แซ่เมี้ยว แซ่เหมียว (苗) มาจากไหน? ประวัติตระกูลเหมียว จากจี้หยวน เหอหนานสู่ทั่วแผ่นดินจีน

แซ่ 苗 จีนกลางอ่านว่า "เหมียว" (Miáo) สำเนียงแต้จิ๋วอ่านว่า "เมี้ยว" (miao5) อักษรตัวนี้แปลว่าต้นกล้า แต่ในฐานะแซ่ มันมาจากชื่อเมืองเหมียวทางตะวันตกของจี้หยวน มณฑลเหอหนาน ที่บรรพชนได้รับเป็นศักดินาในสมัยชุนชิว

ในจีนมีคนแซ่นี้ราว 1.07 ล้านคน (ประมาณการปี 2026 ช่วง ±10% ราว 0.96–1.18 ล้านคน) อยู่อันดับประมาณ ~157 คนไทยอาจคุ้นคำว่า "ตระกูลเมี้ยว" จากนิยายกิมย้งฉบับแปลไทย แต่ในหมู่คนแต้จิ๋ว ผมยังไม่พบร่องรอยของแซ่นี้เลยครับ

ประเด็นสำคัญ

• อักษร 苗 ตรงกับชื่อชนชาติ 苗族 (ชาวม้ง) แต่คนแซ่เหมียวชาวฮั่นไม่ได้สืบจากชาวม้ง
• ต้นแซ่คือโต้วเปินหวงแห่งรัฐฉู่ ต้นเรื่องสำนวน "楚才晋用" (ฉู่มีคนเก่ง แต่จิ้นได้ใช้)
• ถิ่นเดิมสำคัญคือซ่างต่างในซานซี ชื่อหอที่มีเรื่องเล่าคือ 惠化堂
• เหอหนานมีคนแซ่นี้ราว 32% ของทั้งประเทศ
• "เมี้ยว" เสียงใกล้ "เอี้ยว" (姚) ต้องดูอักษรจีนบนป้ายบรรพชนทุกครั้ง

ก่อนอ่าน: ทำไมผมเขียนเรื่องแซ่ของตระกูลต่าง ๆ

ผม ธนินพงษ์ ศุภพิทักษ์พงษ์ (MingPaPa) เป็นคนแต้จิ๋ว แซ่ 黃 (แต้จิ๋ว อึ้ง / จีนกลาง หวง) บรรพบุรุษมาจากเท่งไฮ้ (澄海 — จีนกลาง เฉิงไห่) ผมรักและภูมิใจในรากเหง้าวัฒนธรรมจีนที่อากงอาม่าส่งต่อมาให้ หลังจากเขียนเรื่องแซ่อึ้งของบ้านผมเองและตาราง 168 แซ่จีนแล้ว ผมอยากให้ลูกหลานตระกูลอื่นได้มีเรื่องราวของแซ่ตัวเองเก็บไว้บ้าง จึงขออนุญาตรวบรวมข้อมูลเท่าที่พอจะหาได้ มาเขียนเป็นบทความของแซ่ตระกูลที่มีอยู่ในเมืองไทยทีละแซ่

ตั้งใจให้เป็นประโยชน์ต่อลูกหลานแต่ละตระกูล และเป็นอีกแรงหนึ่งในการช่วยคนไทยเชื้อสายจีนค้นหารากเหง้าของตัวเอง ข้อมูลส่วนใหญ่มาจากรายงานทะเบียนราษฎร์ของทางการจีน หนังสือและเว็บไซต์ของตระกูล งานวิชาการ และข่าวจากจีน ผมพยายามบอกไว้ทุกครั้งว่าเรื่องไหนเป็นตำนานหรือบันทึกของตระกูล และเรื่องไหนมีหลักฐานทางประวัติศาสตร์

ผมไม่ใช่นักประวัติศาสตร์ เป็นเพียงลูกหลานคนจีนคนหนึ่งที่อยากเห็นเรื่องเหล่านี้ถูกเก็บไว้ หากข้อมูลตระกูลใดผิดพลาด หรือพี่น้องบ้านไหนมีเรื่องราวที่อยากเพิ่มเติม แจ้งครอบครัวเราได้เลยครับ ผมจะแก้ไขและบันทึกไว้ในประวัติการแก้ไขท้ายบทความ เพื่อให้ข้อมูลสมบูรณ์ที่สุด และช่วยให้การศึกษารากเหง้าและวัฒนธรรมของแต่ละแซ่ง่ายขึ้นสำหรับทุกคน

ข้อมูลด่วนแซ่เมี้ยว (แซ่เหมียว)

หัวข้อ	ข้อมูล
อักษรจีน	苗 (ตัวย่อและตัวเต็มเขียนเหมือนกัน)
จีนกลาง	เหมียว (Miáo เสียงที่ 2)
แต้จิ๋ว	เมี้ยว (miao5 / miou5 แล้วแต่ถิ่น) ถอดเสียงตามหลักการอ่านแต้จิ๋ว ยังไม่พบการใช้เป็นชื่อแซ่ในเอกสารไทย
กวางตุ้ง	miu4
ภาษาอังกฤษ	Miao (พินอิน), Miu (ฮ่องกง)
อันดับในจีน	อันดับประมาณ ~157 (ทางการจีนประกาศเพียง 100 อันดับ อันดับนี้อิงฐานข้อมูลฝูซี ปี 2013 แหล่งจีนอื่นให้ราว 146–155)
จำนวนคนในจีน	ราว 1.07 ล้านคน (ประมาณการปี 2026 ช่วง ±10% ราว 0.96–1.18 ล้านคน)
มณฑลที่มีมากที่สุด	เหอหนาน ราว 32% รองลงมาคือซานตง ซานซี เหอเป่ย
ถิ่นเดิมของตระกูล	ซ่างต่าง (上党) · จี้อิน (济阴) · ตงหยาง (东阳)
ชื่อหอ	惠化堂 · 东阳堂

เขียนและอ่านอย่างไร

อักษร 苗 มี 艹 (หญ้า) อยู่บน 田 (นา) อยู่ล่าง ความหมายทั่วไปคือต้นกล้า แต่เมื่อเป็นแซ่ อักษรนี้มาจากชื่อเมืองเหมียวที่บรรพชนได้รับเป็นศักดินา (แซ่เหมียวในวิกิพีเดียภาษาจีน)

• เหมียว มาจากจีนกลาง ตรงกับตัวสะกด Miao
• เมี้ยว คือเสียงแต้จิ๋ว ถอดเสียงตามหลักการอ่านแต้จิ๋ว ยังไม่พบการใช้เป็นชื่อแซ่ในเอกสารไทย สำเนียงซัวเถา (汕头 จีนกลาง ซ่านโถว) กิ๊กเอี๊ย (揭阳 จีนกลาง เจียหยาง) และเตี่ยเอี๊ย (潮阳 จีนกลาง เฉาหยาง) อ่าน miao5 ส่วนเมืองแต้จิ๋ว (潮州 จีนกลาง เฉาโจว) และเท่งไฮ้ (澄海 จีนกลาง เฉิงไห่) อ่าน miou5 (คำอ่านอักษร 苗 ในวิกิพจนานุกรม)
• Miu มาจากกวางตุ้ง (miu4) ใช้ในฮ่องกง

ภาษาไทยที่ใกล้ที่สุดคือนิยายกิมย้งฉบับแปลไทย ซึ่งเรียกตัวละคร "พุทธหน้าทอง" เมี้ยวนั้งหงส์ว่า "ตระกูลเมี้ยว" (จิ้งจอกภูเขาหิมะในวิกิพีเดียภาษาไทย) ชื่อจีนกลางคือเหมียวเหรินเฟิ่ง (苗人凤) แต่เป็นตัวละครสมมติ

ข้อควรระวัง 3 เรื่อง

1. ไม่ใช่ชาวม้ง อักษร 苗 เป็นชื่อชนชาติ 苗族 (ชาวม้ง) แหล่งของตระกูลย้ำว่าแซ่ 苗 ของชนกลุ่มน้อยกับของชาวฮั่นไม่เกี่ยวข้องกัน ค้นคำว่า "Miao" จึงมักเจอแต่เรื่องชาวม้ง
2. เมี้ยว ไม่ใช่ เอี้ยว เสียง "เมี้ยว" ใกล้กับแซ่เอี้ยว หรือแซ่เหยา (姚) ซึ่งเป็นคนละแซ่
3. เหมียว ไม่ใช่แมว พ้องเสียงกับคำไทยเท่านั้น ไม่เกี่ยวกัน

แซ่เมี้ยวมาจากไหน

แหล่งจีนสรุปตรงกันว่า สายหลักของคนแซ่เหมียวชาวฮั่นมาจากแซ่หมี่ (芈) ราชตระกูลของรัฐฉู่

ตระกูลรั่วอ๋าว (若敖) เป็นตระกูลใหญ่ของรัฐฉู่ 斗越椒 (จีนกลาง โต้วเยว่เจียว) ก่อกบฏแล้วถูกปราบ (ประวัติโต้วเยว่เจียวในวิกิพีเดียภาษาจีน) บุตรชายชื่อ 斗贲皇 (จีนกลาง โต้วเปินหวง) หนีไปรัฐจิ้น และได้กินเมือง "เหมียว" ทางตะวันตกของจี้หยวน (济源) เหอหนาน ลูกหลานจึงใช้ชื่อเมืองเป็นแซ่ เรื่องนี้มีในตำราเก่าอย่าง《左传》และ《元和姓纂》 (ประวัติเหมียวเปินหวงในวิกิพีเดียภาษาจีน)

เปินหวงช่วยวางแผนให้รัฐจิ้นชนะทัพรัฐฉู่ ขุนนางฉู่จึงเตือนอัครเสนาบดีของตนว่า "虽楚有材，晋实用之" ฉู่มีคนเก่ง แต่จิ้นได้ใช้ กลายเป็นสำนวน "楚才晋用" ที่ใช้มาถึงทุกวันนี้

ที่ผมสนใจคือ แซ่นี้เกิดจากคนที่ต้องหนีจากบ้านเกิด แล้วไปตั้งตัวได้ในแผ่นดินอื่น เรื่องแบบนี้ลูกหลานคนจีนโพ้นทะเลน่าจะเข้าใจดี

สาย	ที่มา	ยุค	สถานะของเรื่อง
แซ่หมี่ ศักดินาเมืองเหมียว	โต้วเปินหวง (苗贲皇)	ชุนชิว	มีในเอกสารโบราณหลายเล่ม เป็นสายหลัก
หมอโบราณ 苗父	หมอที่รักษาโรคด้วยพิธีกรรม	บรรพกาล	ตำนาน
ชาวแพ็กเจและโคกูรยอ	ชาวเกาหลีที่ราชวงศ์ถังย้ายมาอยู่เหลียวหนิงถึงเหอเป่ย	ถังถึงห้าราชวงศ์	มีในแหล่งรวบรวม
ชนกลุ่มน้อยอื่น	มองโกล หุย แมนจู ม้ง เกาหลี อุยกูร์	หมิงถึงชิง	ไม่เกี่ยวกับสายฮั่น

สายเกาหลีบางครอบครัวในสมัยห้าราชวงศ์ "去草为田" คือตัดหญ้า (艹) ด้านบนออก เหลือแต่ 田 กลายเป็นแซ่เที้ยง หรือแซ่เถียน (田) สองแซ่นี้จึงมีบางสายที่เชื่อมโยงกัน

ถิ่นเดิมและชื่อหอบรรพชน

ชื่อ	ที่มา
上党 ซ่างต่าง	หลังสามตระกูลแบ่งรัฐจิ้น คนแซ่เหมียวหนีสงครามจากจี้หยวนขึ้นเหนือไปฉางจื้อ (长治) ซานซี และมีคนสำคัญไม่ขาดสายจนถึงสมัยซ่ง
济阴 จี้อิน	อีกส่วนย้ายไปทางตะวันออกที่ติ้งเถา (定陶) ซานตง
东阳 ตงหยาง (หอ 东阳堂)	ยุคเว่ยจิ้น สายหนึ่งข้ามแยงซีไปจินหัว (金华) เจ้อเจียง
惠化堂	ชื่อหอที่มาจากอัครเสนาบดีสมัยถัง เหมียวจิ้นชิง (苗晋卿)

ซ่างต่างคือแถบเมืองฉางจื้อในปัจจุบัน (เขตซ่างต่างในวิกิพีเดียภาษาจีน) เป็นถิ่นเดิมที่สำคัญที่สุดของแซ่นี้

เรื่องเล่าของหอ 惠化堂

หนังสือเกร็ด《幽闲鼓吹》เล่าว่าเหมียวจิ้นชิงสอบตกแล้วพบชายชราที่อ้างว่ารู้อนาคต ถามว่าจะได้เป็นเจ้าเมือง แม่ทัพ หรือเสนาบดีไหม ชายชราตอบทุกครั้งว่า "สูงกว่านั้นอีก" จนเขาโกรธถามว่าจะได้เป็นฮ่องเต้หรือ ชายชราหัวเราะว่า ของจริงไม่ได้ ของปลอมได้

ภายหลังเมื่อจักรพรรดิสิ้นพระชนม์ เขาในฐานะอัครเสนาบดีอาวุโสได้รักษาการแทนจักรพรรดิสามวัน เรื่องนี้เป็นเกร็ดตำนาน ไม่ใช่บันทึกพงศาวดาร แต่ตัวท่านเป็นบุคคลจริง เป็นชาวหูกวน (壶关) ในเขตซ่างต่าง (ประวัติเหมียวจิ้นชิงในวิกิพีเดียภาษาจีน)

เส้นทางลงใต้และสายแต้จิ๋ว

ถังถึงหยวน

สมัยถัง ตระกูลของเหมียวจิ้นชิงที่หูกวนรุ่งเรืองหลายรุ่น บุตรคนหนึ่งคือ 苗发 (จีนกลาง เหมียวฟา) หนึ่งใน "สิบกวีเอกยุคต้าลี่" (สิบกวียุคต้าลี่ในวิกิพีเดียภาษาจีน) ซ่างต่างจึงเป็นศูนย์กลางของตระกูลชั้นสูงแซ่เหมียวในยุคนั้น

เมื่อราชสำนักซ่งย้ายลงใต้ คนแซ่นี้ไปตั้งรกรากในอานฮุย เจียงซู เจ้อเจียง หูหนาน และเจียงซี เช่น 苗再成 (จีนกลาง เหมียวไจ้เฉิง) ผู้ป้องกันเมืองเจินโจว (真州) จากทัพมองโกล

หมิงถึงปัจจุบัน

• สมุดลำดับสกุลสายเพ่ยเซี่ยน (沛县) เล่าว่าตระกูลเหมียวที่ "苗桥" ทางตะวันออกของหย่งเฉิง (永城) เหอหนาน แยกเป็นเจ็ดสาย กระจายไปไคเฟิง ซานตง อานฮุย และกลับไปซานซี
• ต้นหมิง 苗子实 (จีนกลาง เหมียวจื่อสือ) ย้ายจากจ่างจื่อ ซานซี ไปหมู่บ้านต้าเฟิง (大封村) อำเภออู่จื้อ เหอหนาน ปัจจุบันลูกหลานสายนี้มีราว 11,000 คน
• อีกหลายสายในเหอหนานเล่าว่าบรรพชนมาจากต้นหวยใหญ่หงต้ง (洪洞大槐树) สมัยหงอู่ (ต้นหวยใหญ่หงต้งในวิกิพีเดียภาษาจีน)
• กลางสมัยชิง คนแซ่นี้จากเหอเป่ย ซานตง เหอหนาน ร่วมกระแส "闯关东" ไปสามมณฑลตะวันออกเฉียงเหนือ

แล้วแต้จิ๋วล่ะ

ต้องบอกตรง ๆ ว่ายังไม่พบสายแซ่เหมียวในแต้จิ๋ว ทั้งบรรพชนผู้เข้าแต้จิ๋ว หมู่บ้าน ศาลบรรพชน และสมาคม แซ่นี้เป็นแซ่ของภาคกลางและภาคเหนือของจีน

แซ่เมี้ยวในเมืองไทย

จากรายชื่อสมาคมสมาชิกของสหสมาคมตระกูลแซ่แห่งประเทศไทย (ข้อมูลราวปี 2009–2011 อาจไม่เป็นปัจจุบัน) และรายชื่อบนเว็บ thaicn (ปี 2020) ยังไม่พบสมาคมแซ่เหมียวในไทย และยังไม่พบนามสกุลไทยที่มีหลักฐานว่ามาจากแซ่นี้ คนไทยรู้จักแซ่นี้ผ่าน "ตระกูลเมี้ยว" ในนิยายกิมย้งมากกว่า

ถ้าบ้านของคุณมีป้ายบรรพชนเขียน 苗 ลองตรวจให้แน่ว่าไม่ใช่ 姚 แล้วดูว่ามีคำว่า "东阳" "上党" หรือ "惠化堂" ประกอบไหม เรื่องของบ้านคุณอาจเป็นหลักฐานชิ้นแรก ๆ ของแซ่นี้ในเมืองไทย

ทุกวันนี้คนแซ่เมี้ยวอยู่ที่ไหนในจีน

ฐานข้อมูลฝูซี 2013 และแหล่งของตระกูลระบุตรงกันว่าเหอหนานมีคนแซ่เหมียวมากที่สุด ราว 32% (การกระจายของแซ่เหมียวบนเว็บไซต์ตระกูล)

พื้นที่	ความสำคัญ
เหอหนาน	มากที่สุด หมู่บ้านต้าเฟิงมีคนแซ่เหมียวกว่า 3,500 คน
ซานซี	ฉางจื้อ หูกวน จ่างจื่อ เซียงหยวน (มีศาลบรรพชน)
ซานตง · เหอเป่ย	มีกระจายหลายอำเภอ
เจ้อเจียง · อานฮุย · เจียงซู	มีพอสมควร
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ	มาจากกระแส "闯关东"

ตารางย้อนหลังแสดงว่าแซ่นี้แกว่งอยู่ระหว่างอันดับ 146–175 มาตั้งแต่ปี 1982 เทียบกับแซ่อื่นได้ในตาราง 168 แซ่จีน

บุคคลสำคัญแซ่เมี้ยว

บุคคล	ยุค	บทบาท
เหมียวเปินหวง (苗贲皇)	ชุนชิว	ต้นแซ่ ต้นเรื่อง "楚才晋用"
เหมียวจิ้นชิง (苗晋卿)	ถัง	อัครเสนาบดีคนเดียวของแซ่นี้ ต้นเรื่องหอ 惠化堂
เหมียวฟา (苗发)	ถัง	หนึ่งในสิบกวีเอกยุคต้าลี่
เหมียวซวิ่น (苗训)	ต้นซ่ง	ผู้เชี่ยวชาญดาราศาสตร์ ทำนายรัฐประหารที่เฉินเฉียว
เหมียวสือจง (苗时中)	ซ่งเหนือ	ขุนนางผู้ซื่อตรง ขุดลอกคลอง "苗公河"
เหมียวไจ้เฉิง (苗再成)	ซ่งใต้	เจ้าเมืองเจินโจว ป้องกันเมืองจากทัพหยวนจนตัวตาย
เหมียวต้าวอี (苗道一)	หยวน	เจ้าสำนักลัทธิเต๋าเฉวียนเจิน (全真教) สองสมัย
เหมียวห่าวเชียน (苗好谦)	หยวน	นักเกษตร ผู้เขียน《栽桑图说》
เหมียวเฉิง (苗澄)	ต้นชิง	ข้าหลวงใหญ่จื๋อลี่คนแรก ปี 1661
เหมียวขุย (苗夔)	1783–1857	นักสัทวิทยาและอักษรศาสตร์
เหมียวเข่อซิ่ว (苗可秀)	เกิด 1906	วีรชนยุคต่อต้านญี่ปุ่น ชาวเปิ่นซี เหลียวหนิง

เหมียวเข่อซิ่วเคยเรียนคณะอักษรศาสตร์มหาวิทยาลัยตงเป่ย และเขียนงานศึกษาซวินจื่อกว่า 200,000 อักษร ระวังชื่อซ้ำ เพราะชื่อ 苗可秀 มีผู้อื่นใช้เป็นชื่อในวงการบันเทิงด้วย

ธรรมเนียม คำสอน และอาหาร

อาหาร ขอตอบตรง ๆ ว่ายังไม่พบอาหารที่ผูกกับแซ่นี้โดยตรง เรื่องที่ใกล้ที่สุดคือเหมียวห่าวเชียน นักเกษตรสมัยหยวนผู้เขียนตำราปลูกหม่อนเลี้ยงไหม ซึ่งจักรพรรดิตรัสชมว่า การเกษตรและหม่อนไหมคือรากฐานของเสื้อผ้าและอาหาร (ประวัติเหมียวห่าวเชียนในวิกิพีเดียภาษาจีน)

คำสอนประจำตระกูล ยังไม่พบฉบับเต็ม ที่ใกล้เคียงคือคำพูดของเหมียวสือจงว่า "宁归田里，法不可夺" ยอมกลับไปทำนา ดีกว่าให้กฎหมายถูกบิด และคู่ป้ายที่แหล่งของตระกูลยกมาบรรยายถิ่นกำเนิด (สารานุกรมแซ่เหมียวบนเว็บจู๋ผู่)

草长莺飞光景好，田肥禾茂人财兴 หญ้างาม นกขมิ้นบิน ทิวทัศน์งดงาม / นาอุดม ข้าวงาม คนและทรัพย์เจริญ

ลำดับชื่อรุ่น พบเพียงบางส่วนของสายจวี่เซี่ยน (莒县) ซานตง ที่ย้ายไปจี๋หลิน คือ 宗 · 玉 · 忠 · 维

ศาลบรรพชน ที่มีข้อมูลชัดที่สุดคือ 苗氏宗祠 หมู่บ้านต้าหวงจวง (大黄庄村) อำเภอเซียงหยวน ซานซี ชาวบ้านร่วมบริจาค 150,000 หยวน อาคารหลักเสร็จปลายปี 2008 หอกลางประดิษฐานป้าย "苗氏圣祖" คือเหมียวเปินหวง เช็งเม้งปี 2009 มีผู้มาไหว้กว่า 200 คน ยังไม่พบวันไหว้เฉพาะแซ่

คำถามที่พบบ่อย

แซ่เหมียว ภาษาจีนเขียนอย่างไร?

เขียนว่า 苗 ตัวย่อและตัวเต็มเหมือนกัน เป็นอักษรเดียวกับชื่อชนชาติ 苗族 (ชาวม้ง) แต่คนแซ่เหมียวชาวฮั่นไม่ได้สืบจากชาวม้ง

แซ่เหมียว แต้จิ๋วอ่านว่าอะไร?

อ่านว่า "เมี้ยว" (miao5 หรือ miou5 แล้วแต่ถิ่น) ถอดเสียงตามหลักการอ่านแต้จิ๋ว ยังไม่พบการใช้เป็นชื่อแซ่ในเอกสารไทย และอย่าสับสนกับ "เอี้ยว" ซึ่งคือแซ่ 姚

แซ่เมี้ยว จีนกลางอ่านว่าอะไร?

อ่านว่า "เหมียว" (Miáo เสียงที่ 2) แซ่เมี้ยวกับแซ่เหมียวจึงเป็นแซ่ 苗 เดียวกัน

แซ่เหมียว มาจากไหน?

สายหลักมาจากแซ่หมี่ ราชตระกูลรัฐฉู่ โต้วเปินหวงหนีไปรัฐจิ้นและได้กินเมืองเหมียวในจี้หยวน เหอหนาน ลูกหลานจึงใช้ชื่อเมืองเป็นแซ่

แซ่เหมียว ภาษาอังกฤษสะกดอย่างไร?

สะกดว่า Miao ตามพินอิน และ Miu ตามสำเนียงกวางตุ้งแบบฮ่องกง ทั้งสองแบบคือแซ่ 苗 เดียวกัน

ในไทยมีสมาคมแซ่เหมียวไหม?

ยังไม่พบในรายชื่อสมาคมสมาชิกของสหสมาคมตระกูลแซ่แห่งประเทศไทย (ข้อมูลราวปี 2009–2011 อาจไม่เป็นปัจจุบัน)

บทสรุป

แซ่เมี้ยวหรือแซ่เหมียวเริ่มจากลูกขุนนางรัฐฉู่ที่ไปได้ดีในรัฐจิ้น ใช้ชื่อเมืองเหมียวเป็นแซ่ เติบโตในซ่างต่างจนรุ่งเรืองสมัยถัง แล้วกระจายไปทั่วภาคเหนือและภาคกลางของจีน โดยมีเหอหนานเป็นฐานใหญ่ที่สุดจนทุกวันนี้

ในแต้จิ๋วและในเมืองไทยแทบยังไม่มีใครบันทึกเรื่องของแซ่นี้ ถ้าคุณเป็นลูกหลานแซ่นี้ มีเรื่องเล่า รู้ชื่อหมู่บ้านเดิม หรือมีข้อมูลที่ต่างจากที่ผมเขียนไว้ แจ้งครอบครัวเรา ได้เลยครับ

แหล่งข้อมูลและอ่านเพิ่มเติม

• แซ่เหมียว 苗姓 ต้นแซ่และบุคคลสำคัญ (วิกิพีเดียภาษาจีน)
• Miao (surname) ตัวสะกดและที่มาของแซ่ (Wikipedia ภาษาอังกฤษ)
• คำอ่านอักษร 苗 ทุกสำเนียงรวมแต้จิ๋ว (Wiktionary)
• สารานุกรมแซ่เหมียว: ต้นแซ่ การอพยพ ถิ่นเดิม ชื่อหอ บุคคล (族谱网)
• การกระจายของแซ่เหมียวในจีน (炎黄苗氏网)
• ที่มาของแซ่เหมียว (今日头条)
• รวมข้อมูลตามหารากแซ่เหมียว (族谱网)
• ประวัติเหมียวเปินหวง ต้นแซ่ (วิกิพีเดียภาษาจีน)
• ประวัติเหมียวจิ้นชิง อัครเสนาบดีสมัยถัง (วิกิพีเดียภาษาจีน)
• จิ้งจอกภูเขาหิมะ นิยายกิมย้งที่มีตระกูลเมี้ยว (วิกิพีเดียภาษาไทย)
• รายชื่อสมาคมสมาชิก สหสมาคมตระกูลแซ่แห่งประเทศไทย (泰华各姓宗亲总会联合会)
• รายชื่อสมาคมตระกูลแซ่ในไทย (thaicn.net ฉบับเก็บถาวรปี 2020)