เทพเจ้าสายฟ้า 冲霄主雷邓元帅 (ชงเซียวจู่เหลย เติ้งหยวนซ่วย)

ถ้าถามว่าในกองทัพสายฟ้าของลัทธิเต๋า แม่ทัพองค์ไหนที่คัมภีร์พูดถึงบ่อยที่สุด ผมคิดว่าคำตอบที่หลักฐานรองรับมากที่สุดคือเทพเจ้าสายฟ้าองค์ที่ 30 ของชุดนี้ 冲霄主雷邓元帅 (แต้จิ๋ว ชงเซียจู้ลุ่ย เต็งง้วนโซ่ย / จีนกลาง ชงเซียวจู่เหลย เติ้งหยวนซ่วย — จอมพลแซ่เติ้งผู้ครองสายฟ้าและพุ่งทะยานสู่ฟ้า) ที่คนทั่วไปรู้จักในชื่อเติ้งเทียนจวิน หรือเติ้งป๋อเวิน ท่านมีคัมภีร์ประจำตัวเต็มทั้งบรรพใน《道法会元》 มีชื่ออยู่ในวิชาสายฟ้าอีกนับสิบบรรพ และเป็นพระนามแรกในรายชื่อแม่ทัพของบทสวด《雷霆总诰》 ผมตั้งใจให้บทนี้ตอบให้ได้ว่า ทำไมคัมภีร์จึงเรียกท่านว่า "律令" คือกฎและคำสั่งของฟ้า และชื่อเติ้งจงในนิยายห้องสินเกี่ยวข้องกับท่านแค่ไหนครับ

ข้อมูลสำคัญของจอมพลเติ้ง

หัวข้อ	รายละเอียด
พระนามเต็ม	冲霄主雷邓元帅 (Chōngxiāo Zhǔléi Dèng Yuánshuài)
อ่านแบบจีนกลาง	ชงเซียวจู่เหลย เติ้งหยวนซ่วย
อ่านแบบแต้จิ๋ว (สำเนียงเท่งไฮ้)	ชงเซียจู้ลุ่ย เต็งง้วนโซ่ย — ถอดจากพินอินแต้จิ๋ว cong1 siê1 zu2 lui5 dêng6 nguang5 suê3 ในพจนานุกรม Mogher (เสียงของ 冲 มาจากหน้าอักษรตัวย่อ เพราะหน้าตัวเต็ม 沖 ไม่มีข้อมูล) จึงเป็นเสียงโดยประมาณ
ชื่อในคัมภีร์และชื่ออื่น	邓伯温 (แต้จิ๋ว เต็งแปะอุง / จีนกลาง เติ้งป๋อเวิน) ชื่อตัว 燮 (เซี่ย) หรือ 郁光 (ยวี่กวง) สมญา 欻火律令大神 (แต้จิ๋ว ฮุฮ้วยลุกเหล่งไต่ซิ่ง / จีนกลาง ซวีหั่วลวี่ลิ่งต้าเสิน — เทพไฟวาบผู้เป็นกฎคำสั่ง) และ 炎帝天君 ในนิยายชื่อเติ้งจง 邓忠 (ห้องสิน) และเติ้งเฉิง 邓成 (北游记)
สังกัด	กรมสายฟ้า หมวด 神雷 (แต้จิ๋ว ซิ่งลุ่ย / จีนกลาง เสินเหลย — สายฟ้าเทพ) ตามบรรพ 56 ใต้ 九天雷祖大帝 (แต้จิ๋ว เก้าทีลุ่ยโจ้วไต่ตี่ / จีนกลาง จิ่วเทียนเหลยจู่ต้าตี้ — มหาจักรพรรดิบรรพชนแห่งสายฟ้า) ผู้ครองวิชาในบรรพ 80
ตำแหน่ง/หน้าที่	主帅 (แต้จิ๋ว จู้โซ่ย / จีนกลาง จู่ซ่วย — จอมพลประธาน) ของสามจอมพลสายฟ้า และ 律令大神 ลงทัณฑ์คนอกตัญญูแทนฟ้า เรียกฝน ทำให้ฟ้าเปิด ตัดรุ้ง ขับโรคระบาด ทำลายศาลผี และช่วยการคลอด
ของถือ/พาหนะ	สว่าน (钻) มือซ้าย ค้อน (槌) มือขวา บางปางถือขวานอัสนี ขี่มังกรแดง มังกรไฟ หรือมังกรทอง
รูปลักษณ์ตามคัมภีร์	ผมแดง มงกุฎทอง สามตา หน้าเขียว ปากหงส์ ปีกเนื้อ ใต้ปีกมีศีรษะเล็กสองศีรษะ ซ้ายคุมลม ขวาคุมฝน ไฟลุกทั่วกาย
วันสมโภช	ยังไม่พบวันประสูติในแหล่งที่ตรวจสอบได้ บรรพ 56 ระบุให้บูชาในวันที่ 5 เดือน 5 ยามอู่ ซึ่งเป็นวันที่สายฟ้าของท่านขึ้นสู่วังกระดิ่งไฟทิศใต้
ปรากฏในคัมภีร์	道法会元 บรรพ 56, 65, 80, 82, 86, 87, 132, 147, 224 · 灵宝玉鉴 บรรพ 8 · 清微元降大法 · 雷霆总诰 (พระนามแรกของแม่ทัพ) · 封神演义 ตอนที่ 41–42, 52, 99 (邓忠) · 北游记 (邓成) · ไม่มีบทเฉพาะใน 搜神大全

เทพเจ้าสายฟ้า 36 พระองค์ กับกรมสายฟ้าแห่งสวรรค์

ในคติความเชื่อของลัทธิเต๋า เทพเจ้าสายฟ้าทั้ง 36 พระองค์ (三十六雷将 — แต้จิ๋ว ซาจั๊กลั้กลุ่ยเจี่ยง / จีนกลาง ซานสือลิ่วเหลยเจี้ยง) ทรงสังกัดอยู่ใน ทบวงสายฟ้าสวรรค์ หรือ กรมสายฟ้า (雷部 — แต้จิ๋ว ลุ่ยโป่ว / จีนกลาง เหลยปู้) ภายใต้การบังคับบัญชาสูงสุดขององค์พระมหาจักรพรรดิสายฟ้า “จิ่วเทียนอิ้งหยวนเหลยเซิงผู่ฮว่าเทียนจุน” (九天应元雷声普化天尊 — แต้จิ๋ว เก้าทีเอ่งง้วนลุ่ยเส็งพู้ฮ่วยทีจุง / จีนกลาง จิ่วเทียนอิ้งหยวนเหลยเซิงผู่ฮว่าเทียนจุน) ซึ่งนับเป็นกองทัพเทพฝ่ายบู๊ที่มีอิทธิฤทธิ์และอำนาจการปกครองเข้มงวดที่สุดในระบบสวรรค์ โดยมีความเชื่อร่วมกันว่า พลังอัสนีบาตคือตัวแทนของพลังหยางอันบริสุทธิ์และกฎสวรรค์อันเที่ยงธรรม มีหน้าที่พิทักษ์ระเบียบแห่งจักรวาล ควบคุมดินฟ้าอากาศ ขจัดสิ่งชั่วร้าย ปราบปรามภูตผี และลงทัณฑ์ผู้ละเมิดศีลธรรม ผู้คนจึงให้ความเคารพนับถือเพื่อพึ่งพาอานุภาพอันเด็ดขาดในการขับไล่พลังงานด้านลบ ล้างอาถรรพ์อัปมงคล คุ้มครองความปลอดภัย และอำนวยพรให้ชีวิตแคล้วคลาดสงบสุขครับ

ส่วนตัวผม ธนินพงษ์ ศุภพิทักษ์พงษ์ (MingPaPa) ศึกษาอภิปรัชญาจีนมานาน และนับถือองค์พระมหาจักรพรรดิสายฟ้า จิ่วเทียนอิ้งหยวนเหลยเซิงผู่ฮว่าเทียนจุน เป็นปรมาจารย์สูงสุดพระองค์หนึ่งในใจ องค์ท่านคือเจ้าของคัมภีร์แก่นหยก ที่ผมเคยเล่าไว้แล้ว ผมยังได้มีโอกาสเรียนวิชายันต์อสุนีบาตของนิกาย 玄皇教 (แต้จิ๋ว เฮี่ยงอ่วงก่า / จีนกลาง เสวียนหวงเจี้ยว) ซึ่งไล่ลำดับจากยันต์พื้นฐานไปถึงยันต์ชั้นสูง ยันต์ในสายอสุนีบาตที่ผมได้เรียนมีดังนี้

1. ยันต์ 5 อสุนีบาต (五雷符 — แต้จิ๋ว โหงวลุ่ยฮู้ / จีนกลาง หวู่เหลยฝู)

อยู่ในเนื้อหาระดับพื้นฐาน (เล่ม 1) เป็นยันต์ที่ใช้เทวานุภาพของเทพแห่งสายฟ้าทั้ง 5 ทิศ พุทธคุณเน้นด้านการคุ้มครอง ขับไล่สิ่งอัปมงคล ป้องกันลมเพลมพัด แก้ฮวงจุ้ย และล้างอาถรรพ์ เป็นยันต์ครอบจักรวาลที่คนนิยมพกติดตัวครับ

2. ยันต์สายฟ้ากลางฝ่ามือ (掌心雷符 — แต้จิ๋ว เจี้ยซิงลุ่ยฮู้ / จีนกลาง จั่งซินเหลยฝู)

วิชานี้มักอยู่ในระดับสูง (เล่ม 3) เป็นวิชายันต์ที่ต้องผสานการเดินลมปราณ การร่ายคาถา และการเขียนอักขระยันต์ลงบนฝ่ามือ (หรือกระดาษในระดับสูง) เพื่อดึงพลังหยางแห่งสายฟ้ามาใช้ปราบปรามภูตผีร้ายแรง หรือทำน้ำมนต์เพื่อขับเสนียดจัญไร

3. ยันต์ 5 อสุนีพิฆาต / อสุนีบาตกำราบมาร (五雷斩鬼符 / 五雷镇鬼符 — แต้จิ๋ว โหงวลุ่ยจั้งกุ้ยฮู้ / จีนกลาง หวู่เหลยจ่านกุ่ยฝู)

เป็นการต่อยอดจากยันต์ 5 อสุนีบาตในเล่มแรก แต่เปลี่ยนจุดประสงค์จากการ "คุ้มครอง" เป็นการ "โจมตีและทำลาย" พลังงานลบ อาถรรพ์ หรือวิญญาณร้ายโดยตรง จะมีอักขระโองการ (เช่น 急急如律令 — แต้จิ๋ว กิกกิกหยู่ลุกเหล่ง / จีนกลาง จี๋จี๋หรูลวี่ลิ่ง) และสัญลักษณ์ของขุนพลสายฟ้าที่ซับซ้อนขึ้น

4. ยันต์มหาเทพสายฟ้าสวรรค์ชั้น 9 (九天应元雷声普化天尊符)

เป็นยันต์ขั้นสูงที่อัญเชิญบารมีของพระมหาจักรพรรดิสายฟ้า ผู้เป็นองค์ประมุขสูงสุดของกรมอัสนีบาต (เจ้านายของ 36 ขุนพลสายฟ้า) ใช้ในพิธีกรรมใหญ่เพื่อบัญชาการฟ้าดินและขจัดเคราะห์หนัก

รายนามทั้ง 36 พระองค์ในชุดนี้มาจากไหน

ผมจึงตั้งใจทำบทความชุดนี้ขึ้นเป็น Reference ให้กับผู้ที่สนใจศาสนาเต๋า และเรื่องราวของมหาเทพสายฟ้ากับเทพสายฟ้าทั้ง 36 พระองค์ รายนามในชุดนี้เรียบเรียงโดยเทียบกับขุนพลที่ปรากฏในคัมภีร์พิธีกรรมสายฟ้า (雷法 — แต้จิ๋ว ลุ่ยฮวก / จีนกลาง เหลยฝ่า) ซึ่งอยู่ในหมวดเจิ้งอี (正一部 — แต้จิ๋ว เจ่งอิกโป่ว / จีนกลาง เจิ้งอีปู้) ของสารบบคัมภีร์เต๋า โดยเฉพาะ 《道法会元》 (แต้จิ๋ว เต่าฮวกโห่ยง้วน / จีนกลาง เต้าฝ่าฮุ่ยหยวน) คัมภีร์รวมวิชาเต๋า 268 บรรพ และบทสรรเสริญชุมนุมขุนพลสายฟ้า 《雷霆总诰》 (แต้จิ๋ว ลุ่ยเท่งจ้งก่าว / จีนกลาง เหลยถิงจ่งเก้า) ที่บันทึกอยู่ในบทสวดเช้าเย็นประจำวันของสำนักเจิ้งอีแห่งเขาหลงหู่ (龙虎山正一日诵早晚课)

ต้องออกตัวไว้ก่อนว่า รายชื่ออาจจะไม่ได้ตรงกับสำนักใดสำนักหนึ่ง 100% เพราะแต่ละสายพิธีเลือกองค์และจัดลำดับต่างกัน บางพระองค์มีคัมภีร์ของตัวเองยาวหลายบรรพ บางพระองค์มีชื่ออยู่ในบทสรรเสริญ และบางพระองค์พบเพียงในรายพระนามขุนพล 36 พระองค์ที่สืบกันในสายพิธียุคหลัง ผมจึงบอกไว้ตรง ๆ ในแต่ละบทว่าองค์นั้นปรากฏในคัมภีร์ใด บรรพไหน แต่ทั้งหมดนี้คือเทพสายฟ้า 36 พระองค์ที่ยอมรับเป็น Reference ในการทำความรู้จักและเคารพได้ครับ

ความหมายของพระนาม 冲霄主雷邓元帅 ทีละคำ

พระนามนี้มาจากรายพระนามขุนพล 36 พระองค์ ส่วนคัมภีร์ชั้นต้นเรียกท่านด้วยชื่ออื่นเป็นหลัก ผมจึงอธิบายทีละคำ และบอกว่าคำไหนพบที่ใด

冲霄 (ชงเซียว) แปลว่า "พุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า" ต้องบอกตามตรงว่าผมยังไม่พบคำนี้ในพระนามของท่านในคัมภีร์ชั้นต้นที่ตรวจ ภาพที่ใกล้ที่สุดอยู่ในตำนานของ《道法会元》บรรพ 56 ที่เล่าว่าเมื่อท่านตั้งปณิธานจะลงทัณฑ์คนชั่ว 「念念不绝，怒炁冲天」 คือ "ความคิดไม่ขาดสาย ปราณแห่งความโกรธพุ่งขึ้นฟ้า" กับคาถาเรียกรูปในบรรพ 80 ที่ว่า 「双膊巨翅，飞游乾坤」 คือ "สองแขนมีปีกใหญ่ บินท่องทั่วฟ้าดิน" สมญานี้น่าจะหยิบภาพปีกและความพุ่งแรงของท่านมาตั้ง แต่ข้อนี้เป็นการตีความของผม คำเดียวกันยังอยู่ในพระนามของ冲霄灵官马元帅 องค์ที่ 36

主雷 (จู่เหลย) แปลว่า "ผู้เป็นประธานแห่งสายฟ้า" คำนี้มีหลักฐานชัดกว่า หนังสือสั่งการในบรรพ 132 เรียกท่านว่า 「主雷欻火邓天君」 บรรพ 86 มี 「主雷炎帝天君」 คัมภีร์สายชิงเวย《清微元降大法》เรียกท่านว่า 「雷主律令大神炎帝天君邓燮」 และนิยาย《北游记》ก็เขียนว่า 「雷主姓邓名成」 แต่ในรายชื่อเทพของบรรพ 56 และ 65 "主雷大神" กับ "欻火大神" เป็นคนละตำแหน่ง และบรรพ 65 ระบุชื่อ 主雷大神 ว่า 程稀 ตำแหน่งนี้จึงไม่ได้เป็นของท่านในทุกคัมภีร์

邓 (เติ้ง) คือแซ่ บันทึกสามจอมพลท้ายบรรพ 82 อธิบายว่าท่าน 「以功封于邓墟，因以为氏」 คือ "ได้รับศักดินาที่ดินเติ้งซวีเพราะความดีความชอบ จึงใช้เป็นแซ่"

元帅 (หยวนซ่วย) แปลว่าจอมพล แต่คัมภีร์ชั้นต้นเรียกท่านว่า 天君 (แต้จิ๋ว ทีกุง / จีนกลาง เทียนจวิน) หรือ 大神 (แต้จิ๋ว ไต่ซิ่ง / จีนกลาง ต้าเสิน) บ่อยกว่า

ส่วนสมญาที่เก่าที่สุดและพบมากที่สุดคือ 欻火 (ซวีหั่ว) แปลว่า "ไฟที่วาบขึ้นในพริบตา" ซึ่งก็คือภาพของฟ้าแลบ บันทึกท้ายบรรพ 82 ให้นิยามไว้สั้น ๆ ว่า 「欻火者，神首之名也」 คือ "ซวีหั่ว เป็นชื่อของเทพผู้เป็นหัวหน้า" ส่วน 律令 (ลวี่ลิ่ง) แปลว่ากฎและคำสั่ง เป็นคำเดียวกับท้ายคาถา急急如律令 คำบัญชาที่ลงท้ายยันต์เต๋า รวมกันเป็น 欻火律令大神 คือเทพไฟวาบผู้เป็นกฎคำสั่งของกรมสายฟ้า ผมชอบความหมายนี้ เพราะในสายตาของคัมภีร์ ฟ้าผ่าไม่ใช่ความโกรธที่ไร้ระเบียบ แต่เป็นการบังคับใช้กฎ

จอมพลประธานของสามจอมพลสายฟ้าและห้าจอมพลกรมสายฟ้า

จอมพลเติ้งเป็นหัวขบวนของ 雷霆三帅 (แต้จิ๋ว ลุ่ยเท่งซาโซ่ย / จีนกลาง เหลยถิงซานซ่วย — สามจอมพลแห่งอัสนี) บันทึก 雷霆三帅心录 (บันทึกหัวใจสามจอมพลสายฟ้า) ท้ายบรรพ 82 ซึ่งลงชื่อไป๋อวี้ฉาน (白玉蟾) ปรมาจารย์สมัยซ่ง สรุปว่า 「莫不知主帅为欻火邓伯温」 คือ "ไม่มีใครไม่รู้ว่าจอมพลประธานคือซวีหั่ว เติ้งป๋อเวิน" ตามด้วยผู้พิพากษาคือซินฮั่นเฉิน หรือจอมพลซิน (องค์ที่ 2) และทูตผู้ถือยันต์คือจางหยวนป๋อ หรือเทวทูตจาง (องค์ที่ 1) บันทึกเดียวกันยังบอกตำแหน่งของทั้งสามในร่างกายผู้ประกอบพิธีว่า 「邓帅在心，辛帅在胆，张帅在肾」 คือ เติ้งอยู่ที่หัวใจ ซินอยู่ที่ถุงน้ำดี จางอยู่ที่ไต ภาพรวมของกรมสายฟ้าทั้งกรมอ่านได้ที่บทความเทพสายฟ้าแห่งลัทธิเต๋าและโครงสร้างกรมสายฟ้า

คัมภีร์ 先天雷晶隐书 ใน《道法会元》บรรพ 87 ใช้หลักเดียวกันในการนั่งสมาธิ คือ 「心为邓帅，胆为辛师，肾为张帅」 แล้วให้นึกเห็นจอมพลเติ้งขี่ปราณสีแดงลงไปที่ไต และเทวทูตจางขี่ปราณสีดำขึ้นมาที่หัวใจ สลับกันสามรอบจนหยินกับหยางกระทบกันเกิดเป็นสายฟ้าในกาย บรรทัดที่น่าสนใจคือคำอธิบายวลีในบทกลอนว่า 「乃二十八宿中女土蝠，即邓帅也」 คือ 女土蝠 (แต้จิ๋ว นี้โถ้วฮก / จีนกลาง หนี่ว์ถู่ฝู — ค้างคาวธาตุดินประจำกลุ่มดาวหนี่ว์) ในยี่สิบแปดกลุ่มดาว ก็คือจอมพลเติ้งนั่นเอง ท่านจึงถูกผูกไว้กับดวงดาวด้วย

หนังสือสั่งการในบรรพ 80 ก็ขอให้เทพเติ้ง 「疾速会同」 คือรีบไปสมทบกับจอมพลซินและเทวทูตจาง ส่วนบทสวด《雷霆总诰》ที่สายเจิ้งอีแห่งเขาหลงหู่สวดเช้าเย็น เรียงไว้ว่า 「欻火律令邓元帅。银牙猛吏辛天君。飞捷报应张使者。」 จอมพลเติ้งจึงเป็นพระนามแรกของแม่ทัพในบทสวดนี้ ส่วนในรายพระนามชุดของเราท่านอยู่ลำดับที่ 30 เพราะชุดนี้ไม่ได้เรียงตามอาวุโสครับ

ฐานข้อมูลวัฒนธรรมเต๋า (道教文化中心资料库) ยังนับท่านเป็นหัวหน้าของ 雷部五元帅 (แต้จิ๋ว ลุ่ยโป่วโหงวง้วนโซ่ย / จีนกลาง เหลยปู้อู่หยวนซ่วย — ห้าจอมพลแห่งกรมสายฟ้า) คือ เติ้ง ปี้ หลิว ซิน และผาง โดยเขียนว่า 「雷部诸元帅中，以邓元帅为首」 ในชุดนี้จอมพลแซ่ปี้คือ五雷执法毕元帅 องค์ที่ 33 และจอมพลแซ่ผางคือ雷府驱魔庞元帅 องค์ที่ 24

ประวัติและตำนานของจอมพลเติ้ง

ประวัติของท่านมีหลายสำนวนจากคัมภีร์คนละสาย ผมเรียงจากคัมภีร์พิธีกรรมก่อน แล้วจึงถึงนิยาย

สำนวนแรก: แม่ทัพของจักรพรรดิเหลือง ตามบรรพ 56

หัวข้อ "祭律令大神" (พิธีเซ่นไหว้เทพผู้เป็นกฎคำสั่ง) ใน《道法会元》บรรพ 56 ซึ่งเป็นคัมภีร์ 上清玉府五雷大法玉枢灵文 เปิดเรื่องว่า 「雷部有欻火大神，姓邓名伯温」 คือ "กรมสายฟ้ามีเทพไฟวาบ แซ่เติ้ง นามป๋อเวิน" แต่ก่อนท่านติดตามจักรพรรดิเหลือง (黄帝) รบชนะชือโหยว (蚩尤) ได้รับแต่งตั้งเป็นแม่ทัพเหอหนาน เมื่อจักรพรรดิเหลืองเสด็จขึ้นสวรรค์ ท่านสละตำแหน่งเข้าไปบำเพ็ญที่ภูเขาอู่ตัง (武当山) ร้อยปี จนขึ้นลงตามปราณได้

จุดเปลี่ยนของเรื่องอยู่ตรงนี้ครับ ท่านเห็นคนในโลก 「不行忠孝，杀害侵欺，以强凌弱」 คือ "ไม่ภักดีไม่กตัญญู ฆ่าฟันข่มเหง ผู้แข็งแรงรังแกผู้อ่อนแอ" และผู้ปกครองก็ห้ามไม่อยู่ จึงตั้งปณิธานทั้งวันทั้งคืนว่า 「欲为神雷，代天诛伐此恶逆」 คือ "ปรารถนาเป็นสายฟ้าเทพ ลงทัณฑ์ความชั่วร้ายนี้แทนฟ้า" วันหนึ่งร่างของท่านก็เปลี่ยนเป็นปากหงส์ เขี้ยวเงิน ผมแดงชาด กายสีคราม ถือสว่านกับค้อนอัสนี สูงร้อยจั้ง มีปีกที่รักแร้ ตาพุ่งแสงไฟ มือเท้าเป็นเล็บมังกร บินกลืนปีศาจและฟันมังกรร้าย เง็กเซียนจึงแต่งตั้งเป็น "律令大神" สังกัด 神雷

สำนวนนี้น่าสนใจตรงที่บอกว่าเทพสายฟ้าองค์นี้ไม่ได้เกิดมาเป็นเทพ แต่เกิดจากมนุษย์ที่ทนเห็นความอยุติธรรมไม่ได้ และบรรพ 56 ก็นิยาม 神雷 ไว้ชัดว่าเป็นสายฟ้าที่ลงทัณฑ์คน 「不忠不孝，不仁不义」 ซึ่งตรงกับปณิธานของท่านทุกคำ

สำนวนที่สอง: บทสาบานในบรรพ 80

คัมภีร์ประจำพระองค์ 欻火律令邓天君大法 ใน《道法会元》บรรพ 80 มีบทสาบานสองบทที่เล่าประวัติในเสียงของเทพเอง บท 百变誓章 เปิดว่า 「三界猛吏，欻火大神。轩辕治世，卫有将军。」 คือ "ข้าราชการผู้ดุดันแห่งสามภพ เทพไฟวาบ ยามจักรพรรดิเซวียนหยวนปกครอง มีแม่ทัพผู้พิทักษ์" ส่วนบท 通济誓章 ว่า 「雷霆猛将欻火神，黄帝之时为将军。战死蚩尤立功勋，玉皇敕命主雷霆。」 คือ "เทพไฟวาบผู้เป็นแม่ทัพสายฟ้า เป็นแม่ทัพในสมัยจักรพรรดิเหลือง รบจนชือโหยวสิ้นชีพจึงมีความดีความชอบ เง็กเซียนมีบัญชาให้ครองสายฟ้า"

คำว่า 战死蚩尤 ถ้าอ่านผ่าน ๆ อาจเข้าใจว่าท่านตายในศึก แต่บรรพ 56 เล่าว่าหลังศึกท่านยังได้เป็นแม่ทัพและไปบำเพ็ญอีกร้อยปี ผมจึงแปลว่ารบจนชือโหยวสิ้นชีพ

สำนวนที่สาม: โอรสของฝูซี ตามบันทึกสามจอมพล

บันทึก 雷霆三帅心录 ท้ายบรรพ 82 ให้ประวัติที่ย้อนไปไกลกว่านั้น ผู้เขียนไล่ลำดับกษัตริย์ในตำนานตั้งแต่ไท่เฮ่าฝูซี (太昊伏羲) แล้วบอกว่าฝูซีมีโอรสสององค์ องค์โตคือจู้หรง (祝融) 「次曰郁光，字伯温，即今欻火大神也。此邓帅之所自出也。」 คือ "องค์รองชื่อยวี่กวง ชื่อรองป๋อเวิน ก็คือเทพไฟวาบในปัจจุบัน นี่คือต้นกำเนิดของจอมพลเติ้ง" แล้วสรุปว่าท่านได้ศักดินาที่ดินเติ้งซวีจึงใช้แซ่เติ้ง

บันทึกนี้ยังแก้ความเข้าใจผิดในสมัยนั้นด้วย ว่า 「世疑邓帅姓温，风后，非。」 คือ "คนในโลกสงสัยว่าจอมพลเติ้งแซ่เวิน หรือเป็นเฟิงโฮ่ว ซึ่งไม่ถูก" ผู้เขียนอธิบายว่าท่านสืบมาจากแซ่เฟิง (风) ของฝูซี จึงมีชื่อเรียกว่า 风后温 ไม่ได้แปลว่าแซ่เวินจริง

ชื่อตัวหลายแบบ: 伯温 燮 และ 郁光

ชื่อที่พบบ่อยที่สุดคือ 邓伯温 ซึ่งพบในบรรพ 56, 80, 82 และ 224 บรรพ 80 ให้ชื่อตัวว่า 燮 และชื่อรองว่า 伯温 คัมภีร์《清微元降大法》ของสายชิงเวยใช้ 邓燮 เช่นกัน ส่วนบันทึกสามจอมพลใช้ชื่อตัวว่า 郁光 ผมจึงสรุปว่าชื่อในคัมภีร์พิธีกรรมคือ 伯温 กับ 燮 หรือ 郁光 ส่วน 邓忠 และ 邓成 เป็นชื่อในนิยาย

เติ้งจงในห้องสิน และเติ้งเฉิงใน 北游记

ในนิยาย《封神演义》(ห้องสิน) ตอนที่ 41–42 ไท่ซือเหวินจ้ง (闻仲) ยกทัพผ่านเขาหวงฮวา (黄花山) พบโจรสี่พี่น้องร่วมสาบาน หัวหน้าแนะนำตัวว่า 「末将姓邓，名忠；次名辛环；三名张节；四名陶荣」 ทั้งสี่ยอมเข้าทัพ ในตอนที่ 52 เติ้งจงถูกห่วงเฉียนคุนของนาจา (哪吒) ตีเข้าที่บ่าจนตกม้า แล้วถูกแทงซ้ำจนสิ้นชีพ วิญญาณไปยังแท่นแต่งตั้งเทพ และในตอนที่ 99 เมื่อเหวินจ้งได้รับแต่งตั้งเป็นจิ่วเทียนอิ้งหยวนเหลยเซิงผู่ฮว่าเทียนจุน รายนามยี่สิบสี่เทียนจวินแห่งกรมสายฟ้าก็ขึ้นต้นด้วย 「邓天君　讳忠」

สิ่งที่ผมพบเมื่ออ่านตอนที่ 42 เทียบกับคัมภีร์คือ ลักษณะเด่นของเทพเติ้งในคัมภีร์ คือปีกเนื้อกับค้อนและสว่าน ในนิยายกลับไปอยู่กับซินฮวน (辛环) ที่ 「把胁下肉翅一夹，飞起半空，手持锤钻」 คือ "หนีบปีกเนื้อใต้รักแร้ บินขึ้นกลางอากาศ มือถือค้อนกับสว่าน" ส่วนเติ้งจงในนิยายถือขวานใหญ่ ดังวรรคที่ว่า 「邓忠阔斧似车轮」 คือ "ขวานกว้างของเติ้งจงหมุนดุจล้อรถ" แสดงว่าผู้แต่งนิยายหยิบชื่อและภาพของสามจอมพลมาเรียงใหม่ตามเรื่องที่ตนเล่า

ส่วนนิยาย《北游记》ของอวี๋เซี่ยงโต้ว (余象斗) สมัยหมิง บอกว่า 「雷主姓邓名成，号为天君，在太华宫住」 คือ "ประมุขแห่งสายฟ้าแซ่เติ้ง นามเฉิง เรียกว่าเทียนจวิน อยู่ที่วังไท่ฮว๋า" ตอนท้ายเรื่องนิยายระบุว่า 「邓成、辛江、张安封为邓、辛、张元帅」 และอีกตอนหนึ่งว่า 「封三天君为雷门，邓、辛、张元帅主雷」 คือให้ทั้งสามครองประตูสายฟ้าและเป็นจอมพลผู้ครองสายฟ้า

จอมพลเติ้งในคัมภีร์เต๋า

道法会元 บรรพ 80 คัมภีร์ประจำพระองค์

บรรพ 80 คือ 欻火律令邓天君大法 ระบุผู้ถ่ายทอดว่า 「领籍上仙披云杨耕常传授」 คือถ่ายทอดโดยเซียนนามหยางเกิงฉาง ฉายาผีอวิ๋น ผู้ครองวิชาคือ 九天雷祖大帝 และจอมพลประธานคือ 「九天欻火律令大神炎帝邓天君，燮，伯温」 ใต้บัญชามีทูตสายฟ้าป่าห้าทิศ (五方蛮雷使者) คือเจี่ยงกังหลุน ปี้จีเซียน ฮว่าเหวินทง เหลยยา และเฉินซั่ว พร้อมเทพฟ้าร้อง เทพีฟ้าแลบ เทพลม เทพฝน และเทพเมฆ

ส่วนที่ผมอ่านแล้วรู้สึกใกล้ตัวที่สุดคือวิธีเขียนยันต์ (书符秘诀) คัมภีร์สั่งให้ผู้ประกอบพิธีหันหน้าไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 「想见九天应元雷声普化天尊在九色圆光之中」 คือ "นึกเห็นองค์จิ่วเทียนอิ้งหยวนเหลยเซิงผู่ฮว่าเทียนจุนอยู่ในรัศมีเก้าสี" แล้วสูดแสงทองเก้าครั้งเข้าสู่ใจ จนนึกเห็นว่า 「我即变形为天尊真身矣」 คือ "ตนเองก็แปรเป็นกายจริงของพระองค์" เมื่อนั้นจึงเรียกจอมพลเติ้งลงแท่น แปลว่าผู้ที่จะเรียกจอมพลเติ้งต้องตั้งจิตอยู่ในฐานะของเจ้าของคัมภีร์แก่นหยก เสียก่อน สำหรับผมซึ่งนับถือพระองค์เป็นปรมาจารย์สูงสุดพระองค์หนึ่ง บรรทัดนี้อธิบายความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประมุขกับแม่ทัพได้ชัดที่สุด

ยันต์ในบรรพนี้มีหลายแบบ เช่น 欻火真形符 (ยันต์รูปจริงของเทพไฟวาบ) และ 霹雳腥烟符 ซึ่งคัมภีร์อธิบายว่า 「欻火大神乃雷霆邓帅也」 ในคาถาห้าสายฟ้าของบรรพเดียวกันมีวรรค 「雷霆猛吏辛汉臣，律令大神邓伯温」 วางชื่อจอมพลซินกับจอมพลเติ้งไว้คู่กัน

道法会元 บรรพ 56 คาถา ฟ้าเปิด และการทำลายศาลผี

บรรพ 56 ยังให้คาถาเรียกเทพที่ขึ้นต้นว่า 「律令大神，风火之尊」 คือ "เทพผู้เป็นกฎคำสั่ง ผู้เป็นใหญ่แห่งลมและไฟ" ซึ่งพบซ้ำในบรรพ 80 และบรรพ 87 และให้รายละเอียดว่า 「其神能吞瘟鬼」 คือ "เทพองค์นี้กลืนผีโรคระบาดได้" ในพิธีขอฟ้าเปิดเมื่อฝนตกไม่หยุด คัมภีร์ให้ตั้งที่บูชาเทพไฟวาบไว้บนแท่นชั้นบนร่วมกับ 负风猛神 (ตำแหน่งของจอมพลซิน) และเทพลม แล้วใช้ 欻火真形符 เป็นยันต์หลัก

บรรพ 147 ผู้ครองวิชาของ 洞玄玉枢雷霆大法

ในคัมภีร์ 洞玄玉枢雷霆大法 บรรพ 147 ซึ่งนับไป๋อวี้ฉานเป็นปรมาจารย์ของสาย จอมพลเติ้งไม่ได้เป็นจอมพลประธาน แต่ขึ้นไปเป็น 「主法都天元帅欻火律令邓天君」 อยู่เหนือจอมพลประธาน 「三五九阳上将苍牙铁面刘天君」 ซึ่งเป็นพระนามที่ต่อจากเทวทูตจางในบทสวด《雷霆总诰》 คำว่า 主法 (แต้จิ๋ว จู้ฮวก / จีนกลาง จู่ฝ่า — ผู้ครองวิชา) หมายถึงเทพผู้อยู่เหนือวิชาทั้งชุด การเรียกท่านในบรรพนี้ใช้ปราณทิศใต้และมุทราอู่ นึกเห็นอักษรแสงทองที่ประตูสวรรค์ แล้วนึกให้อักษร 欻 พุ่งเข้าใส่จนกลายเป็นเทพ ในรายพระนามชุดนี้มีจอมพลแซ่หลิวคือ斗府枢灵刘元帅 องค์ที่ 28

บรรพอื่นที่เรียกใช้จอมพลเติ้ง

• บรรพ 132 雷霆祈祷秘诀 หนังสือสั่งการขอฝนให้ 「火急依时关告主雷欻火邓天君」 คือรีบแจ้งไปยังเทพเติ้งผู้ครองสายฟ้าให้ทันเวลา
• บรรพ 224 ซึ่งเป็นวิชาลับของ正一灵官马元帅 องค์ที่ 5 มีคำเชิญ 「谨请邓伯温，速拷鬼通名」 คือเชิญจอมพลเติ้งให้รีบไต่สวนผีจนบอกชื่อ แสดงว่าท่านถูกเรียกใช้ข้ามสายวิชา
• คัมภีร์《灵宝玉鉴》บรรพ 8 มีหนังสือส่งฎีกาขึ้นสวรรค์ที่สั่งว่า 「右仰欻火律令开道邓天君，流金火铃宋元帅」 คือให้จอมพลเติ้งผู้เปิดทาง กับ流金火铃宋元帅 องค์ที่ 25 ถือฎีกาฝ่าลมกังฟงขึ้นไปถึงราชสำนักสวรรค์

บทสรรเสริญ 邓天君宝诰

บทสรรเสริญประจำพระองค์ที่ 道门网文库 เผยแพร่ยกสร้อยพระนามยาว เช่น 「欻火律令大神、光妙横天演真大元帅」 และระบุหน้าที่ว่า 「掌行风催雨诛邪破庙祛诸潭洞」 คือ "คุมการพัดลม เร่งฝน ปราบสิ่งชั่ว ทำลายศาลผี และขับไล่สิ่งร้ายในบึงและถ้ำ" ตรงกับงานในบรรพ 80 แทบทุกข้อ

รูปลักษณ์ของจอมพลเติ้งตามคัมภีร์

จอมพลเติ้งเป็นเทพที่คัมภีร์บรรยายรูปไว้ละเอียดที่สุดองค์หนึ่งในกรมสายฟ้า แบ่งได้เป็นสองแบบใหญ่ คือแบบเทพสายฟ้าครึ่งนก และแบบขุนนางสวรรค์

• ปางมาตรฐาน (บรรพ 80): 「赤发金冠，三目，青面，凤觜，肉翅」 คือ ผมแดง มงกุฎทอง สามตา หน้าเขียว ปากหงส์ ปีกเนื้อ 「左手执钻，右手执槌」 มือซ้ายถือสว่าน มือขวาถือค้อน กายเปลือยพันสายไข่มุก มือเท้ามีห้าเล็บสวมห่วงทอง คาดผ้าสีเขียวพลิ้วลม นุ่งกระโปรงแดง และ 「两翼下二头，左主风，右主雨，徧体烈火，乘赤龙」 คือใต้ปีกทั้งสองมีศีรษะสองศีรษะ ซ้ายคุมลม ขวาคุมฝน ไฟลุกทั่วกาย ขี่มังกรแดง
• ปางในตำนาน (บรรพ 56): ปากหงส์ เขี้ยวเงิน กายสีคราม สูงร้อยจั้ง ตามที่เล่าในหัวข้อประวัติ ปางนี้ไม่พูดถึงตาที่สามและมังกร
• ปางนิมิต (บรรพ 147): 「青面狼牙，凤觜朱发」 คือหน้าเขียว เขี้ยวหมาป่า ปากหงส์ ผมแดง ถือขวานอัสนี ขี่มังกรไฟ
• ปางขุนนางสวรรค์ (清微元降大法): 「欻火律令炎帝天君邓燮，伯温，元冠，天官状。微青面，绛服，朱履，执锤钻，乘金龙。」 คือสวมหมวกขุนนาง แต่งกายแบบขุนนางฟ้า หน้าเขียวเล็กน้อย เสื้อแดงเข้ม รองเท้าแดง ถือค้อนกับสว่าน ขี่มังกรทอง
• ในจิตรกรรมฝาผนัง《朝元图》สมัยหยวน: สถาบันวิจัยและอนุรักษ์จิตรกรรมฝาผนังหย่งเล่อกงอธิบายว่า ที่ตำหนักซานชิงของอารามหย่งเล่อกง (永乐宫) มณฑลซานซี ห้าจอมพลกรมสายฟ้าอยู่ทางทิศใต้ของผนังด้านตะวันตก ทุกองค์ถือป้ายหยกแบบขุนนางเฝ้าและสวมเครื่องประดับหูทรงกลม ไม่ได้ถือค้อนและสว่าน
• ในไต้หวัน: รายชื่อขุนพลของเสวียนเทียนซั่งตี้ที่คัดจาก《玄天上帝全集》บรรยายว่า 邓元帅 「骑牛、人面鸟嘴」 คือขี่วัว หน้าคน ปากนก ผมยังไม่พบที่มาของการขี่วัวในคัมภีร์ชั้นต้น

ภาพประกอบหน้าปกวาดตามปางมาตรฐานในบรรพ 80 จึงเห็นศีรษะเล็กสองศีรษะใต้ปีกที่กำลังเป่าลม ส่วนเทพสายฟ้าครึ่งนกองค์อื่นก็มี เช่น 雷门苟元帅 ใน《三教源流搜神大全》 ชื่อเดิมซินซิง (辛兴) ที่มีปากนก มีปีก ถือของแหลมกับค้อน บางแหล่งเล่าเรื่องนี้เป็นของจอมพลซินเพราะชื่อขึ้นต้นด้วย 辛 ในชุดนี้ท่านคือ雷霆火部苟元帅 องค์ที่ 16 ถ้าจะแยกจอมพลเติ้งให้ออก ให้ดูชื่อกำกับ ศีรษะใต้ปีก และมังกรที่ขี่

บทบาทในพิธีเหลยฝ่าและการบูชา

ผมสรุปเฉพาะงานที่บรรพ 80 และ 56 เขียนไว้จริง ในระดับที่ตำราเผยแพร่แล้ว

• ขอฝนและขอฟ้าเปิด: หนังสือสั่งการ 欻火檄 สั่งให้ท่าน 「部领蛮雷十一员大将」 คือคุมแม่ทัพสายฟ้าป่าสิบเอ็ดนาย ไปเรียกลม ก่อเมฆ และให้ฟ้าผ่าตามที่ขอ
• ตัดรุ้ง: คัมภีร์มองรุ้งบางแบบว่าเกี่ยวกับปีศาจภัยแล้ง บรรพ 80 จึงมียันต์ฟ้าผ่าตัดรุ้งและคาถา 「虹霓旱魃，速断其形」 คือ "รุ้งและปีศาจภัยแล้ง จงขาดสะบั้นรูปไป"
• ขับโรคระบาดและทำลายศาลผี: หนังสือ 驱瘟诰 เชิญท่านมาขับเทพโรคระบาดออกจากบ้านผู้ป่วย และหนังสือ 破洞伐庙雷火札 ให้เผาที่ซ่อนของผีร้ายและศาลที่คัมภีร์มองว่าเรียกร้องเครื่องเซ่นจนทำร้ายชาวบ้าน
• ช่วยการคลอด: ด้านที่คนไม่ค่อยรู้คือบท 摧生五雷罡咒 ที่ผู้ประกอบพิธีย่างก้าวตามผังดาวเพื่อช่วยหญิงคลอดยาก คาถาลงท้ายด้วยความหวังว่า 「救民产厄，子母荣昌」 คือ "ช่วยประชาชนพ้นภัยการคลอด ให้แม่และลูกรุ่งเรืองปลอดภัย" ผมว่าบรรทัดนี้ทำให้เห็นอีกด้านของเทพที่ดูดุดันที่สุดในกรมสายฟ้า

เรื่องวันบูชา บรรพ 56 บอกว่า 「其雷于五月五日午时升入南宫火铃之宅」 คือสายฟ้าของท่านขึ้นสู่วังกระดิ่งไฟทิศใต้ในวันที่ 5 เดือน 5 ยามอู่ และให้วาดรูปท่านบูชาในห้องสงบหนึ่งวันหนึ่งคืน วันนี้ตรงกับเทศกาลไหว้บ๊ะจ่าง พอดี เครื่องเซ่นในคัมภีร์มีทั้งเลือดสัตว์ หัวแพะ ผลไม้ และสุรา ผมเล่าไว้เพื่อให้เห็นภาพในคัมภีร์ ไม่ได้แนะนำให้ทำตาม ส่วนวันประสูติของท่าน ผมยังหาแหล่งยืนยันไม่ได้

เรื่องศาลเจ้า ต้องบอกตามตรงว่าผมยังไม่พบศาลที่ตั้งจอมพลเติ้งเป็นองค์ประธานจากแหล่งที่ตรวจสอบได้ ท่านมักได้รับการบูชาในฐานะหัวหน้ากลุ่มจอมพลกรมสายฟ้า และภาพที่มีหลักฐานชัดคือจิตรกรรมฝาผนังที่หย่งเล่อกง ส่วนในประเทศไทยผมยังไม่พบข้อมูลที่ยืนยันได้

ข้อควรระวังและเทพแซ่เติ้งองค์อื่น

• เติ้งจงไม่ใช่ชื่อในคัมภีร์: ฐานข้อมูลออนไลน์บางแห่งเขียนว่า "邓元帅，名忠" ซึ่งเป็นชื่อจากห้องสิน ส่วนชื่อในคัมภีร์พิธีกรรมคือ 伯温 กับ 燮 หรือ 郁光
• 主雷大神 ในบางบรรพเป็นคนละองค์: บรรพ 65 ระบุ 「主雷大神程稀」 แยกจากเทพเติ้ง และบรรพ 132 ก็มี 「驱雷程雍二元帅」 ในชุดนี้มีจอมพลแซ่เฉิงคือ上清枢雷程元帅 องค์ที่ 32 ซึ่งเป็นเทพอีกองค์หนึ่ง
• เติ้งในวลี "马郭方邓田大将": บทสวด《雷霆总诰》มีวรรค 「马郭方邓田大将」 ห้าแซ่ในวรรคนี้ตรงกับทูตสายฟ้าห้าทิศที่บรรพ 147 เรียกว่า 「马郭方邓田五大天雷使者」 และบรรพ 80 ให้ชื่อเต็มในยันต์ 五星霹雳符 ว่า 马郁休 郭元京 方仲高 邓拱辰 และ 田元宗 คำว่า 邓 ในวรรคนี้จึงหมายถึงทูตประจำทิศเหนือชื่อ 邓拱辰 ไม่ใช่จอมพลเติ้ง เช่นเดียวกับ 「日宫使者邓元真」 ในบรรพ 224 ซึ่งเป็นบริวารอีกองค์หนึ่ง
• เรื่องค้างคาว: บทความจีนออนไลน์บางชิ้นอ้างว่าคัมภีร์บรรยายรูปท่านคล้ายค้างคาว ผมไม่พบประโยคนั้นในบรรพที่ตรวจ ที่ใกล้ที่สุดคือบรรพ 87 ที่บอกว่าจอมพลเติ้งคือ 女土蝠 ซึ่งเป็นการผูกกับดวงดาว ไม่ใช่คำบรรยายรูปกาย
• ไม่ใช่องค์ประมุขกรมสายฟ้า: ท่านอยู่ใต้องค์จิ่วเทียนอิ้งหยวนเหลยเซิงผู่ฮว่าเทียนจุน ซึ่งในห้องสินคือเหวินจ้ง

มุมมองของผมต่อจอมพลเติ้ง

สิ่งที่ผมได้จากเรื่องของจอมพลเติ้งคือคำว่า 律令 คัมภีร์ไม่ได้เรียกท่านว่าเทพแห่งความโกรธ แต่เป็นเทพผู้เป็นกฎคำสั่ง ความโกรธที่ "พุ่งขึ้นฟ้า" ในตำนานของท่านเกิดจากการเห็นคนอ่อนแอถูกรังแก ไม่ใช่ความโกรธส่วนตัว ผมว่าตรงนี้เป็นบทเรียนที่ดีสำหรับคนเรียนวิชาสายฟ้า ว่าพลังที่แรงที่สุดต้องมีกฎกำกับเสมอ

อีกเรื่องที่ผมชอบคือลำดับในวิธีเขียนยันต์ของบรรพ 80 ก่อนจะเรียกจอมพล ผู้ประกอบพิธีต้องตั้งจิตถึงองค์จิ่วเทียนอิ้งหยวนเหลยเซิงผู่ฮว่าเทียนจุนก่อน แปลว่าอำนาจของแม่ทัพมาจากระเบียบที่สูงกว่า ไม่ได้มาจากตัวผู้เรียก และเมื่ออ่านบทช่วยการคลอดแล้ว ผมยิ่งเห็นว่าเทพที่ดูน่ากลัวที่สุด ก็ถูกเรียกมาเพื่อปกป้องชีวิตที่เปราะบางที่สุดเช่นกันครับ

คำถามที่พบบ่อย

冲霄主雷邓元帅 คือใคร

คือจอมพลแซ่เติ้งแห่งกรมสายฟ้าในลัทธิเต๋า ชื่อในคัมภีร์คือ 邓伯温 สมญา 欻火律令大神 เป็นจอมพลประธานของสามจอมพลสายฟ้า เติ้ง ซิน และจาง มีคัมภีร์ประจำตัวใน《道法会元》บรรพ 80 ถูกเรียกใช้อีกหลายบรรพ และเป็นพระนามแรกในรายชื่อแม่ทัพของบทสวด《雷霆总诰》

จอมพลเติ้งกับเติ้งจงในห้องสินเป็นองค์เดียวกันไหม

ไม่ใช่องค์เดียวกันในทางคัมภีร์ เติ้งจงเป็นตัวละครใน《封神演义》ที่ผู้แต่งสร้างจากจอมพลในคัมภีร์เต๋า เป็นหัวหน้าโจรเขาหวงฮวาที่ถูกนาจาสังหารในตอนที่ 52 แล้วได้รับแต่งตั้งในตอนที่ 99 ส่วนชื่อในคัมภีร์พิธีกรรมคือ 邓伯温

รูปลักษณ์ของจอมพลเติ้งเป็นอย่างไร

ตาม《道法会元》บรรพ 80 ท่านมีผมแดง มงกุฎทอง สามตา หน้าเขียว ปากหงส์ ปีกเนื้อ มือซ้ายถือสว่าน มือขวาถือค้อน ใต้ปีกมีศีรษะเล็กสองศีรษะคุมลมและฝน ไฟลุกทั่วกาย และขี่มังกรแดง ส่วนคัมภีร์สายชิงเวยมีอีกปางหนึ่งเป็นขุนนางสวรรค์ถือค้อนกับสว่าน ขี่มังกรทอง

วันสมโภชจอมพลเติ้งคือวันไหน

ผมยังไม่พบวันประสูติในแหล่งที่ตรวจสอบได้ สิ่งที่คัมภีร์ระบุคือ《道法会元》บรรพ 56 บอกว่าวันที่ 5 เดือน 5 ยามอู่ สายฟ้าของท่านขึ้นสู่วังกระดิ่งไฟทิศใต้ และให้วาดรูปท่านบูชาในวันนั้น

บทสรุป

冲霄主雷邓元帅 คือจอมพลประธานของกรมสายฟ้า หลักฐานของท่านแน่นที่สุดองค์หนึ่งในชุดนี้ ทั้งคัมภีร์ประจำตัวใน《道法会元》บรรพ 80 ตำนานในบรรพ 56 บันทึกสามจอมพลในบรรพ 82 และพระนามแรกของแม่ทัพในบทสวด《雷霆总诰》 ส่วนเรื่องที่ยังสรุปไม่ได้คือวันประสูติ ที่มาของคำว่า 冲霄 และศาลเจ้าที่ตั้งท่านเป็นองค์ประธาน ผมหวังว่าบทนี้จะช่วยให้แยกออกว่าเติ้งป๋อเวินในคัมภีร์กับเติ้งจงในนิยายเป็นคนละชั้นของเรื่องเล่าครับ

แหล่งข้อมูลและอ่านเพิ่มเติม

• 《道法会元》บรรพ 80 欻火律令邓天君大法 คัมภีร์ประจำพระองค์ รูปลักษณ์ บทสาบาน และวิธีเขียนยันต์ (识典古籍)
• 《道法会元》บรรพ 56 上清玉府五雷大法玉枢灵文 ตำนานแม่ทัพจักรพรรดิเหลืองและพิธีวันที่ 5 เดือน 5
• 《道法会元》บรรพ 82 บันทึก 雷霆三帅心录 สายตระกูลฝูซี ชื่อ 郁光 และตำแหน่งสามจอมพลในกาย
• 《道法会元》บรรพ 87 先天雷晶隐书 ที่บอกว่าจอมพลเติ้งคือ 女土蝠
• 《道法会元》บรรพ 65 三炁雷霆神位 ที่แยก 主雷大神程稀 ออกจากเทพเติ้ง
• 《道法会元》บรรพ 132 雷霆祈祷秘诀 หนังสือสั่งการที่เรียก 主雷欻火邓天君
• 《道法会元》บรรพ 86 先天雷品隐书 ที่มีพระนาม 主雷炎帝天君
• 《道法会元》บรรพ 147 洞玄玉枢雷霆大法 จอมพลเติ้งในฐานะผู้ครองวิชา
• 《道法会元》บรรพ 224 วิชาลับจอมพลหม่าที่เชิญ 邓伯温 ไต่สวนผี (识典古籍)
• 《灵宝玉鉴》บรรพ 8 หนังสือที่ให้ 开道邓天君 กับ 流金火铃宋元帅 นำฎีกาขึ้นสวรรค์ (วิกิซอร์ซ)
• 《清微元降大法》ตัวบทที่กล่าวถึง 邓燮 ในฐานะ 雷主 และในรูปขุนนางสวรรค์ (วิกิซอร์ซ)
• บทสวด《雷霆总诰》จาก 龙虎山正一日诵早晚课 (ฐานข้อมูลวัฒนธรรมเต๋า)
• บทสรรเสริญ 邓天君宝诰 (道门网文库)
• 《三教源流搜神大全》บรรพ 5 เรื่อง 辛兴苟元帅 เทพสายฟ้าปากนกมีปีก (วิกิซอร์ซ)
• ฐานข้อมูลวัฒนธรรมเต๋า: 雷部五元帅 และบันทึกสมัยซ่งกับหมิงที่กล่าวถึงจอมพลเติ้ง
• สถาบันวิจัยและอนุรักษ์จิตรกรรมฝาผนังหย่งเล่อกง: ห้าจอมพลกรมสายฟ้าในภาพ《朝元图》
• 《封神演义》ตอนที่ 42 黄花山收邓辛张陶 (วิกิซอร์ซ)
• 《封神演义》ตอนที่ 52 ที่เติ้งจงสิ้นชีพ (วิกิซอร์ซ)
• 《封神演义》ตอนที่ 99 รายนามยี่สิบสี่เทียนจวินแห่งกรมสายฟ้า (วิกิซอร์ซ)
• 《北游记》ตัวบทเต็ม ตอนที่เติ้งเฉิงเป็นประมุขแห่งสายฟ้า (วิกิซอร์ซ)
• รายชื่อสามสิบหกขุนพลของเสวียนเทียนซั่งตี้ในไต้หวัน คัดจาก《玄天上帝全集》