จอมพลแซ่ซินผู้เป็นตุลาการแห่งห้าอัสนี) ชื่อตัวว่าซินฮั่นเฉิน ในคัมภีร์ท่านคือ "ผู้พิพากษา" ของสามจอมพลเติ้ง ซิน จาง ในชุดนี้ท่านอยู่ต่อจากเทวทูตจางผู้ถือสาร ซึ่งผมว่าเข้ากันดี เพราะก่อนคำสั่งจะถูกส่งออกไป ต้องมีผู้ตรวจให้ถูกต้องเสียก่อนครับ

ข้อมูลสำคัญของจอมพลซิน

หัวข้อ	รายละเอียด
พระนามเต็ม	五雷判官辛元帅 (Wǔléi Pànguān Xīn Yuánshuài)
อ่านแบบจีนกลาง	อู่เหลยพ่านกวน ซินหยวนซ่วย
อ่านแบบแต้จิ๋ว (สำเนียงเท่งไฮ้)	โหงวลุ่ยพ่วงกัว ซิงง้วนโซ่ย — ถอดจากพินอินแต้จิ๋ว ngou2 lui5 puang3 guan1 sing1 nguang5 suê3 ในพจนานุกรม Mogher จึงเป็นเสียงโดยประมาณ
ชื่อตัวและพระนามอื่น	辛汉臣 (แต้จิ๋ว ซิงฮั่งชิ้ง / จีนกลาง ซินฮั่นเฉิน) อีกชื่อหนึ่งคือ 辛忠义 (แต้จิ๋ว ซิงตงหงี่ / จีนกลาง ซินจงอี้) บทสวดเรียกท่านว่า 银牙猛吏辛天君 (แต้จิ๋ว เง้งเง้เหมงลี่ ซิงทีกุง / จีนกลาง อิ๋นหยาเหมิ่งลี่ ซินเทียนจวิน — เทียนจวินแซ่ซินผู้ดุดันเขี้ยวเงิน) ส่วนคัมภีร์บรรพ 81 เรียกเต็มว่า 负风猛吏银牙曜目辛天君
สังกัด	กรมสายฟ้า (雷部) ในสายเสินเซียว (神霄) และเป็นแม่ทัพประธานของวิชาสายหุนหยวน (混元)
ตำแหน่ง	判官 ผู้พิพากษา องค์ที่สองของสามจอมพลสายฟ้า และ 都督 (แต้จิ๋ว โตวต็อก / จีนกลาง ตูตู — แม่ทัพใหญ่) แห่งกรมสายฟ้า
หน้าที่	ตรวจและกำกับบัญชาแห่งอัสนี คุมเทพฟ้าร้อง ฟ้าแลบ ลม ฝน และทูตอัสนีห้าทิศ ขอฝน ปราบภูต ทลายศาลผีร้าย รักษาโรค และช่วยการคลอด
ของถือ / พาหนะ	มือซ้ายถือสมุดบัญชีอัสนี 雷簿 (แต้จิ๋ว ลุ่ยพู่ / จีนกลาง เหลยปู้) มือขวาถือพู่กันอัสนี 雷笔 (แต้จิ๋ว ลุ่ยปิก / จีนกลาง เหลยปี่) ที่มีเปลวไฟ คัมภีร์ไม่ระบุสัตว์พาหนะ แต่ในพิธีให้นึกเห็นท่านขี่เมฆดำหมื่นชั้นและขับรถเพลิง
รูปลักษณ์ตามคัมภีร์	สวมหมวกขุนนางแบบปีกหูวัว ผมแดง หน้าสีเหล็ก เขี้ยวเงินคมดุจกระบี่ ตาสีทอง เสื้อคลุมขนสัตว์สีเขียวมรกต รองเท้าบูทดำ
วันสมโภช	25 ค่ำ เดือน 6 ตามแหล่งข้อมูลไต้หวันยุคปัจจุบัน ซึ่งผมยังหาต้นทางในเอกสารเก่าไม่พบ ส่วนคัมภีร์บรรพ 81 ระบุเพียงว่าวันเหรินและวันกุ่ยเป็นวันที่ท่านเสด็จลง
ปรากฏในคัมภีร์	道法会元 บรรพ 81 (คัมภีร์ของท่านเอง), 82 (雷霆三帅心录), 45, 65, 108, 122, 128, 147, 154–155 · 法海遗珠 บรรพ 6 และ 38 · 雷霆总诰 (องค์ที่ 2) · 北游记 (ในชื่อ 辛江) · 封神演义 (ในชื่อ 辛环) · ไม่มีหัวข้อของท่านใน 搜神大全

เทพเจ้าสายฟ้า 36 พระองค์ กับกรมสายฟ้าแห่งสวรรค์

ในคติความเชื่อของลัทธิเต๋า เทพเจ้าสายฟ้าทั้ง 36 พระองค์ (三十六雷将 — แต้จิ๋ว ซาจั๊กลั้กลุ่ยเจี่ยง / จีนกลาง ซานสือลิ่วเหลยเจี้ยง) ทรงสังกัดอยู่ใน ทบวงสายฟ้าสวรรค์ หรือ กรมสายฟ้า (雷部 — แต้จิ๋ว ลุ่ยโป่ว / จีนกลาง เหลยปู้) ภายใต้การบังคับบัญชาสูงสุดขององค์พระมหาจักรพรรดิสายฟ้า “จิ่วเทียนอิ้งหยวนเหลยเซิงผู่ฮว่าเทียนจุน” (九天应元雷声普化天尊 — แต้จิ๋ว เก้าทีเอ่งง้วนลุ่ยเส็งพู้ฮ่วยทีจุง / จีนกลาง จิ่วเทียนอิ้งหยวนเหลยเซิงผู่ฮว่าเทียนจุน) ซึ่งนับเป็นกองทัพเทพฝ่ายบู๊ที่มีอิทธิฤทธิ์และอำนาจการปกครองเข้มงวดที่สุดในระบบสวรรค์ โดยมีความเชื่อร่วมกันว่า พลังอัสนีบาตคือตัวแทนของพลังหยางอันบริสุทธิ์และกฎสวรรค์อันเที่ยงธรรม มีหน้าที่พิทักษ์ระเบียบแห่งจักรวาล ควบคุมดินฟ้าอากาศ ขจัดสิ่งชั่วร้าย ปราบปรามภูตผี และลงทัณฑ์ผู้ละเมิดศีลธรรม ผู้คนจึงให้ความเคารพนับถือเพื่อพึ่งพาอานุภาพอันเด็ดขาดในการขับไล่พลังงานด้านลบ ล้างอาถรรพ์อัปมงคล คุ้มครองความปลอดภัย และอำนวยพรให้ชีวิตแคล้วคลาดสงบสุขครับ

ส่วนตัวผม ธนินพงษ์ ศุภพิทักษ์พงษ์ (MingPaPa) ศึกษาอภิปรัชญาจีนมานาน และนับถือองค์พระมหาจักรพรรดิสายฟ้า จิ่วเทียนอิ้งหยวนเหลยเซิงผู่ฮว่าเทียนจุน เป็นปรมาจารย์สูงสุดพระองค์หนึ่งในใจ องค์ท่านคือเจ้าของคัมภีร์แก่นหยก ที่ผมเคยเล่าไว้แล้ว ผมยังได้มีโอกาสเรียนวิชายันต์อสุนีบาตของนิกาย 玄皇教 (แต้จิ๋ว เฮี่ยงอ่วงก่า / จีนกลาง เสวียนหวงเจี้ยว) ซึ่งไล่ลำดับจากยันต์พื้นฐานไปถึงยันต์ชั้นสูง ยันต์ในสายอสุนีบาตที่ผมได้เรียนมีดังนี้

1. ยันต์ 5 อสุนีบาต (五雷符 — แต้จิ๋ว โหงวลุ่ยฮู้ / จีนกลาง หวู่เหลยฝู)

อยู่ในเนื้อหาระดับพื้นฐาน (เล่ม 1) เป็นยันต์ที่ใช้เทวานุภาพของเทพแห่งสายฟ้าทั้ง 5 ทิศ พุทธคุณเน้นด้านการคุ้มครอง ขับไล่สิ่งอัปมงคล ป้องกันลมเพลมพัด แก้ฮวงจุ้ย และล้างอาถรรพ์ เป็นยันต์ครอบจักรวาลที่คนนิยมพกติดตัวครับ

2. ยันต์สายฟ้ากลางฝ่ามือ (掌心雷符 — แต้จิ๋ว เจี้ยซิงลุ่ยฮู้ / จีนกลาง จั่งซินเหลยฝู)

วิชานี้มักอยู่ในระดับสูง (เล่ม 3) เป็นวิชายันต์ที่ต้องผสานการเดินลมปราณ การร่ายคาถา และการเขียนอักขระยันต์ลงบนฝ่ามือ (หรือกระดาษในระดับสูง) เพื่อดึงพลังหยางแห่งสายฟ้ามาใช้ปราบปรามภูตผีร้ายแรง หรือทำน้ำมนต์เพื่อขับเสนียดจัญไร

3. ยันต์ 5 อสุนีพิฆาต / อสุนีบาตกำราบมาร (五雷斩鬼符 / 五雷镇鬼符 — แต้จิ๋ว โหงวลุ่ยจั้งกุ้ยฮู้ / จีนกลาง หวู่เหลยจ่านกุ่ยฝู)

เป็นการต่อยอดจากยันต์ 5 อสุนีบาตในเล่มแรก แต่เปลี่ยนจุดประสงค์จากการ "คุ้มครอง" เป็นการ "โจมตีและทำลาย" พลังงานลบ อาถรรพ์ หรือวิญญาณร้ายโดยตรง จะมีอักขระโองการ (เช่น 急急如律令 — แต้จิ๋ว กิกกิกหยู่ลุกเหล่ง / จีนกลาง จี๋จี๋หรูลวี่ลิ่ง) และสัญลักษณ์ของขุนพลสายฟ้าที่ซับซ้อนขึ้น

4. ยันต์มหาเทพสายฟ้าสวรรค์ชั้น 9 (九天应元雷声普化天尊符)

เป็นยันต์ขั้นสูงที่อัญเชิญบารมีของพระมหาจักรพรรดิสายฟ้า ผู้เป็นองค์ประมุขสูงสุดของกรมอัสนีบาต (เจ้านายของ 36 ขุนพลสายฟ้า) ใช้ในพิธีกรรมใหญ่เพื่อบัญชาการฟ้าดินและขจัดเคราะห์หนัก

รายนามทั้ง 36 พระองค์ในชุดนี้มาจากไหน

ผมจึงตั้งใจทำบทความชุดนี้ขึ้นเป็น Reference ให้กับผู้ที่สนใจศาสนาเต๋า และเรื่องราวของมหาเทพสายฟ้ากับเทพสายฟ้าทั้ง 36 พระองค์ รายนามในชุดนี้เรียบเรียงโดยเทียบกับขุนพลที่ปรากฏในคัมภีร์พิธีกรรมสายฟ้า (雷法 — แต้จิ๋ว ลุ่ยฮวก / จีนกลาง เหลยฝ่า) ซึ่งอยู่ในหมวดเจิ้งอี (正一部 — แต้จิ๋ว เจ่งอิกโป่ว / จีนกลาง เจิ้งอีปู้) ของสารบบคัมภีร์เต๋า โดยเฉพาะ 《道法会元》 (แต้จิ๋ว เต่าฮวกโห่ยง้วน / จีนกลาง เต้าฝ่าฮุ่ยหยวน) คัมภีร์รวมวิชาเต๋า 268 บรรพ และบทสรรเสริญชุมนุมขุนพลสายฟ้า 《雷霆总诰》 (แต้จิ๋ว ลุ่ยเท่งจ้งก่าว / จีนกลาง เหลยถิงจ่งเก้า) ที่บันทึกอยู่ในบทสวดเช้าเย็นประจำวันของสำนักเจิ้งอีแห่งเขาหลงหู่ (龙虎山正一日诵早晚课)

ต้องออกตัวไว้ก่อนว่า รายชื่ออาจจะไม่ได้ตรงกับสำนักใดสำนักหนึ่ง 100% เพราะแต่ละสายพิธีเลือกองค์และจัดลำดับต่างกัน บางพระองค์มีคัมภีร์ของตัวเองยาวหลายบรรพ บางพระองค์มีชื่ออยู่ในบทสรรเสริญ และบางพระองค์พบเพียงในรายพระนามขุนพล 36 พระองค์ที่สืบกันในสายพิธียุคหลัง ผมจึงบอกไว้ตรง ๆ ในแต่ละบทว่าองค์นั้นปรากฏในคัมภีร์ใด บรรพไหน แต่ทั้งหมดนี้คือเทพสายฟ้า 36 พระองค์ที่ยอมรับเป็น Reference ในการทำความรู้จักและเคารพได้ครับ

ความหมายของพระนาม 五雷判官辛元帅 ทีละคำ

พระนามที่ใช้เป็นชื่อบทความนี้มีเจ็ดตัวอักษร ผมขออธิบายทีละส่วน โดยยึดคำที่คัมภีร์ใช้เรียกท่านจริง ไม่ได้แปลจากพจนานุกรมอย่างเดียว

五雷 (อู่เหลย) แปลว่าห้าอัสนี เป็นคำรวมที่ใช้เรียกพลังสายฟ้าทั้งระบบในพิธีกรรมเต๋า คัมภีร์ประจำพระองค์ใน《道法会元》บรรพ 81 มีบทเรียกที่ขึ้นต้นว่า 「五雷猛吏，号曰汉臣」 แปลว่า "ขุนนางผู้ดุดันแห่งห้าอัสนี นามว่าฮั่นเฉิน" และในข้อความลงทรงปี ค.ศ. 1290 ที่นักวิชาการจีนชื่อ 许蔚 ศึกษาไว้ ท่านก็ลงนามตัวเองว่า 五雷猛吏辛忠义 เช่นกัน

判官 (แต้จิ๋ว พ่วงกัว / จีนกลาง พ่านกวน — ผู้พิพากษา) คือเจ้าหน้าที่ผู้ตรวจสำนวนและตัดสิน บันทึก 雷霆三帅心录 ท้ายบรรพ 82 บอกตรง ๆ ว่า 「判官为负风辛汉臣」 คือ "ผู้พิพากษาได้แก่ซินฮั่นเฉิน" ทำเนียบเทพสายฟ้าในบรรพ 65 เรียกท่านว่า 雷霆猛吏判官辛汉臣 และในยันต์ใหญ่ของบรรพ 81 มีวรรค 「铁面判官不容情」 แปลว่า "ผู้พิพากษาหน้าเหล็ก ไม่ไว้หน้าผู้ใด"

ต้องบอกตามตรงว่าคำ 五雷判官 ที่ติดกันครบสี่ตัวอักษร ผมพบใน《道法会元》เพียงแห่งเดียวคือบรรพ 57 และไม่ได้เป็นพระนามของเทพ แต่เป็นตำแหน่งแรกที่อาจารย์ทูลขอให้ศิษย์ผู้เพิ่งรับวิชา 「补充北极驱邪院五雷判官」 ผมเข้าใจว่าพระนามในทำเนียบนี้รวมสองคำที่คัมภีร์ใช้กับท่านเสมอ คือ 五雷猛吏 กับ 判官 เข้าด้วยกัน ส่วนการที่ชื่อไปตรงกับตำแหน่งของนักพรต ผมยังไม่พบเอกสารที่อธิบาย จึงบอกไว้เป็นข้อสังเกตเท่านั้น

辛 (ซิน) คือแซ่ 心录 อธิบายว่าท่านเป็นลูกหลานของราชสกุล 高辛氏 (แต้จิ๋ว เกาซิงสี่ / จีนกลาง เกาซินซื่อ — ราชสกุลของกษัตริย์ตี้คู่ในตำนาน) จึง 「以祖之字为氏，故辛姓」 คือ "ใช้ชื่อบรรพบุรุษเป็นแซ่ จึงแซ่ซิน"

元帅 (หยวนซ่วย) แปลว่าจอมพล แต่คัมภีร์ชั้นต้นมักเรียกท่านว่า 天君 (เทียนจวิน) หรือ 都督 (ตูตู — แม่ทัพใหญ่) มากกว่า ภาคหลังของบรรพ 81 ขนานนามท่านว่า 「三十三天大都督」 แม่ทัพใหญ่แห่งฟ้าสามสิบสามชั้น ส่วนคำว่า 元帅 ปรากฏในขั้นตอนพิธี เช่นให้ผู้ประกอบพิธีนึกเห็นแสงจากดวงตาของจอมพลส่องลงมา

นอกจากเจ็ดตัวอักษรนี้ ยังมีสมญาอีกสามคำที่ช่วยให้เข้าใจท่าน คำแรกคือ 负风 (แต้จิ๋ว หู่ฮง / จีนกลาง ฟู่เฟิง — แปลตามตัวว่าแบกลม) 心录 อธิบายว่า 「负风者，乃扶风之讹也」 คือเพี้ยนมาจาก 扶风 ซึ่งเป็นชื่อในสายตระกูลตามเทวพงศ์เดียวกัน คำที่สองคือ 银牙曜目 แปลว่าเขี้ยวเงิน ตาเปล่งประกาย บอกรูปลักษณ์ของท่าน คำที่สามคือ 青帝 จักรพรรดิเขียว เทพประจำทิศตะวันออกและธาตุไม้ ซึ่งคัมภีร์สายหุนหยวนใช้เรียกท่านว่า 主坛大都督青帝天君辛汉臣

ผู้พิพากษาในสามจอมพลเติ้ง ซิน จาง

บันทึก 雷霆三帅心录 ที่ลงชื่อไป๋อวี้ฉาน (白玉蟾) ปรมาจารย์สมัยซ่ง สรุปการแบ่งงานของสามจอมพลว่า 「主帅为欻火邓伯温，判官为负风辛汉臣，使者为直符张元伯」 คือจอมพลใหญ่ได้แก่เติ้งป๋อเวิน หรือจอมพลเติ้ง (องค์ที่ 30 ในชุดนี้) ผู้พิพากษาได้แก่ซินฮั่นเฉิน และทูตได้แก่จางหยวนป๋อ หรือเทวทูตจาง (องค์ที่ 1) แล้วยังยืนยันว่า 「雷霆三帅，本一家人也」 สามจอมพลเดิมเป็นคนตระกูลเดียวกัน

บันทึกเดียวกันระบุตำแหน่งของทั้งสามในร่างกายผู้ประกอบพิธีว่า 「邓帅在心，辛帅在胆，张帅在肾」 จอมพลซินอยู่ที่ถุงน้ำดี ตรงนี้ผมว่าลงตัวมากกับตำแหน่งผู้พิพากษา เพราะตำราแพทย์จีนโบราณ《黄帝内经·素问》บทหลิงหลานมี่เตี่ยน (灵兰秘典论) กล่าวว่า 「胆者，中正之官，决断出焉」 แปลว่า "ถุงน้ำดีคือขุนนางผู้เที่ยงตรง การตัดสินใจออกมาจากที่นี่" ขั้นตอนเรียกจอมพลในบรรพ 81 ก็สั่งให้ผู้ประกอบพิธี 「引入胆宫」 คือนำท่านเข้าสู่วังถุงน้ำดีเช่นเดียวกัน

คัมภีร์บางบรรพใช้คำอีกชุดหนึ่งที่อธิบายงานได้ชัดยิ่งกว่า บรรพ 45 ซึ่งเป็นหนังสือขอพรในพิธีใหญ่ เรียกสามองค์ว่า 「雷霆主令大神邓天君，正令大神辛天君，行令大神张天君」 คือเติ้งเป็นผู้ถือคำสั่ง ซินเป็นผู้ทำให้คำสั่งถูกต้อง หรือ 正令 (แต้จิ๋ว เจ่งเล่ง / จีนกลาง เจิ้งลิ่ง) และจางเป็นผู้นำคำสั่งไปปฏิบัติ ส่วนบรรพ 128 ซึ่งรวมหนังสือในพิธีขอฝน เรียกสามองค์ว่า 「雷霆主帅邓某，副帅辛某，使者张某」 จอมพลใหญ่ จอมพลรอง และทูต อีกแห่งหนึ่งเรียกเติ้งว่า 雷首 และเรียกซินว่า 霆首 คู่กัน (ทั้ง 雷 และ 霆 แปลว่าฟ้าร้อง) และในหนังสือเร่งฝนฉบับหนึ่งของบรรพเดียวกันเรียกท่านว่า 「铁笔注律大神都督辛天君」 "มหาเทพผู้ใช้พู่กันเหล็กจดกฎ" ซึ่งอธิบายได้ดีว่าทำไมท่านจึงถือพู่กันกับสมุดบัญชี

ใครอยากเห็นภาพใหญ่ว่ากรมสายฟ้าทั้งกรมจัดตำแหน่งกันอย่างไร อ่านต่อได้ที่บทความเทพสายฟ้าแห่งลัทธิเต๋าและโครงสร้างกรมสายฟ้า ส่วนในบทสวด《雷霆总诰》ที่สำนักเจิ้งอีเขาหลงหู่ใช้สวดเช้าเย็น ลำดับก็ตรงกันว่า 「欻火律令邓元帅。银牙猛吏辛天君。飞捷报应张使者」 คำว่า 银牙 (เขี้ยวเงิน) กับ 猛吏 (ขุนนางผู้ดุดัน) มาจากสมญาในคัมภีร์บรรพ 81 ตรงตัว และอีกสองวรรคถัดมามี 「马郭方邓田大将」 คือขุนพลห้าแซ่ ซึ่งในคัมภีร์บรรพ 81 ก็คือทูตอัสนีป่าเถื่อนห้าทิศ (五方蛮雷使者) ผู้เป็นบริวารของจอมพลซินเอง ได้แก่ 马郁林 ทิศตะวันออก 郭元京 ทิศใต้ 方仲高 ทิศตะวันตก 邓拱辰 ทิศเหนือ และ 田元宗 ทิศกลาง

ประวัติและตำนานของจอมพลซิน

ประวัติของจอมพลซินไม่ได้มีเรื่องเดียว แต่ซ้อนกันอยู่หลายชั้น ชั้นแรกเป็นเทวพงศ์ที่ผู้รู้สมัยซ่งสืบจากกษัตริย์ในตำนาน ชั้นที่สองเป็นเรื่องที่ท่านปรากฏตัวมอบวิชาให้นักพรต ชั้นที่สามอยู่ในนิยาย ผมเล่าตามลำดับพร้อมบอกที่มาครับ

เทวพงศ์ตามบันทึกสามจอมพล

心录 ไล่ลำดับว่า ตี้คู่แห่งราชสกุลเกาซินมีโอรสองค์รองชื่อหลงเหยียน (隆延) ซึ่ง 「娶陈钟氏，生扶风黑历及华□极，此辛张二帅之所自出也」 คือ "สมรสกับนางเฉินจง ให้กำเนิดฝูเฟิงเฮยลี่และหัว□จี๋ นี่คือต้นสายของจอมพลซินและจาง" (□ คืออักษรที่ขาดหายในต้นฉบับ) จากนั้นผู้เขียนวิเคราะห์ชื่อของจอมพลซินอย่างละเอียด คาถาประจำวิชาเรียกชื่อแท้ของท่านว่า 龙延 ซึ่งผู้เขียนเห็นว่าเพี้ยนจาก 隆延 ส่วนชื่อ 汉臣 นั้น 「乃以艰字拆开耳」 คือได้มาจากการแยกอักษร 艰 ออกเป็นสองตัว แล้วสรุปว่า 「辛帅正隆延第二子」 จอมพลซินคือบุตรคนที่สองของหลงเหยียน

เทวพงศ์ชุดเดียวกันบอกว่าบุตรของฝูเฟิงคือต้นสายของเทวทูตจาง ถ้าผมอ่านลำดับนี้ไม่ผิด จอมพลซินกับเทวทูตจางก็มีศักดิ์เป็นอากับหลาน ซึ่งช่วยให้เข้าใจว่าทำไมบันทึกนี้ยืนยันนักหนาว่าสามจอมพลเป็นคนตระกูลเดียวกัน

แล้วทำไมต้องสืบเทวพงศ์ละเอียดขนาดนี้ ท้ายบันทึกให้คำตอบไว้เอง ผู้เขียนอ้างตำราอัสนีว่า 「吾知汝名，吾知汝姓，汝若不至，骂汝祖公」 "ข้ารู้นามเจ้า ข้ารู้แซ่เจ้า หากเจ้าไม่มา จะด่าถึงบรรพบุรุษเจ้า" แล้วถามว่า ผู้ที่เรียกใช้เทพอัสนีจะไม่รู้ที่มาของเทพได้อย่างไร ในความคิดของผู้ประกอบพิธีสมัยนั้น การรู้นามและเทือกเถาเหล่ากอของเทพจึงเป็นส่วนหนึ่งของอำนาจในการเรียก ไม่ใช่แค่ความรู้ประดับไว้

นักพรตแปลกหน้าบนเขาหลีหมู่ ตามบรรพ 108

บันทึก 翠虚陈真人得法记 ท้ายคัมภีร์ 高上景霄三五混合都天大雷琅书 ใน《道法会元》บรรพ 108 ซึ่งลงชื่อไป๋อวี้ฉาน เล่าถึงอาจารย์ของเขา คือเฉินหนาน (陈楠) ชาวเกาะไหหลำ ผู้สำเร็จวิชาหลอมโอสถภายในแล้วกลับไปใช้ชีวิตอย่างชาวบ้าน รับจ้างทำห่วงรัดถังไม้เลี้ยงตัว ในปีเจียติ้งอู้เฉิน (ค.ศ. 1208) เฉินหนานไปเที่ยวเขาหลีหมู่ (黎母山) แล้วพบนักพรตผู้หนึ่งที่ทักว่าเขารู้วิชาไฟไท่อี่ แต่ยังไม่รู้วิชาอัสนี น่าเสียดาย

เฉินหนานตอบว่าตนใฝ่เต๋าเท่านั้น ไม่อยากเรียนหลายอย่างจนใจแตกแยก นักพรตจึงว่าการดีแต่ตัวเองโดยไม่เผื่อแผ่ถึงผู้อื่นนั้น เทพเซียนไม่นับว่าดี เมื่อเฉินหนานบอกว่ายากจน ไม่มีของจะถวายเป็นเครื่องสัจจะ นักพรตตอบว่า 「得人即传，又焉用利」 "พบคนที่ใช่ก็ถ่ายทอด จะต้องการผลประโยชน์ไปทำไม" แล้วพาไปเปิดช่องหินใต้ผา มอบวิชาอัสนีให้ ก่อนจากกันจึงเผยตัวว่า 「吾非凡人，即雷部都督辛忠义也」 "ข้ามิใช่คนธรรมดา คือซินจงอี้ แม่ทัพใหญ่แห่งกรมสายฟ้า" สี่ปีต่อมา (ค.ศ. 1212) เฉินหนานจึงถ่ายทอดวิชานี้ให้ไป๋อวี้ฉาน

ชายเสื้อขาดในโรงเตี๊ยม ตามบรรพ 147

บันทึก 事实 ที่เซวียซือฉุน (薛师淳) ศิษย์รุ่นหลังเขียนไว้ต้นคัมภีร์ 洞玄玉枢雷霆大法 ใน《道法会元》บรรพ 147 เล่าอีกเรื่องหนึ่ง ไป๋อวี้ฉานเดินทางถึงทางภูเขาแถบกว่างหนาน พบชายเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งถามว่าจะไปไหน ไป๋อวี้ฉานตอบว่าอยากพบอาจารย์ผู้ถ่ายทอดวิชา ทั้งสองจึงพักโรงเตี๊ยมข้างวัดต้าฉือด้วยกัน ระหว่างดื่มสุรา ตาของชายผู้นั้นเปล่งแสงไฟ เสื้อขาดกลายเป็นเสื้อคลุมสีดำ แล้วกล่าวว่า 「吾乃雷霆猛吏辛某也」 "ข้าคือซิน ขุนนางผู้ดุดันแห่งอัสนี"

ท่านตบโต๊ะสามครั้ง จอมพลหลิว (刘帅) ก็ปรากฏตัว แล้วมอบจอมพลองค์นั้นพร้อมวิชาที่เรียกว่า 洞玄玉枢雷法 ให้ไป๋อวี้ฉาน บันทึกสรุปว่า 「白君得法于陈泥丸，得法于辛天君」 คือไป๋อวี้ฉานได้วิชาจากเฉินหนาน และได้จากจอมพลซิน

许蔚 ตั้งข้อสังเกตว่าเรื่องการรับวิชาเหล่านี้ล้วนผูกกับเฉินหนานและไป๋อวี้ฉาน และน่าจะมาจากตำนานการรับวิชาชุดเดียวกัน ผมจึงอ่านเรื่องเหล่านี้ในฐานะตำนานของสายวิชา ไม่ใช่บันทึกเหตุการณ์ที่พิสูจน์ได้ แต่ก็ชอบตรงที่ทั้งสองเรื่องให้ท่านมาในร่างคนธรรมดา คนหนึ่งเป็นนักพรตบนเขา อีกคนเป็นคนเดินทางเสื้อขาด

เทพผู้ลงแท่นของวิชาสายหุนหยวน

อีกสายหนึ่งที่ยกจอมพลซินไว้สูงสุดคือ 混元道法 (แต้จิ๋ว หุ่งง้วนเต่าฮวก / จีนกลาง ฮุ่นหยวนเต้าฝ่า — วิชาสายหุนหยวน) งานวิจัยของ 许蔚 ในวารสารเต๋าศึกษาของมหาวิทยาลัยจีนฮ่องกงสรุปว่า วิชานี้ก่อตั้งโดยเหลยสือจง (雷时中) นักพรตผู้ตั้งแท่นบูชาที่อู่ชางช่วงปลายราชวงศ์ซ่ง ในปี ค.ศ. 1270 วันที่ 3 เดือน 3 ซึ่งเป็นวันประสูติของเทพเสวียนอู่ ขณะเขาสวดคัมภีร์《度人经》อยู่ที่แท่นบูชา มีผู้ชื่อลู่ต้าอัน (路大安) มามอบตำราวิชาให้ เขาถือศีลเจ็ดวันจึงเปิดอ่าน แล้วจอมพลซินก็ลงประทับแท่นให้คำสอน

วิชานี้ใช้《度人经》เป็นคัมภีร์หลัก ยกเสวียนเทียนซั่งตี้เป็นประธาน และยกจอมพลซินเป็นแม่ทัพประธานประจำแท่น ข้อความลงทรงที่เก่าที่สุดซึ่งยังหลงเหลือลงวันที่ 5 เดือน 5 ปี ค.ศ. 1290 และลงท้ายว่า 「五月五日五雷猛吏辛忠义书」 "วันที่ห้าเดือนห้า ซินจงอี้ ขุนนางผู้ดุดันแห่งห้าอัสนี เป็นผู้เขียน"

ร่องรอยของสายนี้ยังเห็นได้ใน《道法会元》เอง ภาคหลังของบรรพ 81 มีหัวเรื่องว่า 九天金阙侍宸混元妙道曾济雷真人传 คือวิชาที่สืบจากเหลยสือจง ส่วนบรรพ 154 วางจอมพลซินไว้หัวบัญชีขุนพลว่า 主坛大都督青帝天君辛汉臣 เหนือจอมพลเติ้งซึ่งเป็นเพียงรองประจำแท่น และมีบทคาถาที่ใช้ชื่อแท้ตามเทวพงศ์ว่า 「银牙耀目，转坤旋乾。掌天之威，真讳隆延」 "เขี้ยวเงินตาเปล่งแสง หมุนดินพลิกฟ้า ถืออานุภาพแห่งสวรรค์ นามแท้คือหลงเหยียน"

ในนิยาย 北游记 และ 封神演义

นิยายสมัยหมิงสองเรื่องหยิบจอมพลซินไปใช้ต่างกัน ใน《北游记》ของอวี๋เซี่ยงโต่ว (余象斗) ซึ่งเล่าเรื่องเจินอู่ปราบมาร จอมพลซินชื่อ 辛江 (ซินเจียง) ได้รับแต่งตั้งเป็นหนึ่งใน 「邓、辛、张元帅」 คู่กับเติ้งเฉิงและจางอัน และในรายชื่อขุนพลที่เง็กเซียนฮ่องเต้แต่งตั้งให้อยู่ใต้บัญชาเจินอู่ตอนท้ายเรื่อง ยังมี 「洞玄教主辛真君」 "เจินจวินแซ่ซิน เจ้าสำนักต้งเสวียน" ชื่อนี้ไปพ้องกับวิชา 洞玄玉枢雷法 ที่ตำนานบรรพ 147 ว่าจอมพลซินมอบให้ไป๋อวี้ฉาน และกับบรรพ 122 ที่ยกท่านเป็น 「雷霆教主玉枢青灵帝君辛忠义」 ผู้ถ่ายทอดวิชาอีกสายหนึ่ง

ส่วน《封神演义》หรือห้องสิน ตอนที่ 42 ซินหวน (辛环) เป็นพี่รองในสี่พี่น้องร่วมสาบานแห่งเขาหวงฮวา (黄花山) คือ 邓忠 辛环 张节 陶荣 ที่เข้าสวามิภักดิ์เหวินจ้ง ตอนออกรบครั้งแรกนิยายบรรยายว่า 「把胁下肉翅一夹，飞起半空，手持锤钻」 คือหนีบปีกเนื้อใต้รักแร้บินขึ้นกลางอากาศ มือถือค้อนกับสิ่ว สวมมงกุฎหัวเสือ หน้าแดงดั่งพุทรา ปากแหลมเขี้ยวยาว พอถึงตอนที่ 99 จึงได้รับแต่งตั้งเป็น 辛天君 讳环 องค์ที่สองของยี่สิบสี่เทียนจวินแห่งกรมสายฟ้า

ศ.นิไกโด โยชิฮิโระ (二阶堂善弘) นักวิชาการญี่ปุ่น ชี้ว่าลำดับเติ้ง ซิน จาง เถา ในนิยายตรงกับเทียนจวินในคัมภีร์เต๋า แต่ผู้แต่งจงใจเปลี่ยนชื่อตัวเสียใหม่ ชื่อในคัมภีร์ของจอมพลซินคือ 辛汉臣 ซินหวนจึงเป็นตัวละครที่นิยายสร้างขึ้นจากจอมพลซิน ไม่ใช่ชื่อจริงของท่านในคัมภีร์

จอมพลซินในคัมภีร์เต๋า

道法会元 บรรพ 81 คัมภีร์ประจำพระองค์

บรรพ 81 คือ 负风猛吏辛天君大法 ระบุผู้ถ่ายทอดว่า 括苍鹤溪处默居士潘松年 คือผู้ทรงศีลพานซงเหนียนแห่งกั่วชาง ในบัญชีขุนพล จอมพลซินเป็นประธาน มีทูตอัสนีป่าเถื่อนห้าทิศเป็นบริวาร เนื้อหามีทั้งคาถาเรียก บทคำสาบาน (誓章) ยันต์รถเพลิงประจำองค์ คาถาจับด้วยไฟ รหัสลับสำหรับทลายศาลผีร้ายและปราบหมอผี ยันต์สัญญาของจอมพลซิน ยันต์หมวกเหล็ก ยันต์อักษร 辛 คาถาปลุกเสกน้ำรักษาโรค ยันต์รักษาโรคร้อยชนิด และยันต์เร่งคลอด ข้อความที่ยกมาได้สั้น ๆ มีดังนี้

• 「玉皇有𠡠，告召汝神。负风猛吏，火急降临。」 — "เง็กเซียนฮ่องเต้มีราชโองการ เรียกเจ้าผู้เป็นเทพ ขุนนางผู้ดุดันผู้แบกลม จงเสด็จลงมาโดยเร็ว" (คาถาเรียก)
• 「都督诸雷部，风伯雨师神」 — "บัญชาการกรมอัสนีทั้งปวง ทั้งเทพลมและเทพฝน" (บทคำสาบาน)
• 「请吾救大旱，滂沛雨霖霖」 — "เชิญข้าช่วยภัยแล้งใหญ่ ฝนจะเทลงมาไม่ขาดสาย"
• 「请吾救生产，母子速离身」 — "เชิญข้าช่วยการคลอด แม่และลูกจะแยกกายกันโดยเร็ว"
• 「五雷铁面，破阵将军」 — "หน้าเหล็กแห่งห้าอัสนี แม่ทัพผู้ทลายค่าย" (คาถาปลุกยันต์)

许蔚 วิเคราะห์ว่าบทคำสาบานซึ่งพูดเป็นบุรุษที่หนึ่งนี้ น่าจะเป็นข้อความที่จอมพลซินลงทรงเขียนเอง และพบเนื้อหาเกือบเหมือนกันในคัมภีร์ของจอมพลซินทั้งสามฉบับในสารบบเต๋า คือบรรพ 81 นี้ 雷霆霹雳银牙猛吏判官辛天君大法 ใน《法海遗珠》บรรพ 6 และ 雷霆辛都督秘法 ใน《法海遗珠》บรรพ 38

ทำเนียบเทพสายฟ้าในบรรพ 65

บรรพ 65 คือ 三炁雷霆神位 เป็นทำเนียบรายนามเทพทั้งกรม จอมพลซินปรากฏหลายแห่งในหลายฝ่าย ที่ชัดที่สุดคือ 「领神雷霆猛吏判官辛汉臣」 ซึ่งวางไว้ก่อน 「直符飞捷报应使者张元伯」 ทันที และไม่กี่ชื่อถัดไปคือทูตอัสนีห้าทิศ ลำดับนี้ตรงกับความสัมพันธ์ในสามจอมพล

บรรพ 154–155 วิชาสายหุนหยวน

บรรพ 154 คือ 混元六天妙道一炁如意大法 และบรรพ 155 คือ 混元六天如意大法 ทั้งสองบรรพยกจอมพลซินเป็นแม่ทัพประธาน บรรพ 155 เรียกท่านว่า 主坛三十三天雷霆大都督青帝辛天君 และในคาถาของบรรพ 154 มีวรรค 「判官辛忠义，火速现真形」 "ผู้พิพากษาซินจงอี้ จงปรากฏร่างจริงโดยเร็ว" ซึ่งยืนยันว่าชื่อ 忠义 กับตำแหน่ง 判官 ใช้คู่กันในสายนี้ บัญชีขุนพลของบรรพ 154 ยังมี 混元都部辖灵官元帅马胜 คือจอมพลหม่าแห่งตำแหน่งหลิงกวาน (องค์ที่ 5) อยู่ในลำดับที่สามด้วย

รูปลักษณ์ของจอมพลซินตามคัมภีร์

ปางมาตรฐานของจอมพลซินอยู่ในบัญชีขุนพลของบรรพ 81 ซึ่งบรรยายไว้ครบตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า

• ศีรษะ: สวมหมวกขุนนาง 幞头 แบบมีปีกรูปหูวัว (牛耳) บทคาถาอีกบทเรียกว่า "หมวกเหล็ก" (铁帽)
• ผมและหน้า: ผมสีแดง (朱发) หน้าสีเหล็ก (铁面) บทคาถาเพิ่มว่าตาสีทอง (金睛)
• ฟัน: เขี้ยวเงินคมดุจกระบี่ (银牙如剑)
• เครื่องแต่งกาย: เสื้อคลุมขนสัตว์สีเขียวมรกต (翠云裘) และรองเท้าบูทสีดำ (皂靴)
• ของถือ: 「左手执雷簿，右手执雷笔，上有火光」 มือซ้ายถือสมุดบัญชีอัสนี มือขวาถือพู่กันอัสนีที่มีเปลวไฟ

นอกจากปางนี้ คัมภีร์ยังมีคำบรรยายย่อยที่ต่างออกไป บทคาถาปลุกยันต์ในบรรพ 81 ใช้คำว่า 「青面狼牙，口吐火焚」 คือหน้าเขียว เขี้ยวหมาป่า ปากพ่นไฟ บทเรียกในบรรพ 154 ใช้คำว่า 「朱发铁面，锋齿如银」 ผมแดง หน้าเหล็ก ฟันคมดั่งเงิน ส่วนบรรพ 147 ให้ปางที่ต่างที่สุด คือ 「铁面烈须秃发，皂袍金甲，跣足，仗剑」 หน้าเหล็ก หนวดเคราดุดัน ศีรษะล้าน สวมเสื้อคลุมดำกับเกราะทอง เท้าเปล่า และถือกระบี่

ฉากที่คัมภีร์ให้ผู้ประกอบพิธีนึกเห็นก็ช่วยวาดภาพท่านได้ เช่น 「存帅乘黑云万叠」 นึกเห็นจอมพลขี่เมฆดำซ้อนหมื่นชั้น และในการเขียนยันต์รถเพลิง ให้นึกว่าท่าน 「驾火车在火光中」 ขับรถเพลิงอยู่กลางแสงไฟ แล้วมีแสงไฟนับร้อยสายพุ่งออกจากกายท่าน

ภาพที่ไม่ควรนำมาใช้กับจอมพลซินโดยไม่บอกที่มา คือภาพเทพมีปีก ถือค้อนกับสิ่ว ภาพแบบนี้มาจากซินหวนในนิยายห้องสิน และจากตอนจบของตำนานจอมพลโก่วใน《三教源流搜神大全》ที่บรรยายว่า 「喙其嘴，翼其两肩，左尖右槌，脚踏五鼓」 คือปากเป็นจะงอย มีปีกที่ไหล่ มือซ้ายถือสิ่ว มือขวาถือค้อน เท้าเหยียบกลองห้าใบ ภาพปกของบทความนี้จึงวาดตามบรรพ 81 คือถือพู่กันกับสมุดบัญชี

บทบาทในพิธีเหลยฝ่าและการบูชา

การเรียกจอมพล: บรรพ 81 ให้ผู้ประกอบพิธีหลับตา นึกเห็นลมปราณสีเขียวหนาแน่นทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ (巽方) มีลมปราณสีม่วงสายหนึ่งอยู่ตรงกลาง ทำมือท่าอัสนีปิดอก เปลี่ยนเป็นตราดาวเหนือ แล้วใช้สองมือทำท่าอัสนีตีไปทางทิศนั้น จากนั้นสูดลมปราณสีม่วงมาเป่าลงบนแท่น ผสานลมปราณเขียวทางซ้ายกับม่วงทางขวาให้เป็นร่างจอมพล สวดบทคำสาบาน แล้วนำเข้าสู่วังถุงน้ำดี

วันและเครื่องบูชา: บทคำสาบานระบุว่า 「壬癸吾降日」 วันเหรินและวันกุ่ยเป็นวันที่ท่านเสด็จลง และให้ถวายชากับน้ำต้มพุทรา จุดธูปไม้ท้อ (คัมภีร์ฉบับพิมพ์ต่างกันเล็กน้อยในคำว่าชาสะอาดหรือชาเย็น)

งานที่บทคำสาบานกำหนด: ขึ้นสวรรค์ไปทูลเทพ ลงนรก ลงเมืองบาดาล ช่วยโลกมนุษย์ ช่วยภัยแล้ง จับภูต และช่วยการคลอด ส่วนในยันต์หมวกเหล็กของภาคหลัง ผู้ประกอบพิธีขอให้ท่านพาทูตอัสนีห้าทิศไปกำกับเทพเมือง (城隍) เทพชุมชน และเทพเจ้าที่ ให้ช่วยกันจับภูตที่ทำให้คนป่วย

การทลายศาลผีร้าย: บรรพ 81 มีรหัสลับสำหรับ "伐庙" (ทลายศาล) และ "灭巫" (ปราบหมอผี) ให้เขียนไว้สองข้างยันต์ และมีการเดินห้าก้าวที่ขึ้นต้นว่า 「一步天门开，二步地户裂」 ก้าวที่หนึ่งประตูฟ้าเปิด ก้าวที่สองประตูดินแยก ไปจนก้าวที่ห้าไฟอัสนีระเบิดออก

การรักษาโรคและการคลอด: มีคาถาปลุกเสกน้ำที่ให้นึกว่าเทพปล่อยแสงทองลงในน้ำ และยันต์รักษาโรคร้อยชนิด ส่วนยันต์เร่งคลอดมีข้อห้ามที่น่าสนใจมาก คือ 「切不可用四笔出，恐婴儿手足不收则难生矣」 ห้ามเขียนเส้นยื่นออกไปสี่ทาง เพราะเกรงว่าทารกจะไม่หดมือเท้าแล้วคลอดยาก ต้องนึกให้ทารกขดตัวกลม ข้อนี้บอกให้เห็นว่าคนเขียนยันต์สมัยก่อนคิดถึงรูปร่างของลายเส้นกับผลที่ต้องการไปพร้อมกัน

ในพิธีขอฝน: หนังสือเร่งฝนในบรรพ 128 ส่งถึงเทพเป็นลำดับ ฉบับแรกส่งถึงเทวทูตจาง ฉบับที่สองชื่อ 「第二次催辛天君牒」 ส่งถึงจอมพลซิน และถ้ายังไม่ได้ผลจึงส่งฉบับที่สามถึงจอมพลเติ้งผู้เป็นจอมพลใหญ่ ลำดับนี้คือการไล่ขึ้นตามสายบังคับบัญชาของสามจอมพลนั่นเอง

ส่วนเรื่องยันต์ คาถา และอักษรลับ ผมเล่าเฉพาะโครงสร้างที่ตีพิมพ์อยู่ในสารบบคัมภีร์เต๋าแล้ว ไม่ได้ถอดรหัสยันต์หรือคาถาลับใด ๆ

การบูชาในหมู่ประชาชน: ผมยังไม่พบศาลเจ้าที่ตั้งจอมพลซินเป็นองค์ประธานจากแหล่งที่ตรวจสอบได้ ท่านมักได้รับการบูชาร่วมกับเทียนจวินองค์อื่น งานของ ศ.นิไกโด ระบุว่าหอสามบริสุทธิ์ของอาราม 玄妙观 เมืองซูโจว มีรูปสิบสองเทียนจวินแห่งกรมสายฟ้าที่ขึ้นต้นด้วยเติ้ง ซิน จาง เถา ส่วนภาพม้วนกรมสายฟ้าที่จักรพรรดิว่านลี่โปรดให้วาดใน ค.ศ. 1596 ซึ่งปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติเดนมาร์ก ก็มี 辛天君 อยู่ในกลุ่มเทพสิบสี่องค์ที่ล้อมรอบเทพสูงสุดแห่งสายฟ้า

เรื่องวันสมโภช แหล่งข้อมูลไต้หวันยุคปัจจุบันระบุว่าวันที่ 25 เดือน 6 ตามจันทรคติเป็นวันประสูติของจอมพลซิน และผู้ถือศีลสายฟ้าจะกินเจในวันนั้น รวมทั้งวันที่มีอักษร 辛 ในแต่ละเดือนกับวันขึ้น 6 ค่ำ เรียกว่า 辛斋 ต้องบอกตามตรงว่าผมยังหาต้นทางของข้อมูลนี้ในเอกสารเก่าที่เปิดอ่านได้ไม่พบ จึงขอให้ถือเป็นธรรมเนียมที่เล่าต่อกันมา ส่วนในคัมภีร์ชั้นต้น วันที่ระบุชัดมีเพียงวันเหรินและวันกุ่ย

เรื่องที่มักสับสนเกี่ยวกับจอมพลซิน

ตำนานซินซิงผู้กตัญญูไม่ใช่ประวัติของจอมพลซิน เว็บไซต์ภาษาจีนจำนวนมากเล่าว่าจอมพลซินเดิมคือซินซิง (辛兴) ชาวแคว้นยงโจว ขายฟืนเลี้ยงมารดา วันหนึ่งจับไก่ป่าห้าตัวที่แท้คือเทพอัสนีกลับบ้าน มารดาจะฆ่าไก่ตัวหนึ่งจึงถูกฟ้าผ่าตาย ซินซิงไม่กลัวฟ้าและตีไก่ที่เหลือ เทพอัสนีซาบซึ้งในความกตัญญูจึงมอบโอสถไฟสิบสองเม็ดให้ จนเขากลายร่างเป็นเทพ แต่ใน《三教源流搜神大全》ฉบับต้น เรื่องนี้อยู่ใต้หัวข้อ 辛兴茍元帅 และตอนจบระบุว่าเง็กเซียนฮ่องเต้แต่งตั้งเขาเป็น 「雷门苟元帅与毕帅共五方事」 คือจอมพลโก่วแห่งประตูอัสนี ผู้ดูแลงานห้าทิศร่วมกับจอมพลปี้ ตัวเอกของตำนานจึงเป็นจอมพลโก่ว 雷霆火部苟元帅 (องค์ที่ 16) ซึ่งทำงานคู่กับจอมพลปี้ 五雷执法毕元帅 (องค์ที่ 33) ไม่ใช่จอมพลซินฮั่นเฉิน แม้แต่วลี 「往来行天，剪幽明中邪魔鬼恶」 ที่บางเว็บอ้างว่าเป็นหน้าที่ของจอมพลซิน ก็มาจากหัวข้อของจอมพลโก่วนี้เอง

ผมสังเกตว่าในตำนานนี้ อักษรทองบนหลังมารดามีวลี 「混一之气，青帝之英」 และจอมพลซินเองก็มีสมญาว่า 青帝 ความคล้ายนี้อาจเป็นเหตุหนึ่งที่ทำให้สองเรื่องปนกัน แต่เป็นเพียงข้อสังเกตของผม ยังไม่มีเอกสารยืนยัน

ซินหวนในห้องสินไม่ใช่ชื่อจริงของท่าน อย่างที่เล่าไว้ข้างต้น ซินหวนเป็นตัวละครนิยายที่สร้างจากจอมพลซิน ภาพปีกเนื้อ ค้อน และสิ่ว เป็นของตัวละครในนิยาย ส่วนคัมภีร์เต๋าให้ท่านถือพู่กันกับสมุดบัญชี

เรื่องพู่กันและสมุดจากนิยาย 北游记 แหล่งข้อมูลออนไลน์บางแห่งเล่าว่าใน《北游记》ปีศาจเถียนกวาย (田乖) ซึ่งเกิดจากพู่กันของเจียงเจินเหริน (江真人) ถูกปราบแล้ว เจินเหรินจึงมอบสมุดกับพู่กันให้จอมพลซินเป็นผู้ถือบัญชีแห่งกรมสายฟ้า เมื่อผมเปิดตัวบทในวิกิซอร์ซ พบว่าเจินเหรินเรียกสมุดคืนไปเอง (真人收了法簿) แล้วสั่งให้เถียนกวายติดตามรับใช้เจินอู่ ไม่มีตอนที่มอบของสองสิ่งให้จอมพลซินเลย เรื่องนี้จึงน่าจะเป็นการเล่าต่อเติมในชั้นหลัง

ผู้พิพากษาแห่งอัสนีไม่ใช่ผู้พิพากษาในยมโลก คำว่า 判官 ทำให้หลายคนนึกถึงผู้พิพากษาข้างกายพญายมหรือในศาลเจ้าเมือง แต่สมุดในมือจอมพลซินคือสมุดบัญชีอัสนี (雷簿) ของกรมสายฟ้า งานของท่านคือตรวจบัญชาก่อนส่งสายฟ้าออกไป ไม่ใช่ตัดสินดวงวิญญาณ

อวัยวะประจำองค์คือถุงน้ำดี ไม่ใช่ตับ บทสรุปบางแห่งเขียนว่าจอมพลซินอยู่ที่ตับ แต่ทั้งบันทึกสามจอมพลและขั้นตอนพิธีในบรรพ 81 ใช้คำว่า 胆 คือถุงน้ำดีตรงกัน

มุมมองของผมต่อจอมพลซิน

ในฐานะคนที่เรียนยันต์อสุนีบาต ผมรู้สึกใกล้ชิดกับจอมพลซินเป็นพิเศษ เพราะของในมือท่านคือพู่กัน ซึ่งเป็นเครื่องมือของยันต์ทุกแผ่น คัมภีร์บรรพ 45 เรียกท่านว่า 正令 ผู้ทำให้คำสั่งถูกต้อง ผมว่าคำนี้เตือนใจได้ดีว่า ก่อนจะลงมือเขียนอะไรออกไป ต้องตรวจเจตนาของตัวเองให้ตรงก่อน ยันต์ที่เขียนจากใจที่ไม่ตรง ต่อให้ลายเส้นสวยแค่ไหนก็ไม่ใช่คำสั่งที่ถูกต้อง

อีกเรื่องที่ผมชอบคือตำนานการรับวิชาสองเรื่อง ที่ท่านมาในร่างนักพรตบนเขากับคนเดินทางเสื้อขาด คนที่ได้วิชาคือคนที่ไม่ตัดสินใครจากเสื้อผ้า และคำของท่านที่ว่า 「得人即传，又焉用利」 พบคนที่ใช่ก็ถ่ายทอด ไม่ต้องหวังผลประโยชน์ ผมว่าเป็นหลักที่ครูทุกสายควรถือไว้ ส่วนเรื่องการเป็นผู้พิพากษาที่อยู่ในถุงน้ำดี ผมมองว่าคนเราต้องกล้าตัดสินใจ แต่ต้องตัดสินด้วยใจที่เที่ยงตรง สองอย่างนี้ต้องไปด้วยกันครับ

คำถามที่พบบ่อย

五雷判官辛元帅 คือใคร

คือจอมพลซิน ชื่อตัวว่าซินฮั่นเฉิน ผู้พิพากษาแห่งกรมสายฟ้าในลัทธิเต๋า เป็นองค์ที่สองของสามจอมพลเติ้ง ซิน จาง มีคัมภีร์ของตัวเองใน《道法会元》บรรพ 81 และมีพระนามว่า 银牙猛吏辛天君 อยู่ในบทสวด《雷霆总诰》ของสายเจิ้งอี

ทำไมจอมพลซินถือพู่กันกับสมุดบัญชี

เพราะท่านเป็นผู้พิพากษาและผู้ตรวจบัญชาของกรมสายฟ้า คัมภีร์บรรพ 81 ให้มือซ้ายถือสมุดบัญชีอัสนีและมือขวาถือพู่กันอัสนีที่มีเปลวไฟ ส่วนบรรพ 128 เรียกท่านว่ามหาเทพผู้ใช้พู่กันเหล็กจดกฎ และบรรพ 45 เรียกว่า 正令 ผู้ทำให้คำสั่งถูกต้อง

ตำนานซินซิงผู้กตัญญูใช่ประวัติของจอมพลซินหรือไม่

ไม่ใช่ ใน《三教源流搜神大全》ฉบับต้น เรื่องซินซิงอยู่ใต้หัวข้อ 辛兴茍元帅 และตอนจบระบุว่าเขาได้รับแต่งตั้งเป็นจอมพลโก่วแห่งประตูอัสนีคู่กับจอมพลปี้ การนำเรื่องนี้มาเป็นประวัติของจอมพลซินฮั่นเฉินจึงเป็นการปะปนที่เกิดในชั้นหลัง

จอมพลซินกับซินหวนในห้องสินเป็นองค์เดียวกันไหม

ไม่ใช่ชื่อเดียวกันในทางคัมภีร์ ซินหวนเป็นตัวละครใน《封神演义》ที่ผู้แต่งสร้างจากจอมพลซิน ลำดับเติ้ง ซิน จาง ตรงกัน แต่ชื่อตัวถูกเปลี่ยนใหม่ ชื่อในคัมภีร์เต๋าของท่านคือ 辛汉臣 และภาพปีกเนื้อกับค้อนเป็นของตัวละครในนิยาย

วันสมโภชจอมพลซินคือวันไหน

แหล่งข้อมูลไต้หวันยุคปัจจุบันระบุวันที่ 25 เดือน 6 ตามจันทรคติ แต่ผมยังหาต้นทางในเอกสารเก่าไม่พบ ส่วนคัมภีร์《道法会元》บรรพ 81 ระบุเพียงว่าวันเหรินและวันกุ่ยเป็นวันที่ท่านเสด็จลง และให้ถวายชา น้ำต้มพุทรา และธูปไม้ท้อ

บทสรุป

五雷判官辛元帅 คือผู้พิพากษาแห่งกรมสายฟ้า ผู้ถือสมุดบัญชีและพู่กันเพลิง หลักฐานในคัมภีร์ของท่านหนาแน่นไม่แพ้องค์ใดในชุดนี้ ทั้งคัมภีร์ของตัวเองในบรรพ 81 เทวพงศ์ในบันทึกสามจอมพล ทำเนียบเทพในบรรพ 65 ตำนานการมอบวิชาให้เฉินหนานและไป๋อวี้ฉาน และสายวิชาหุนหยวนที่ยกท่านเป็นแม่ทัพประธาน ส่วนเรื่องที่ควรระวังคือตำนานซินซิงซึ่งเป็นของจอมพลโก่ว ภาพมีปีกถือค้อนซึ่งเป็นของซินหวนในนิยาย และวันสมโภชที่ยังหาต้นทางในเอกสารเก่าไม่พบ ถ้าเทวทูตจางคือผู้นำคำสั่งไปปฏิบัติ จอมพลซินก็คือผู้ที่ทำให้คำสั่งนั้นถูกต้องก่อนออกเดินทางครับ

แหล่งข้อมูลและอ่านเพิ่มเติม

• 《道法会元》บรรพ 81 负风猛吏辛天君大法 คัมภีร์หลักของจอมพลซิน (识典古籍)
• 《道法会元》บรรพ 81 ตัวบทอีกฉบับ ที่มีหัวเรื่องวิชาสายหุนหยวนของเหลยสือจง
• 《道法会元》บรรพ 82 บันทึก 雷霆三帅心录 เทวพงศ์และตำแหน่งผู้พิพากษา
• 《道法会元》บรรพ 45 ที่เรียกเติ้ง ซิน จาง ว่า 主令 正令 และ 行令
• 《道法会元》บรรพ 57 ที่ใช้คำ 五雷判官 เป็นตำแหน่งของผู้เพิ่งรับวิชา
• 《道法会元》บรรพ 65 ทำเนียบ 三炁雷霆神位 ที่เรียกท่านว่า 雷霆猛吏判官辛汉臣
• 《道法会元》บรรพ 108 บันทึกเฉินหนานพบจอมพลซินที่เขาหลีหมู่
• 《道法会元》บรรพ 122 ที่ยกท่านเป็น 雷霆教主玉枢青灵帝君辛忠义
• 《道法会元》บรรพ 128 หนังสือเร่งฝนถึงจอมพลซินและสมญา 铁笔注律大神
• 《道法会元》บรรพ 147 บันทึกไป๋อวี้ฉานพบจอมพลซินในโรงเตี๊ยม
• 《道法会元》บรรพ 154 วิชาสายหุนหยวนที่ยกจอมพลซินเป็นแม่ทัพประธาน
• 《道法会元》บรรพ 155 混元六天如意大法 ที่เรียกท่านว่า 雷霆大都督青帝辛天君
• บทสวด《雷霆总诰》จาก 龙虎山正一日诵早晚课 (ฐานข้อมูลวัฒนธรรมเต๋า)
• 《三教源流搜神大全》卷五 หัวข้อ 辛兴茍元帅 ต้นฉบับตำนานซินซิง (วิกิซอร์ซ)
• 《北游记》ของอวี๋เซี่ยงโต่ว ตอนเถียนกวายและรายชื่อขุนพลของเจินอู่ (วิกิซอร์ซ)
• 《封神演义》ตอนที่ 42 สี่พี่น้องแห่งเขาหวงฮวาและรูปลักษณ์ของซินหวน (วิกิซอร์ซ)
• 《封神演义》ตอนที่ 99 รายนามยี่สิบสี่เทียนจวินแห่งกรมสายฟ้า (วิกิซอร์ซ)
• 《黄帝内经·素问》บทหลิงหลานมี่เตี่ยน ว่าด้วยถุงน้ำดีผู้ตัดสิน (วิกิซอร์ซ)
• 许蔚 งานวิจัยเรื่องวิชาจอมพลซินและวิชาสายหุนหยวน วารสารเต๋าศึกษา มหาวิทยาลัยจีนฮ่องกง (PDF)
• 二阶堂善弘 บทความวิชาการเรื่องจอมพลในนิยายห้องสิน มหาวิทยาลัยคันไซ 2023 (PDF)
• Daoist Iconography Project มหาวิทยาลัยฮาวาย: ภาพม้วนกรมสายฟ้า ค.ศ. 1596
• Daoist Iconography Project: รายชื่อเทพในภาพม้วนที่มี 辛天君
• บทความไต้หวันเรื่อง 辛天君 ที่ระบุวันสมโภช 25 เดือน 6 และธรรมเนียม 辛斋 (แหล่งทุติยภูมิ)